Το σκορ είναι 12-0 υπέρ του Ιταλού. Υποστηρίζουμε τον Jannik, φυσικά, τον βλέπουμε ήδη κάτω από τα τείχη της Τροίας να μονομαχεί για άλλη μια φορά με τον Alcaraz. Αλλά πώς να μην συμπαθήσεις τον Αυστραλό;

Στη φελινική μυθολογία του Φουζινιάνο, όπως την αφηγείται ο Αρρίγκο Σάκι, υπήρχε και ο Λορέντζο Ζαγονάρι, ένας πλούσιος νεαρός, λάτρης του μπιλιάρδου, πεπεισμένος ότι μπορούσε να νικήσει τον καλύτερο παίκτη του μπαρ. Ένα εκατομμύριο λίρες ανά παιχνίδι. Έχασε 18 συνεχόμενα. Λαμβάνοντας υπόψη την εποχή, έβαλε στοίχημα τρία διαμερίσματα σε μια νύχτα. Ο αντίπαλός του τον προκάλεσε: «Ας παίξουμε το 19ο. Δεν είμαι ακόμα πεπεισμένος ότι είμαι καλύτερος από σένα…». Περίπου όπως ο Γιάνικ Σίνερ με τον Άλεξ Ντε Μινάουρ: «Κέρδισα 12 φορές, αλλά δεν είμαι πεπεισμένος ότι είμαι καλύτερος. Έλα, ας παίξουμε άλλο ένα». Έτσι, σήμερα το απόγευμα, στον ημιτελικό του Τορίνο, θα βρεθούν ξανά στο γήπεδο. Από τα ATP Finals Next Gen ’19 μέχρι τον ημιτελικό του ATP στο Πεκίνο το ’25, το σκορ είναι: 12-0. Υποστηρίζουμε τον Jannik, φυσικά, τον βλέπουμε ήδη κάτω από τα τείχη της Τροίας να μονομαχεί για άλλη μια φορά με τον Alcaraz. Αλλά πώς να μην νιώθεις συμπάθεια για τον De Minaur; Πώς θα καταφέρει να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα απέναντι σε έναν αντίπαλο που τον έχει νικήσει 12 φορές; Χρειάζεται η αδάμαστη επιμονή του Willy το Κογιότ, που συντρίβεται τακτικά στον πάτο του φαραγγιού, αλλά δεν εγκαταλείπει το κυνήγι του Beep-Beep.

Πίστη στις δυνάμεις του, πέρα από κάθε λογική: αυτή είναι η ουσία του αθλητισμού. Και ο Αυστραλός έλαβε κι αυτός κουτιά από τη θρυλική ACME με νέες παγίδες μέσα: οι στατιστικές λένε ότι στο Τορίνο παίζει καλύτερα, ότι το δεξί χτύπημα κατά μήκος της γραμμής είναι πιο αποτελεσματικό, η νίκη επί του Φριτς του έδωσε ώθηση. Ο Willy De Minaur το ξαναδοκιμάζει. Θα δέσει πυραύλους στα πόδια του, θα αφήσει να τον εκτοξεύσει μια σφεντόνα, θα ψάξει τις γωνίες με μια μπάλα που δεν είναι ποτέ πολύ βαριά. Το πρόβλημα είναι ότι κομμάτια βράχου θα του επιστρέψουν. Beep Beep!