Μετά την απίστευτη απόφαση της CAF να απονείμει το Κύπελλο του 2025 στο Μαρόκο, ανατρέχουμε στα γεγονότα της απίστευτης τελικής πράξης στη Ραμπάτ
Η αξιοπιστία ενός κινήματος τέθηκε σε σοβαρό κίνδυνο. Πώς είναι δυνατόν να απονεμηθεί εκ των υστέρων, μετά από δύο μήνες, το ηπειρωτικό κύπελλο, ικανοποιώντας την ένσταση της ηττημένης εθνικής ομάδας, όχι λόγω περιστατικού ντόπινγκ ή παράτυπων εγγραφών, αλλά λόγω ενός γεγονότος που συνέβη εντός αγωνιστικού χώρου και, επομένως – σε αυτό το σημείο θα λέγαμε μόνο θεωρητικά – μπροστά στα μάτια όλων; Σύμφωνα με τον κανονισμό, επρόκειτο για μια κλασική περίπτωση «μαύρου και άσπρου». Δεν υπήρχε σχεδόν καθόλου γκρι. Ο Ντον Κινγκ, ο ιστορικός προμοτέρ του μποξ, συνήθιζε να λέει «Μόνο στην Αμερική», αν και η δική του έννοια ήταν θετική. Εδώ μας έρχεται να πούμε «Μόνο στην Αφρική», με λύπη για όσους ονειρεύονται να δουν αυτή την ήπειρο να εξελίσσεται, όχι μόνο στον αθλητισμό.
Μετά την εντυπωσιακή απόφαση της CAF, της αφρικανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας υπό την προεδρία του Πατρίς Μοτσέπε, να απονείμει με 3-0 χωρίς αγώνα τη διοργάνωση του Κυπέλλου Αφρικής του 2025 στο Μαρόκο, τη χώρα που θα φιλοξενήσει τη διοργάνωση (και θα φιλοξενήσει επίσης αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2030), εις βάρος της Σενεγάλης, καλό είναι να ανατρέξουμε σε όσα συνέβησαν το βράδυ της 18ης Ιανουαρίου στο Στάδιο Πρίγκιπα Μουλάι Αμπντελάχ της Ραμπάτ. Με το σκορ να παραμένει στο 0-0, ο διαιτητής έδωσε οκτώ λεπτά καθυστερήσεων. Η Σενεγάλη έδειξε να παίρνει ελπίδες με το γκολ του Γκεγιέ στο 92′, μετά από χτύπημα του Σεκ στο δοκάρι, ο οποίος όμως κρίθηκε από τον διαιτητή ότι είχε διαπράξει προηγουμένως φάουλ στον Χακίμι. Το γκολ ακυρώνεται, λοιπόν. Στο 98′ κόρνερ για το Μαρόκο: ο Μπραχίμ Ντίαζ δέχεται φάουλ μέσα στην περιοχή: ο διαιτητής, Ζαν-Ζακ Ντάλα από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, απονέμει πέναλτι —το λιγότερο αμφιλεγόμενο— μετά από επανεξέταση στο γήπεδο. Και ξεσπάει χαμός.
η Σενεγάλη αποχωρεί— Η ένταση στο γήπεδο έχει φτάσει στα ύψη. Οι Σενεγαλέζοι αισθάνονται ότι τους έκλεψαν και δεν το δέχονται. Μετά από κάποια αναταραχή μεταξύ των παικτών, η Σενεγάλη αποφασίζει να επιστρέψει στα αποδυτήρια σε ένδειξη διαμαρτυρίας, όπως ζήτησε ο προπονητής Pape Thiaw. Έχουμε πλέον ξεπεράσει τα 8 λεπτά των καθυστερήσεων, όταν οι «Λιοντάρια της Τεράνγκα» εγκαταλείπουν το γήπεδο για να μην εκτελεστεί το αμφισβητούμενο πέναλτι. Ο Σαντίο Μανέ είναι αυτός που πείθει τους συμπαίκτες του να επιστρέψουν στον αγωνιστικό χώρο για να παίξουν τα τελευταία λεπτά. Επιστρέφει στο γήπεδο και ο προπονητής Τιάου, ο οποίος πρώτα συζητά με τον διαιτητή και στη συνέχεια συνοδεύεται στη θέση του από τον Ρεγκραγκί, προπονητή του Μαρόκου. Στο 112′ ο Μπραχίμ Ντίαζ πήγε στο σημείο του πέναλτι. Το πέναλτι του ήταν γελοίο: ένα «κουτάλι» που ο Μεντί απέκρουσε χωρίς να κουνηθεί. Σε πολλούς δημιουργήθηκε η υποψία ότι το έκανα σκόπιμα… Έτσι, το ματς πήγε στην παράταση με το σκορ 0-0.
η πετσέτα και το γκολ του Γκεγιέ— Το γκολ του Πεπέ Γκεγιέ στο 4′ της πρώτης παράτασης δίνει προβάδισμα στη Σενεγάλη. Λίγο αργότερα, ακόμα ένα επεισόδιο σε αυτόν τον τελικό που παίρνει όλο και περισσότερο τα χαρακτηριστικά μιας φάρσας. Ενώ το παιχνίδι έχει διακοπεί για να παρασχεθεί βοήθεια στον παίκτη της Ρόμα Ελ Αϊναούι, ο οποίος έχει τραυματιστεί στο κεφάλι, ο Χακίμι καλείται από τους οπαδούς του να κλέψει τη λευκή πετσέτα του Μεντί. Την παίρνει και την πετάει πίσω από τις διαφημιστικές πινακίδες. Ο Ντιούφ, ο αριστερός οπισθοφύλακας των Λιονταριών της Τεράνγκα, την ανακτά αμέσως και την επανατοποθετεί στη θέση της. Το παιχνίδι ξαναρχίζει. Ο Yehvann Diouf, αναπληρωματικός τερματοφύλακας, φέρνει μια άλλη πετσέτα, μπλε, στον Mendy. Πίσω του εμφανίζεται μια ομάδα μπαλαδόρων, ένας από τους οποίους προσπαθεί να του κλέψει το χρωματιστό «φετίχ». Ο τερματοφύλακας της Νίκαιας δεν το αφήνει. Στη συνέχεια φτάνει ο Saibari, ο οποίος προσπαθεί να του κλείσει το δρόμο. Ο Yehvann, όμως, καταφέρνει να τον αποφύγει και παραδίδει την πετσέτα στον συμπαίκτη του, ο οποίος στη συνέχεια του την επιστρέφει. Το ερώτημα προκύπτει αυθόρμητα: γιατί όλη αυτή η αναστάτωση για ένα κομμάτι σφουγγάρι; Επειδή σε εκείνα τα μέρη θεωρείται ισχυρό φυλαχτό, θέματα μαύρης μαγείας. Εξάλλου, «Only in Africa», δυστυχώς…
ο εορτασμός— Με το τριπλό σφύριγμα ξεσπά ο εορτασμός, στο γήπεδο και στους δρόμους του Ντακάρ. Ενώ ένας ολόκληρος λαός, ο μαροκινός, βυθίζεται στη βαθύτερη απελπισία. Ήταν ένας τίτλος που περίμεναν από το 1976, ο οποίος τους ξέφυγε αφού τον είχαν σχεδόν κρατήσει στα χέρια τους. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζαν. Μέχρι την μοιραία έφεση που έγινε δεκτή από την CAF δύο μήνες αργότερα. Ποιος ξέρει πώς θα έμαθαν τα νέα ο Ντίαζ (στα αποδυτήρια του Etihad μετά το Μάντσεστερ Σίτι-Ρεάλ) και ο Χακίμι (στα αποδυτήρια του Stamford Bridge μετά το Τσέλσι-PSG). Αλλά πάνω απ’ όλα, τι θα σκέφτηκαν οι καημένοι Σενεγαλέζοι. Ένα κύπελλο για δύο, με ένα τέλος που δεν μπορεί παρά να αφήνει πικρή γεύση. Ίσως ακόμη και σε όσους βρέθηκαν να το σηκώνουν, μεταφορικά.