Ο πρώην Βραζιλιάνος μέσος: «Ο Μουρίνιο με ήθελε στην Ίντερ ήδη από το 2009, αλλά η Φιορεντίνα με έστειλε στο Τορίνο. Θέλω να γίνω προπονητής»

Ο Φελίπε Μέλο φοβήθηκε μόνο μία φορά. Στα 15 του, στη Βραζιλία, βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με έναν ψηλό και τατουάζ εμπόρο ναρκωτικών. «Περιστασιακά συχνάζω σε τέτοια κύκλα. Μια μέρα αυτός ο άντρας με πήρε στην άκρη, με κοίταξε με δύο μάτια που δεν έχω ξεχάσει ποτέ και μου είπε ότι αν με έβλεπε να τριγυρνάω πάλι εκεί γύρω θα με πυροβολούσε. «Έχεις μέλλον στο ποδόσφαιρο, δεν θέλω να σε ξαναδώ εδώ». Τον άκουσα. Τώρα δεν ξέρω τι απέγινε, νομίζω ότι έχει πεθάνει”. Ο Φελίπε Μέλο είναι ο συνηθισμένος ορμητικός εαυτός του. Σπάει τα φράγματα μιλώντας για την Ίντερ, τη Γιουβέντους, το μέλλον του ως προπονητής και το παρελθόν του.

Αν δεν γινόσουν ποδοσφαιριστής, τι θα έκανες;

«Ίσως να κατέληγα σε κακούς κύκλους, ευχαριστώ τους γονείς μου. Ο μπαμπάς μου ήταν εργάτης, η μαμά μου νοικοκυρά. Μεγάλωσα παλεύοντας με τη ζωή και τις δυσκολίες».

Άλλωστε, σε αποκαλούν Πιτμπουλ.

«Ένα παρατσούκλι που μου άρεσε. Ο κόσμος με θυμάται μόνο για τα άσχημα φάουλ, αλλά πάντα είχα ποιότητα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 έκανα την πιο όμορφη ασίστ όλης της διοργάνωσης: αυτή για τον Ρομπίνιο εναντίον της Ολλανδίας, όπου αποβλήθηκα. Μια κάθετη πάσα είκοσι μέτρων που τον έβαλε μπροστά από την εστία…».

Γιουβέντους-Ίντερ, το δικό του ματς.

«Ωραίες αναμνήσεις. Στη Γιουβέντους έπαιξα σχεδόν εκατό αγώνες, αλλά ήμουν νέος και ανώριμος. Έκανα δεκάδες λάθη και τα πλήρωσα όλα».

Τι είδους;

«Μια φορά έχασα τη μπάλα, το κοινό σφύριξε και τους έστειλα όλους στο διάολο. Όταν γύρισα σπίτι, η γυναίκα μου με επέπληξε. Ήμουν παιδί: τσακωνόμουν με όλους, απαντούσα άσχημα, ήμουν κατσούφης και νευρικός. Τσακώθηκα και με τον Κιελίνι, όπως είναι γνωστό. Πλέον έχουμε κάνει ειρήνη: χαιρετηθήκαμε με αγάπη στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων. Ήταν εκεί και ο Ινφαντίνο. Είναι εξαιρετικός: αλλάζει το ποδόσφαιρο και τον εκτιμώ».

Η Ίντερ τον ήθελε ήδη από το 2009.

«Ναι, αλλά ο Κορβίνο μου είπε: “Ή πας στο Τορίνο ή πας στο Τορίνο. Δεν έχεις άλλη επιλογή”. Οι «μπιανκονέρι» πλήρωσαν τη ρήτρα των 25 εκατομμυρίων και έβαλαν τον Μαρκιονί στη διαπραγμάτευση. Η Φλωρεντία δεν το πήρε καλά, με επέκρινε πολύ: εκεί γεννήθηκε η πρώτη μου κόρη, αγαπούσα το Φράνκι και την πόλη».

Δεν έχει νόημα να τη ρωτήσουμε για ποια ομάδα υποστηρίζει.

«Η Ίντερ είναι στην καρδιά μου. Στο σπίτι έχω ακόμα την πρώτη σελίδα της Sports Prediction μετά από ένα γκολ μου στη Βερόνα, όταν πήγα να φιλήσω τη γυναίκα μου. Ήταν το 2015, γράφει “απόδραση με φιλί”. Όταν ο Μαντσίνι μου ζήτησε να έρθω, δεν δίστασα, λυπάμαι που έμεινα λίγο».

Αν βρισκόταν μπροστά στον Φρανκ ντε Μποέρ, τι θα του έλεγε;

«Δεν κατάλαβε ποτέ τίποτα από ποδόσφαιρο, δεν είναι ικανός. Μίλησε άσχημα και για τον Γκαμπίγκολ, αποκαλώντας τον «Γκάμπι-πρώην-γκολ». Δεν μιλούσε ιταλικά, ήταν στα νεύρα όλων στα αποδυτήρια. Πράγματι, κράτησε τρεις μήνες και μετά έφερε καταστροφές παντού. Ευτυχώς εκείνη τη χρονιά ήρθε ο Πιόλι».

Σας πείθει η νέα Ίντερ;

«Στο Παγκόσμιο θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα, αλλά είναι λογικό. Ο Τσίβου ήρθε πρόσφατα και προσπαθεί να χαράξει μια νέα γραμμή μετά από τα τέσσερα χρόνια του Ιντζάγκι, και επομένως των αυτοματισμών. Μου αρέσει ο Σούτσιτς, νομίζω ότι μπορεί να γίνει καθοριστικός, και μετά λατρεύω τον Πίο Εσπόζιτο και τον Ντάμφρις. Είναι μια χρυσή περίοδος για αυτόν: η μπάλα τον χτυπάει και μπαίνει».

Ο Λαουτάρο Μαρτίνεζ είναι μεταξύ των πέντε πρώτων επιθετικών στον κόσμο;

«Όχι… είναι μεταξύ των τριών πρώτων! Το 2024, στο Χρυσό Μπάλα, θα άξιζε πολύ περισσότερο από την έβδομη θέση».

Ποιος είναι το φαβορί για να κερδίσει τον τίτλο;

«Η Ίντερ είναι η πιο δυνατή, αλλά η Νάπολι έχει ποιότητα».

Ο απαραίτητος παίκτης για τους «μπιανκονέρι»;

«Ο Μπρέμερ. Πέρυσι μας έλειψε όσο και ο αέρας».

Και για την Ίντερ;

«Ο Καλχανογλού: εξακολουθεί να είναι ο εγκέφαλος».

Ένας παίκτης για τον οποίο θα έκανες τα πάντα;

«Ο Καλχανογλού και ο Γιλντίζ. Ο τρόπος με τον οποίο ο Τούρκος αγγίζει τη μπάλα με τρελαίνει. Θα πάλευα για αυτόν μέχρι το τέλος».

Πριν από λίγους μήνες είπες: «Το 2026 θα με δείτε στον πάγκο: ελπίζω να προπονήσω στη Σέριε Α». Ποια είναι η δική σου ιδέα για το ποδόσφαιρο;

«Θέλω ανθρώπους με θάρρος και ποιότητα. Αν δεν βάλεις το πόδι σου σε μια μονομαχία, δεν παίζεις. Ήμουν σπουδαίος παίκτης, το λέω με σιγουριά. Έδινα και έπαιρνα και έβαζα γκολ: τέτοιοι μέσοι ήταν λίγοι. Όπως λέω πάντα, με τον Φελίπε στο γήπεδο μπορεί να ήταν δύσκολο, αλλά χωρίς τον Φελίπε ήταν ακόμα πιο δύσκολο».