Και με την Ισπανία, όπως και εναντίον της Αυστραλίας και του Βελγίου, το ιταλικό δίδυμο περίμενε έναν «τελικό» που δεν έπαιξε ποτέ. Όμως γιόρτασε ούτως ή άλλως: «Το να βρίσκονται εκεί τους δίνει αυτοπεποίθηση και αυτοί μας δίνουν αυτοπεποίθηση, αυτό είναι το πιο σημαντικό»
Μετά την τελευταία δυνατή χτυπηματιά με το δεξί, ο Φλάβιο καταλαβαίνει ότι τα κατάφερε. Ο Φιλίπο τρέχει προς το μέρος του, ο Ματέο πηδάει πάνω από τους πίνακες που οριοθετούν τον πάγκο και πηγαίνει να τον αγκαλιάσει. Και από τα αποδυτήρια επιστρέφουν στην αρένα ο Σιμόνε και ο Αντρέα. Η Ιταλία κέρδισε 2-0 με τους παίκτες των μονών, δεν τους χρειάζεται. Με την Ισπανία, όπως και εναντίον της Αυστρίας και του Βελγίου. Στη Μπολόνια, ο Μπολέλι και ο Βαβασόρι ζούσαν σε μια αέναη αναμονή να πρέπει να παίξουν έναν «αποφασιστικό αγώνα» που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ο τελικός, πάνω απ’ όλα, ήταν μια εναλλαγή συναισθημάτων. Με μια μακρά και αγχωτική αναμονή πριν σηκώσουν όλοι μαζί το «Insalatiera». Μετά τον πρώτο πόντο που έφερε ο Μπερετίνι, infatti, ο αγώνας του Κομπόλι είχε πάρει πολύ άσχημη τροπή. Ο Μουνάρ έμοιαζε με θύελλα, ο Φλάβιο ήταν σβηστός. Ο ίδιος ο πατέρας Στέφανο δεν το πίστευε πια. Οι Μπολέλι και Βαβασόρι, που είχαν οριστεί από τον αρχηγό Βολάντρι για τον ενδεχόμενο αποφασιστικό αγώνα, σε κάποιο σημείο πήγαν να ζεσταθούν, να επαναλάβουν νοητικά τα σχήματα, να συντονιστούν με την αγωνιστική ατμόσφαιρα. Όλα μάταια; Όχι, γιατί όλα έχουν νόημα στη χημεία του Κυπέλλου Ντέιβις.
Το δίδυμο Μπολέλι-Βαβασόρι είναι εξαιρετικά δεμένο: δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2023 και κατάφερε να φτάσει σε τρεις τελικούς σε τουρνουά Grand Slam (Australian Open 2024 και 2025, Roland Garros 2024), να κατακτήσει 7 τίτλους ATP και να προκριθεί για δεύτερη συνεχόμενη φορά στα ATP Finals, φτάνοντας μέχρι τους ημιτελικούς πριν από λίγες ημέρες στο Τορίνο και κλείνοντας και φέτος στην πρώτη δεκάδα της παγκόσμιας κατάταξης της ειδικότητας. Ο Βαβασόρι ένιωθε σαν στο σπίτι του στο Τορίνο: για προπόνηση επιστρέφει πάντα στο Ct Pinerolo, όπου εργάζονται ο πατέρας του Νταβίντε, προπονητής του, η μητέρα του Ντορίνα και η αδελφή του Σάρα. Ο Μπολέλι, από την άλλη, είναι γνήσιος Βολονέζος και μεγάλωσε τενιστικά στο Country Club της Βιλανόβα, σε μικρή απόσταση από την Έκθεση που φιλοξένησε το Κύπελλο Ντέιβις. Ήθελε να πρωταγωνιστήσει. Και οι δύο το ήθελαν, μεταξύ άλλων επειδή ο Αντρέα και ο Σιμόνε, παρόλο που έχουν αποκομίσει πολλές επιτυχίες στο κύκλωμα, με την εθνική ομάδα – ως ζευγάρι – δεν έχουν αφήσει ακόμα το στίγμα τους. Μια μικρή παρατήρηση: ο Μπολέλι, 40 ετών, μπορεί να υπερηφανεύεται για μια πιο πλούσια ιστορία, με 46 αγώνες που έχει διαγωνιστεί μεταξύ μονών και διπλών (24 νίκες, 22 ήττες) από το 2007. Το δίδυμο Μπολέλι/Βαβασόρι, αντίθετα, έχει διαγωνιστεί σε μόλις τρεις αγώνες στο Κύπελλο Ντέιβις, με δύο ήττες και μία μόνο νίκη, αν και πολύτιμη: το 2-1 επί του Βελγίου στον γύρο ρομπίν του 2024, που αποδείχθηκε καθοριστικό για την πρόκριση από τον όμιλο. Και στον απολογισμό πρέπει να προστεθεί και ο αποκλεισμός στον πρώτο γύρο, ως νούμερο 1 της κατάταξης, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού.
ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ— Οι Μπολέλι και Βαβασόρι δεν είχαν βγει ποτέ στο γήπεδο στις δύο τελικές φάσεις υπό την ηγεσία του Σίνερ, στη Μάλαγα. Ο Γιάνικ το 2023 έπαιξε μαζί με τον Σονέγκο τα αποφασιστικά διπλά εναντίον της Ολλανδίας και της Σερβίας, ενώ πέρυσι έκανε ζευγάρι με τον Μπερετίνι για να αποκλείσουν την Αργεντινή στους προημιτελικούς. Και δεν το έκαναν ούτε στη Μπολόνια. Σε αντίθεση με τους Ισπανούς Γκρανόλερς και Μαρτίνεζ, που ήταν καθοριστικοί για την πρόκριση απέναντι στην Τσεχία και τη Γερμανία, οι Ιταλοί παρέμεναν στον πάγκο περιμένοντας να έρθει επιτέλους η σειρά τους. «Ήμασταν έτοιμοι να παίξουμε, αλλά τα παιδιά ήταν φανταστικά, και ο Φλάβιο έκανε μια τρελή ανατροπή», θα πει ο Μπολέλι μετά την τελετή απονομής των βραβείων. «Γνωρίζαμε ότι έπρεπε να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι ενθουσιασμό. Το να βρισκόμαστε εκεί τους δίνει αυτοπεποίθηση και αυτοί μας δίνουν αυτοπεποίθηση, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν μας πειράζει αν οι συμπαίκτες μας κερδίζουν και δεν παίζουμε, δεν πειράζει», σκέφτηκε ο Βαβασόρι, για να προσθέσει στη συνέχεια: «Το είχαμε πει και πριν παίξουμε τον αγώνα των προημιτελικών: όποιος και αν έμπαινε στο γήπεδο, θα έδινε την ψυχή του. Μεγαλώσαμε μαζί, έχουμε πολύ ισχυρό ομαδικό πνεύμα. Όταν έχεις μια τόσο ενωμένη ομάδα, οι ατομικές φιλοδοξίες περνούν σε δεύτερη μοίρα».