Ο πρώην επιθετικός της Ίντερ αναλύει την τρέχουσα κατάσταση της ομάδας από την Καλιφόρνια: «Ο Τόρο είναι ευλογία, ποτέ πρόβλημα. Και αφήστε τον Πίο Εσποζίτο να κάνει λάθη»

Εκεί, από την Καλιφόρνια, καθισμένος ήρεμα στο τραπέζι ενός καφέ (αυστηρά ιταλικού) ενώ η θερμοκρασία είναι 24°, ο Γιούργκεν Κλίνσμαν φαίνεται πολύ μακριά από τον παγωμένο άνεμο της Μαδρίτης που έπληξε την Ίντερ του την Τετάρτη το βράδυ. Ο πρώην Γερμανός αστέρας των «Νερατζούρι», στο τηλέφωνο, έκανε όμως αμέσως τις αισιόδοξες προβλέψεις του: «Ο ήλιος θα λάμψει πολύ σύντομα και για την ομάδα του Κριστιάν Τσίβου, από τον προπονητή μέχρι τον αδιαμφισβήτητο αρχηγό».

Εντάξει, Κλίνσμαν, αλλά στο γήπεδο συμβαίνει πάντα το ίδιο: η Ίντερ παίζει καλά, αλλά…

«Το ντέρμπι το είδα ολόκληρο, τον αγώνα στη Μαδρίτη τον είδα αργότερα, γιατί έκανα σχολιασμό στο ESPN για τα παιχνίδια Άρσεναλ-Μπάγερν και PSG-Τότεναμ. Μου φαίνεται ότι, πέρα από τα αποτελέσματα, η ομάδα είναι έτοιμη, από κάθε άποψη. Ότι έχει ξεκάθαρες ιδέες για το πώς θέλει να επιτεθεί με πολλούς παίκτες. Το ματς εναντίον της Ατλέτικο δεν ήταν και τόσο διαφορετικό από αυτό με τη Μίλαν: η Ίντερ παίζει σχεδόν πάντα καλύτερα από τον αντίπαλο, δημιουργεί ευκαιρίες, τις σπαταλά, αλλά δέχεται γκολ στην πρώτη αντεπίθεση ή, ακόμα χειρότερα, από στημένη φάση».

Μα μπορεί να είναι απλώς σύμπτωση;

«Είμαστε πάντα εκεί, όλα καταλήγουν σε θέμα ψυχολογίας και τώρα είναι η στιγμή να αντιδράσουμε. Δεν είναι θέμα ποιότητας παικτών, προπόνησης ή τακτικής: τα αποδίδω όλα σε μικρές ψυχολογικές λεπτομέρειες. Σε ορισμένες στιγμές, ειδικά στα στημένα, πρέπει να είσαι αρκετά επιθετικός και συγκεντρωμένος: αν αποσπαστείς τη στιγμή που όλα πάνε καλά, χάνεις αγώνες όπως στο «Μετροπολιτάνο».

Ο πρώην συμπαίκτης σου, Άλντο Σερένα, σχολιάζοντας το γκολ που δέχτηκε η Ατλέτικο στις καθυστερήσεις, είπε ότι οι κεντρικοί επιθετικοί όπως εσείς θα έκαναν πάρτι με την αμυντική ζώνη του Τσίβου.

«Έχει δίκιο ο Άλντο, η ζωνική άμυνα “προκαλεί” κάπως τον επιθετικό, ο οποίος έρχεται από πίσω και αιφνιδιάζει τον αντίπαλο, αλλά δεν μπορεί να είναι η μοναδική εξήγηση για το γκολ. Και εδώ το πρόβλημα είναι πάντα περισσότερο θέμα νοοτροπίας παρά συστήματος: αν αμύνεσαι ζωνικά, αλλά οι αμυντικοί σου κινούνται, προλαβαίνουν, επιτίθενται στη μπάλα, παρακολουθούν τον παίκτη μέσα στον χώρο τους, μπορείς ούτως ή άλλως να κάνεις εξαιρετική δουλειά και να μην διακινδυνεύεις».

Ο τρόπος παιχνιδιού, πάντως, έχει αλλάξει σαφώς: σας αρέσει;

«Βλέπω μια ομάδα πολύ πιο επιθετική, προληπτική, με μια λέξη… σύγχρονη. Ειδικά με αυτό το πρέσινγκ, πρέπει να είσαι γρήγορος στο να διαβάζεις πρώτα τις μεμονωμένες καταστάσεις αν δεν θέλεις να δώσεις ευκαιρίες. Είναι αλήθεια ότι έτσι μπορείς να ρισκάρεις, όπως συμβαίνει τώρα, αλλά η Ίντερ βρίσκεται σε μια διαδικασία μεταμόρφωσης: ο προπονητής εμφυσά στους παίκτες την πεποίθηση ότι μπορούν να ελέγχουν τα παιχνίδια παίζοντας έτσι. Την ισορροπία τη βρίσκεις με τον καιρό, όχι σε λίγους μήνες, όταν θα βρεις τον τρόπο να καλύπτεσαι γρήγορα όταν χάνεις τη μπάλα».

Πώς αξιολογείς, πάντως, αυτούς τους μήνες με τον Τσίβου;

«Πολύ, πολύ θετικά. Φαίνεται ότι χτίζει κάτι μεγάλο, αλλά δεν πρέπει να αξιολογείται από τον αριθμό των ηττών, ακόμα κι αν πέντε μπορεί να φαίνονται πολλές. Η βαθμολογία της Σέριε Α δείχνει ότι η κορυφή είναι κοντά, ενώ αυτή του Τσάμπιονς δείχνει ότι μπορεί να φτάσει άνετα στις πρώτες 8. Δεν είναι και τόσο άσχημα… Μου αρέσει, πάνω απ’ όλα, ο τρόπος με τον οποίο ο Τσίβου ξέρει να είναι ευθύς: δεν θέλει να ευχαριστήσει, λέει αυτό που σκέφτεται. Ακόμα και όταν τα πράγματα πάνε άσχημα, δεν αλλάζει, δεν εγκαταλείπει την ιδέα ότι η ομάδα πρέπει να διασκεδάζει».

Είστε όμως πεπεισμένος ότι η Ιταλία είναι έτοιμη να κατανοήσει τέτοιου είδους απόψεις;

«Δεν πρόκειται για έλλειψη πάθους, αλλά για διαύγεια και βάθος σκέψης. Προφανώς, όταν δεν υπάρχουν αποτελέσματα, και οι παίκτες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους όταν χάνουν ευκαιρίες μπροστά ή κάνουν σοβαρά αμυντικά λάθη. Ο Τσίβου, όμως, ξεπερνά αυτή την ιταλική νοοτροπία σύμφωνα με την οποία παίζει κανείς περισσότερο για να αποφύγει την ήττα παρά για να κερδίσει. Στοχεύει στην επιτυχία και παραμένει πιστός σε ένα επιθετικό, χαρούμενο στυλ. Κάτι άλλο που εκτιμώ είναι ότι δεν φοβάται να βάλει τους νέους να παίξουν: ο Λένναρτ Καρλ, ο 17χρονος της Μπάγερν που σκόραρε εναντίον της Άρσεναλ, στην Ιταλία το πολύ θα είχε πάει δανεικός».

Μιλώντας για νεαρούς, ήρθε η ώρα του Πίο, ακόμα κι αν στη Μαδρίτη έχασε τη μπάλα από την οποία προήλθε το γκολ της Ατλέτικο;

«Αφήστε τον να κάνει λάθη, αλλά πάνω απ’ όλα αφήστε τον να παίζει. Είναι προφανές ότι διαθέτει τρελό ταλέντο και φυσική κατάσταση, αλλά αυτή είναι η στιγμή που δεν πρέπει να τον φρενάρει τίποτα και κανείς. Βλέπω ότι ο Τσίβου συνεχίζει να του δίνει χρόνο συμμετοχής και ελπίζω να γίνεται όλο και περισσότερο έτσι, ακόμα κι αν ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος, ξεκινώντας από τον Λαουτάρο».

Ο Αργεντινός, όμως, έχει πάντα εναλλασσόμενες επιδόσεις.

«Ξέρω καλά πώς νιώθεις, όταν δίνεις τα πάντα και η μπάλα δεν μπαίνει. Του συνέβη στο ντέρμπι και στο Τσάμπιονς, όπου αντικαταστάθηκε εν ώρα αγώνα. Μπορεί να φαίνεται παράξενο, δεδομένου ότι μιλάμε για το σύμβολο της ομάδας, αλλά είναι και ένδειξη ότι ο Τσίβου δεν κάνει διακρίσεις. Είναι λογικό να βγαίνει εκνευρισμένος μετά από μια αλλαγή, αλλά οι λέξεις «πρόβλημα» και «Λαουτάρο» δεν μπορούν να βρίσκονται στην ίδια πρόταση. Πρέπει να ξαναξεκινήσουμε από αυτόν, και μετά θα αναλάβουν ο Θουράμ, αλλά και ο Μπόνι και ο Πίο, να τον απαλλάξουν από ευθύνες. Ίσως νιώθει υπερβολική πίεση, αλλά αυτό είναι ευλογία για την Ίντερ».

Σε αυτή την άμυνα που μερικές φορές χάνει τη λάμψη της, ο συμπατριώτης του Μπισέκ βρίσκεται σε άνοδο: θα καταφέρει να πραγματοποιήσει το στόχο του να πάει στο Παγκόσμιο Κύπελλο;

«Το ελπίζω, έχει όλα τα προσόντα για να παίζει στην εθνική ομάδα και ως βασικός στην Ίντερ. Μάλιστα, τώρα που λείπει ο Ντάμφρις, γιατί να μην τον χρησιμοποιήσουμε και ως πλάγιο; Με αυτή την ταχύτητα και αυτό το βήμα, τι προβλήματα θα έχει;».