Ο πρώην επιθετικός μέσος μιλάει: «Για τον Ουλιβιέρι ήμουν ο Ανατρόνε. Προπονούσα την ομάδα U23 της Γιουβέντους, έκανα λάθος που έφυγα για τη Σερίε Β. Θα μπορούσα να πάω στην Ίντερ»
Ο Λαμπέρτο Ζάουλι ήταν ίσως το πρώτο ιταλικό πρότυπο του μεγαλόσωμου νούμερο 10. Το 10 ήταν ένας τυπικός παίκτης, τεχνικός και γρήγορος. Ο Ζάουλι εισήγαγε τη σωματική δύναμη, δεν είναι τυχαίο που τον συνέκριναν με τον Ζιντάν. Μια σύγκριση αβάσιμη, αλλά το αρχικό «Ζ» του επωνύμου του, το μαζικό σώμα και η ικανότητά του να υπερασπίζεται τη μπάλα τον έκαναν εντυπωσιακό, σχεδόν πιστευτό.
Ας ξεκινήσουμε από την ημερομηνία γέννησης: στα αλμανάκ και στη Βικιπαίδεια αναγράφεται η 19η Ιουλίου 1971.
«Εγώ όμως γεννήθηκα στις 17 Ιουλίου. Πρόκειται για ένα λάθος που έγινε κατά τη σύνταξη της πρώτης μου ταυτότητας, όταν ήμουν 16 ετών. Ο υπάλληλος έγραψε αυτό το 19, το οποίο στη συνέχεια μεταδόθηκε».
Γεννήθηκα στη Ρώμη, στο Μοντεσάκρο.
«Όταν ήμουν δύο ετών, ο πατέρας μου Λορέντζο, αναισθησιολόγος, μετακόμισε στο νοσοκομείο του Γκροσέτο και εκεί μεγάλωσα. Ο μπαμπάς έπαιζε στο Γκροσέτο στην τρίτη κατηγορία, ως επιθετικός μέσος όπως εγώ. Είμαστε οπαδοί της Ρόμα. Με πήγαιναν στο «Ολίμπικο» να δω τη Ρόμα του Λιέδχολμ, του πρωταθλήματος του 1983, και ονειρευόμουν να γίνω ο Φαλκάο ή ο Μπρούνο Κόντι».
Πολλά παρατσούκλια. Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο, το «Πρίγκιπας».
«Μου το έδωσαν οι συμπαίκτες μου στη Βιτσέντσα, επειδή δεν λέρωνα τα χέρια μου με πρακτικά θέματα. Αν έπρεπε να οργανωθεί ένα δείπνο, εγώ εμφανιζόμουν μόνο για να φάω».
Ο Ζάουλι, ο Ζιντάν των φτωχών.
«Δεν είναι ακριβές. Στη Βιτσέντσα με αποκαλούσαν τον Ζιντάν του Τριβενέτο. Στο Παλέρμο, ο πρόεδρος Ζαμπανρίni με παρουσίασε ως τον Ζιντάν της Σέριε Β. Μιλάμε για το τίποτα. Ο Ζιντάν ήταν μοναδικός».
Ο Ανάτρονε;
«Τον δημιούργησε ο Ρένζο Ουλιβιέρι, στη Μόντενα. Ήμουν στην ομάδα των εφήβων, ψηλός και αδύνατος, πού και πού προπονούμουν με την πρώτη ομάδα και ο προπονητής φώναζε: «Δώστε την μπάλα στον Ανατρόνε γιατί ξέρει να την υπερασπίζεται!». Μου άρεσε να έχω την μπάλα, την ήθελα ακόμα κι αν με μαρκάριζαν, χρησιμοποιούσα το σώμα μου, δεν έχανα τον έλεγχο».
Ζαούλικ;
«Ίσως στο Μπολόνια, αλλά δεν είμαι σίγουρος».
Ζαούλι, με έμφαση στο «ι»;
«Ναι, αυτό προήλθε από έναν τίτλο εφημερίδας. Θύμιζε τον Πλατινί, Γάλλο όπως ο Ζιντάν. Υπερβολές».
Ο Φραντσέσκο Γκουιντόλιν ήταν ο «δικός του» προπονητής: τον είχε στη Ραβέννα, στη Βιτσέντσα, στη Μπολόνια και στο Παλέρμο.
«Του χρωστάω πολλά. Μιλούσαμε λίγο, αλλά καταλαβαινόμασταν. Στη Ραβέννα έπαιζα ως εξτρέμ γιατί ακόμα έτρεχα. Στη Βιτσέντσα με έβαλε πίσω από τον Πασκουάλε Λουίζο, τον κεντρικό επιθετικό, στο 4-2-3-1 όπου υπήρχε ένας νεαρός Αμπροσίνι ως μέσος. Ο «Άμπρο» στα 20 του είχε την ωριμότητα ενός τριαντάρη».
Είναι αλήθεια ότι στο ντεμπούτο του στο Σαν Σίρο, σε έναν αγώνα Μίλαν-Βιτσέντσα, έκανε ένα «τούνελ»;
«Ναι, το έκανα στον Αντρέ Κρουζ (αμυντικός των Ροσονέρι, σημ.). Πίστευα και πιστεύω ότι ο κόσμος πηγαίνει στο γήπεδο για να δει φανταστικές κινήσεις. Έτσι, το δοκίμασα».
Με τη Βιτσέντσα έφτασε μέχρι τον ημιτελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων, εναντίον της Τσέλσι. Και εσείς, στον πρώτο αγώνα στο «Μέντι», σημειώσατε το γκολ της νίκης, 1-0.
«Σε μια πάσα του Βιβιάνι, αιφνιδίασα όλους με έναν ακροβατικό έλεγχο της μπάλας. Η μπάλα, όμως, μου ξέφυγε λίγο προς τα δεξιά. Την κράτησα ζωντανή, την έφερα στο αριστερό μου πόδι και την έστειλα στη γωνία με το «λάθος» μου πόδι. Στον επαναληπτικό στο Λονδίνο, προηγήθηκαμε με γκολ του Λουίσο μετά από ασίστ μου. Στη συνέχεια, μας ακύρωσαν ένα γκολ για ένα ανύπαρκτο οφσάιντ, που σήμερα με το VAR θα είχε επικυρωθεί. Χάσαμε 3-1. Ήταν η Τσέλσι των Βιάλι και Ζόλα».
Κάποια ιστορία για τον Γκουιντόλιν;
«Μας έδειχνε τρελά βίντεο για να μας δώσει κίνητρο. Εμφανιζόταν στα αποδυτήρια ντυμένος με στρατιωτική στολή παραλλαγής, για να μας ωθήσει να παλέψουμε».
Και για τον Ζαμπανρίni στο Παλέρμο;
«Ήθελε την Σέριε Α, έκανε μια εκπληκτική μεταγραφική περίοδο, αλλά στην αρχή δεν πήγαιναν όλα τέλεια, ο Τύπος τον κριτικάριζε. Μια μέρα εμφανίστηκε στα αποδυτήρια και όλοι σηκωθήκαμε όρθιοι σαν να είχε μπει ο διευθυντής στο σχολείο. Περιμέναμε να κάνει τον Ζαμπανρίni, με βροντές και αστραπές. Λάθος. Στάθηκε στο πλευρό μας, μας υπερασπίστηκε, και η κατάσταση άλλαξε. Ανεβήκαμε στην Α. Ξαναείδα μια ομαδική φωτογραφία από το Παλέρμο: ήταν εκεί οι Ζακάρντο, Γκρόσο, Μπαρόνε, Τόνι και Μπαρτσάγκλι, παγκόσμιοι πρωταθλητές το 2006. Μόνο εγώ δεν πήγα σε εκείνο το Παγκόσμιο Κύπελλο».
Από εκείνη την ομάδα του Παλέρμο, μόνο εγώ δεν πήγα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006…
Λαμπέρτο Ζάουλι
Το 2006, στη θέση του, υπήρχαν ο Ντελ Πιέρο και ο Τότι…
«Και πριν από αυτούς υπήρχαν ο Μπάτζιο, ο Ζόλα και ο Μαντσίνι. Ένας απίστευτος πλούτος. Λίγο πριν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, είχα ακούσει φήμες ότι ο Τραπατόνι ήθελε να με καλέσει, αλλά τελικά στην Κορέα ο προπονητής πήρε τον Κριστιάνο Ντόνι, έναν «10» του επιπέδου μου, ας πούμε. Ο Ντόνι όμως εκείνη τη σεζόν είχε σκοράρει περισσότερα γκολ».
Δεν ήσασταν ποτέ κοντά σε κάποια μεγάλη ομάδα;
” Στο τέλος ενός αγώνα Βιτσέντσα-Γιουβέντους, ο Λίπι με πλησίασε στην είσοδο του τούνελ προς τα αποδυτήρια: «Έμαθα ότι πας στην Ίντερ. Μπράβο, συγχαρητήρια». Τελικά δεν πήγα στην Ίντερ του Μοράτι και δεν ξέρω καν γιατί. Προφανώς έτσι έπρεπε να τελειώσει».
Ο Ζάουλι ως προπονητής. Πολλές επαρχιακές ομάδες και η Γιουβέντους, μεταξύ της Πριμάβερα και της Under 23 στη Σέριε C. Στη Γιουβέντους, ανέδειξε τους Φατζιόλι, Μιρέτι, Σουλέ, Ίλινγκ Τζούνιορ…
«Και τους Νικολούσι Καβίλια, Ντραγκούσιν, Ντε Βίντερ, Μπαρμπιέρι. Ο Μιρέτι διαβάζει το παιχνίδι δέκα λεπτά πριν από τους άλλους. Ο Φατζιόλι έχει απόλυτο έλεγχο της μπάλας. Όσο για τον Σουλέ, πολλοί αντίπαλοι της Λέγκα Προ μου έλεγαν στο τέλος του αγώνα: “Προπονητή, αυτός είναι σε άλλο επίπεδο”».
Γιατί έφυγες από τη Γιουβέντους;
«Επειδή με κάλεσε η Σούντιρόλ για τη Σέριε Β και δέχτηκα την πρόταση, από φιλοδοξία, παρά το γεγονός ότι ο Μάννα και ο Τσερουμπίνι, οι διευθυντές μου στη Γιουβέντους, άνθρωποι καθοριστικοί στην πορεία μου, μου ζητούσαν να μείνω. Ονειρευόμουν την άνοδο, αλλά στη Σούντιρόλ όλα τελείωσαν πριν καν ξεκινήσουν, λόγω παρεξηγήσεων. Με την εκ των υστέρων γνώση, έκανα λάθος. Μάλιστα, ήμουν τρελός. Δεν αφήνεις τη Γιουβέντους».