Η απόκρουση του πέναλτι του Ντιμπάλα έφερε ξανά στο προσκήνιο τον τερματοφύλακα των «ροσονέρι», ο οποίος σε αυτό το πρωτάθλημα, χάρη στις επεμβάσεις του, έχει ήδη προσφέρει αρκετούς βαθμούς στην ομάδα: προς το παρόν, η ανανέωση παραμένει σε αδιέξοδο και η αποχώρησή του (με την Τσέλσι να βρίσκεται στην πρώτη θέση) φαίνεται να είναι προδιαγεγραμμένη, αλλά θα γίνει μια τελευταία προσπάθεια
Στη συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα με τη Ρόμα, ο Μαξιμιλιάνο Αλέγκρι αποστασιοποιήθηκε: «Πώς έπεισα τον Μαϊγκάν να μείνει; Δεν ήμουν εγώ καθόλου. Το mérite ανήκει στον Κλαούντιο Φιλίπι, έναν από τους καλύτερους προπονητές που υπάρχουν. Και φυσικά ο σύλλογος, που ήθελε πάρα πολύ να τον κρατήσει». Τα «λευκά ψέματα», ως τέτοια, δεν βλάπτουν. Όμως, από ό,τι είχε γίνει κατανοητό κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, το βραχυπρόθεσμο μέλλον του Μάικ είχε διαμορφωθεί με αρκετά διαφορετικό τρόπο. Ο Γάλλος, σε κάποιο σημείο, είχε γίνει υποψήφιος για τη Τσέλσι, στην οποία – αυτό πρέπει να τονιστεί – είχε μάλιστα πει «ναι». Η μεταγραφή δεν είχε ολοκληρωθεί μόνο και μόνο επειδή οι δύο σύλλογοι δεν είχαν καταλήξει σε οικονομική συμφωνία: ένα χρόνο πριν τη λήξη του συμβολαίου του, το ποσό που ζητούσε ο «Διάβολος» είχε κριθεί υπερβολικό από τους «Μπλουζ». Και έτσι – πρέπει να τονιστεί και αυτό – αν είχε επιτευχθεί εκείνη η συμφωνία, αυτή τη στιγμή ο Μάικ θα βρισκόταν κάτω από τα δοκάρια του «Στάμφορντ Μπριτζ». Μόλις η συμφωνία με τη Τσέλσι ακυρώθηκε και με το πέρασμα των εβδομάδων, τότε πράγματι ο «ροσονέρο» σύλλογος δικαίως θεώρησε προτεραιότητα να εξασφαλίσει τον τερματοφύλακά του. Και ο Αλέγκρι, παρόλο που δημοσίως το αρνείται, σίγουρα έπαιξε ρόλο. Πώς να τον κατηγορήσει κανείς, άλλωστε: σε μια Μίλαν που χρειαζόταν ανασυγκρότηση από τα θεμέλια, ο Μαϊγκάν ήταν μία από τις βασικές μορφές. Ένας αναγνωρισμένος και αναγνωρίσιμος ηγέτης στον αγώνα, στην προπόνηση και στα αποδυτήρια.
Στον αγώνα με τη Ρόμα, μετά την απόκρουση του πέναλτι του Ντιμπάλα, το «Μεάτσα» ξέσπασε σε μια κραυγή πιο δυνατή ακόμη και από εκείνη που αφιερώθηκε στο γκολ του Παβλόβιτς, και οι συμπαίκτες του κάλυψαν τον Μάικ με αγκαλιές. Είναι όμως δύσκολο, πολύ δύσκολο, αυτή η ικανοποίηση να μεταφερθεί τις επόμενες εβδομάδες στον τέταρτο όροφο της οδού Άλντο Ρόσι. Σε εκείνο το δωμάτιο όπου στους παίκτες δίνεται ένα στυλό στα χέρια και ένα φύλλο για να υπογράψουν πάνω στο τραπέζι. Καμία καινούργια είδηση από αυτή την άποψη και, σε αυτή την περίπτωση, η φράση «καμία νέα καλή είδηση» είναι εντελώς ακατάλληλη. Το θέμα επανέρχεται κάθε φορά που ο Μαϊγκάν γίνεται «Μάτζικ». Για παράδειγμα, όπως στο Τορίνο με τη Γιουβέντους (Γκάτι), στο Μπέργκαμο (Ζαπακόστα) και, ακριβώς, με τη Ρόμα. Σούπερ αποκρούσεις που αποσπούν πραγματικούς βαθμούς από τη βαθμολογία, σαν να ήταν γκολ. Είναι λογικό, λοιπόν, ότι με την πάροδο του χρόνου η συμβατική του κατάσταση γίνεται όλο και πιο εμφανής. Το συμβόλαιο του Mike λήγει και σε δύο μήνες θα είναι ελεύθερος να συνάψει συμφωνία με άλλο σύλλογο, στον οποίο θα εγκατασταθεί από τον Ιούλιο και μετά. Δεν υπάρχουν διαφορετικά μηνύματα προς το παρόν, το αδιέξοδο συνεχίζεται και αυτό που κάποτε ήταν διάλογος έχει πλέον παγώσει εδώ και καιρό. Οι δρόμοι του παίκτη και του συλλόγου οδηγούν αναπόφευκτα προς τον χωρισμό, αν και η Μίλαν θα προσπαθήσει να κάνει μια τελευταία προσπάθεια. Στον Γάλλο είχε ήδη τεθεί επί τραπέζι πριν από ένα χρόνο μια πρόταση ανανέωσης (έως το 2028), με αύξηση του μισθού από 2,8 σε 5 εκατομμύρια. Στη συνέχεια, όμως, ήταν η ίδια η Μίλαν που επιβράδυνε τις διαπραγματεύσεις. Και τώρα ο Μαϊγκάν φαίνεται να έχει αποφασίσει με αρκετή πεποίθηση να επανασυνδέσει τη σχέση του με την Τσέλσι (αλλά προσοχή και στη Μπάγερν και τη Γιουβέντους). Ο «Διάβολος», φυσικά, ψάχνει εναλλακτικές λύσεις, και όχι από σήμερα. Τα πρώτα ονόματα που κατέληξαν στο σημειωματάριο του Τάρε ήταν αυτά των Νόα Ατουμπολού (Φράιμπουργκ) και Ζάιον Σουζούκι (Πάρμα).