Με τη φανέλα των «ροσονέρι», ο Κρίστιαν βιώνει – όπως ο ίδιος λέει – την καλύτερη περίοδο της καριέρας του, σκέφτεται την ανανέωση του συμβολαίου του και αποτελεί είδωλο για τους οπαδούς. Στις ΗΠΑ, αντίθετα, δέχτηκε κριτική, ακόμη και από γνωστά πρόσωπα όπως ο Λάλας, για την «αποχή» του από τις τελευταίες κλήσεις της εθνικής. Όμως ο προπονητής Ποτσετίνο δεν μπορεί να κάνει χωρίς αυτόν

Δεν έχουμε φτάσει στα επίπεδα του ευαγγελικού «nemo propheta in patria» – κανείς δεν είναι προφήτης στην πατρίδα του –, αλλά ένα είναι σίγουρο: οι δύο ποδοσφαιρικοί κόσμοι του Κρίστιαν Πούλισιτς δεν συμπίπτουν πλέον. Τουλάχιστον, όχι όπως συνέβαινε στο παρελθόν, όχι όπως θα έπρεπε θεωρητικά να είναι. Γιατί αν από τη μία πλευρά υπάρχει το σύμπαν της Μίλαν, όπου ο Κρίστιαν είναι – μαζί με τους Μόντριτς και Ραμπιό – απόλυτο είδωλο του κόσμου και στυλοβάτης της ομάδας, από την άλλη υπάρχει ο κόσμος των ΗΠΑ, όπου το προσωνύμιο «Captain America» αρχίζει – όχι από σήμερα, στην πραγματικότητα – να δημιουργεί κάποια δυσαρέσκεια. Κάτι τρίζει ελαφρώς. Το ποσοστό δημοφιλίας του βρίσκεται σε πτώση, λόγω ορισμένων απουσιών από τις κλήσεις της εθνικής ομάδας που δεν έγιναν δεκτές με καλή διάθεση από τον αμερικανικό λαό, ο οποίος αυτές τις μέρες είναι σε αναβρασμό λόγω του Παγκοσμίου Κυπέλλου που θα διεξαχθεί στην πατρίδα του και πλησιάζει πλέον.

Σε αυτό το τελευταίο «βαλς» των εθνικών ομάδων, ο Πούλισιτς έκανε μια ξεκάθαρη επιλογή. Επέλεξε τη Μίλαν. Και το έκανε ουσιαστικά επειδή αυτή η διακοπή οδηγεί στο ντέρμπι και επειδή, μετά τη διακοπή του Οκτωβρίου, είχε επιστρέψει από τις ΗΠΑ με τραυματισμό στον δικέφαλο μηριαίο μυ, στο πλαίσιο μιας διαχείρισης από το επιτελείο των «αστεριών και ρίγων» που θεωρήθηκε μάλλον αμφισβητήσιμη στο Μιλαλέλο και τα περίχωρά του. Μια περίπτωση που είχε οδηγήσει τον προπονητή Ποτσετίνο να υπερασπιστεί τις δικές του επιλογές και αυτές του ιατρικού επιτελείου («Έπαιξε εναντίον της Αυστραλίας επειδή ένιωθε καλά και επειδή όλες οι εκτιμήσεις των γιατρών μας ήταν σωστές. Και ο παίκτης συμφωνούσε μαζί μας. Η Μίλαν δεν έχει λόγο να παραπονιέται»). Η εξαίρεσή του από τη λίστα των κληθέντων για τα δύο φιλικά στις ΗΠΑ τις τελευταίες ημέρες προφανώς χάρισε χαρά στους οπαδούς των «ροσονέρι», καθώς, εν όψει του ντέρμπι, ο «Διάβολος» χρειάζεται να ξαναβρεί τον σκόρερ του. Ο Κρίστιαν, παρά τη διακοπή, παραμένει ο πρώτος σκόρερ των «ροσονέρι» στο πρωτάθλημα (4) και συνολικά στη σεζόν (6, συν 2 ασίστ). Ο επιθετικός που δεν δίνει σημεία αναφοράς, ο παίκτης ικανός να αλλάξει την ισορροπία στην επιθετική φάση. Προφανώς αισθάνεται άνετα με τη φανέλα των «ροσονέρι», τόσο ώστε να δηλώσει τις τελευταίες ημέρες ότι «ζω την καλύτερη στιγμή μου στο ποδόσφαιρο». Ένας γάμος, αυτός με τη Μίλαν, που προορίζεται να συνεχιστεί: σύντομα, infatti, θα ξαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για την παράταση του συμβολαίου από το 2027 έως το 2030.

επιθέσεις—  Ένας ευτυχισμένος γάμος, αυτός με τη «ροσονέρα». Και στις ΗΠΑ; Βασικά, δεν υπάρχει οπαδός στις ΗΠΑ που να μπορεί πραγματικά να αμφισβητήσει τον Πούλισιτς, αλλά αναμφίβολα τον τελευταίο καιρό δεν έλειψαν οι κριτικές προς αυτόν που, στο τέλος της καριέρας του, σίγουρα θα ανακηρυχθεί ως ο καλύτερος Αμερικανός παίκτης όλων των εποχών. Σημαντικές προσωπικότητες του αμερικανικού ποδοσφαίρου, όπως ο Λάντον Ντόνοβαν και ο Αλέξι Λάλας, δεν έπαψαν να ρίχνουν καυστικές παρατηρήσεις στον επιθετικό της Μίλαν, οι οποίες αναπόφευκτα κατέληξαν να επηρεάσουν και ένα μέρος της κοινής γνώμης, κυρίως εκείνο που εκφράζεται πιο έντονα στα κοινωνικά δίκτυα. Ο Ντόνοβαν το καλοκαίρι δεν είχε συγχωρήσει στον Πούλισιτς την άρνησή του να συμμετάσχει στο Γκολντ Καπ, χρησιμοποιώντας ακόμη και σκληρά λόγια που είχαν προκαλέσει την απότομη απάντηση του Μαρκ Πούλισιτς, του πατέρα του Κρίστιαν, ο οποίος είχε αποκαλέσει υποκριτή τον πρώην αρχηγό της αμερικανικής εθνικής ομάδας. Στον Άλεξι Λάλας, που σήμερα είναι κορυφαίος σχολιαστής του αμερικανικού ποδοσφαίρου, δεν άρεσε η μη κλήση του για τις αγωνιστικές του Νοεμβρίου, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αμφισβητήσει την ηγετική του ικανότητα. «Δεν νομίζω ότι ο Κρίστιαν είναι ο αρχηγός που χρειάζεται αυτή η ομάδα, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις», είχε πει ο πρώην αμυντικός της Πάδοβα στο podcast «State of The Union». «Ο αρχηγός σου δεν πρέπει απαραίτητα να είναι ο καλύτερος παίκτης της ομάδας».
Δυσαρέσκεια—  Με το Παγκόσμιο Κύπελλο στην πατρίδα να πλησιάζει, ο Πούλισιτς πληρώνει κυρίως για τα σκαμπανεβάσματα μιας ομάδας που φαίνεται να είναι ακόμα ένα έργο υπό κατασκευή. Η απουσία του από το Gold Cup, η επιστροφή του στην Ιταλία πριν από τον αγώνα με τους αιώνιους αντιπάλους του Μεξικού πριν από ένα χρόνο και η μη κλήση του για το πρόγραμμα του Νοεμβρίου —το οποίο, παρεμπιπτόντως, «αγνόησαν» και αρκετοί άλλοι βετεράνοι— ενέτειναν επίσης μια δυσαρέσκεια που, ωστόσο, φαίνεται να είναι παροδική. Το παράδοξο έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι η καλύτερη, μακράν, εμφάνιση της εθνικής ομάδας στην εποχή του Ποτσετίνο, ήρθε χωρίς τον «Captain America». Το 5-1 με το οποίο μια ομάδα γεμάτη παίκτες δεύτερης γραμμής συνέτριψε την Ουρουγουάη την Τρίτη το βράδυ δεν αποτελεί μόνο ένα καλό σημείο εκκίνησης εν όψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά και μια ένεση αυτοπεποίθησης για μια ομάδα που τους τελευταίους μήνες σίγουρα δεν ενθουσίασε τους οπαδούς της. Ένα πράγμα όμως είναι σίγουρο, και ο Ποτσετίνο δεν σταματά ποτέ να το τονίζει: η εθνική ομάδα των ΗΠΑ δεν μπορεί σίγουρα να αγνοήσει το ταλέντο του παίκτη της Μίλαν.