Τρίτος στην ολυμπιακή κατάβαση, πέμπτος μετά τον γύρο ταχύτητας στο συνδυασμένο και εν αναμονή του σούπερ-G, ο Ντομ Πάρις κάνει έναν απολογισμό της καριέρας του: «Αυτό το καλοκαίρι θα απολαύσω τα παιδιά και την οικογένειά μου, και θα παίξω με το συγκρότημά μου, έχουμε ήδη προγραμματίσει τρεις συναυλίες»
Χάλκινο μετάλλιο στην ολυμπιακή κατάβαση του Μιλάνου-Κορτίνα, πίσω από τους Von Allmen και Franzoni, πέμπτος μετά τον γύρο ταχύτητας στο ομαδικό συνδυασμένο (τώρα περιμένει το σλάλομ του συμπαίκτη του Tommy Sala). Ο Ντομινίκ Παρίς εμφανίζεται χαμογελαστός και χαλαρός στη μικτή ζώνη στο τέλος της πίστας Stelvio στο Μπόρμιο. Αστεία, σκέψεις, προβληματισμοί: δέκα λεπτά για να κάνει έναν απολογισμό της καριέρας του. « «Γιατί τώρα νιώθω πραγματικά ειρήνη με τον εαυτό μου».
Πώς ένιωσες την επόμενη μέρα μετά το χάλκινο, Ντομίνικ;
«Α, επιτέλους κοιμήθηκα πολύ καλά! Ήταν το πρώτο, και ίσως και το τελευταίο, ολυμπιακό μετάλλιο για μένα. Τα ξεπέρασα όλα, τις εντάσεις, τις πιέσεις».
Λοιπόν, αλλά υπάρχει ακόμα το συνδυαστικό… .
«Α, ναι, ναι, αλλά πιστεύω στο μετάλλιο. Ο Τόμι Σάλα είναι ένας σταθερός αθλητής σλάλομ και βρισκόμαστε σε καλή θέση, 6 δέκατα πίσω από τους Φραντσόνι-Βινάτσερ».
Πώς επιλέξατε τα ζευγάρια;
«Ο Τζιοβάνι είχε καλύτερη απόδοση στην κατάβαση, οπότε επέλεξε πρώτος, μετά εγώ και ούτω καθεξής. Έχω αγωνιστεί πολλές φορές με τον Vinatzer, οπότε δεν με πειράζει η αλλαγή, ε ε ε».
Μετά το χάλκινο μετάλλιο επικοινώνησε με την οικογένειά του; Τι του είπαν τα παιδιά του;
«Α, ναι ναι, μιλάω μαζί τους κάθε μέρα και βλεπόμαστε μέσω βιντεοκλήσης. Μου είπαν: “Μπαμπά, επιτέλους το πήρες…”. Μου ζητούν πάντα να γυρίσω σπίτι με κάτι, αυτή τη φορά θα γυρίσω».
Και τι θα τους φέρει; Τι τους αγόρασε;
«Να αγοράσω; Όχι, όχι, αυτοί μιλούσαν για το να γυρίσω σπίτι με το μετάλλιο, ε, ε, ε. Είμαι σε ειρήνη με τον εαυτό μου τώρα. Λίγο πικρό όμως αν κοιτάξω πίσω…».
Γιατί;
«Για το κύπελλο κατάβασης που δεν κέρδισα ποτέ. Και σε μεγάλο βαθμό από δικό μου λάθος. Πάντα έδινα τα πάντα, σκεπτόμενος μόνο να κερδίσω τους αγώνες. Αντίθετα, αν κοιτάξω πίσω, μερικές φορές θα έπρεπε να είχα αρκιστεί στη θέση που πήρα. Ο Μπεατ Φόιζ με ξεγέλασε έτσι: σε μερικές σεζόν κέρδιζα τους μισούς αγώνες, αλλά εκείνος ήταν πάντα κολλημένος πίσω μου. Άλλες φορές εγώ ρίσκαρα πάρα πολύ και εκείνος τερμάτιζε σε καλή θέση. Καλά, τέλος πάντων, έτσι πήγε. Πάντα ψάχνω τα όρια, είναι ο χαρακτήρας μου».
Επόμενοι στόχοι;
«Μπα, δεν το σκέφτομαι. Όταν ήμουν μικρός ονειρευόμουν να γίνω ο μεγαλύτερος Ιταλός αθλητής κατάβασης όλων των εποχών, αλλά ποτέ δεν περίμενα ότι θα τα καταφέρω. Αντ’ αυτού, τα κατάφερα, και επιπλέον ο κόσμος με αγαπάει, κάτι που με αποζημιώνει ακόμα και για το κύπελλο της ειδικότητας που δεν κέρδισα και με κάνει να νιώθω ήσυχος».
Θα γράψεις ένα τραγούδι μετά τους Ολυμπιακούς; Για να το γιορτάσεις;
«Α, όχι, όχι, τώρα θέλω να χαλαρώσω. Ωστόσο, με το συγκρότημα έχουμε ήδη προγραμματίσει τρεις συναυλίες για το καλοκαίρι: δύο στην Ελβετία και μία στην περιοχή μου. Αλλά μας έρχονται και άλλες προτάσεις, δεν ξέρω, θα δούμε».