Ο μέσος των «Ροσονέρι»: «Στο Μίλαν την κατάλληλη στιγμή, ο Μαξ μου είχε πει ότι κάτι μπορούσε να συμβεί…»
Ήρθε στο Μίλαν για να κερδίσει και είναι πεπεισμένος ότι θα τα καταφέρει. Ο Αντριέν Ραμπιό δεν μιλάει για το πρωτάθλημα και, πιστός στη γραμμή του Μαξιμιλιάνο Αλέγκρι, αναβάλλει τη συζήτηση για τον Μάρτιο, όταν θα έχει διαμορφωθεί η βαθμολογία, αλλά αφού έχει κατακτήσει τίτλους με την PSG και τη Γιουβέντους, είναι πεπεισμένος ότι θα κάνει το ίδιο και με τη φανέλα των «ροσονέρι».
Γιατί ο Ραμπιό έχει αυτή τη «βεβαιότητα»;
«Επειδή εδώ υπάρχουν όλα τα συστατικά για να το πετύχουμε: ένας σύλλογος όπως ο Μίλαν, μια ωραία ομάδα στα αποδυτήρια και ένα σημαντικό τεχνικό επιτελείο. Τώρα πρέπει να δουλεύουμε εβδομάδα με την εβδομάδα, να δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας και να κάνουμε θυσίες. Για να κερδίσουμε πρέπει πάντα να δίνουμε κάτι παραπάνω, να έχουμε τη νοοτροπία που μας μεταδίδει ο προπονητής».
Ο Αλέγκρι αποτελεί προστιθέμενη αξία για τον Μίλαν;
«Είναι νικητής και μου αρέσει η προσωπικότητά του, ο τρόπος που προπονεί, το πάθος που έχει για το ποδόσφαιρο και η φιλοδοξία του. Δίνει πάντα τα πάντα και αναγνωρίζω τον εαυτό μου στον τρόπο σκέψης του. Εκτός γηπέδου, επίσης, είναι πάντα πολύ θετικός, κάνει αστεία και μας κάνει να νιώθουμε άνετα».
Τον έχετε χαρακτηρίσει ως τον «ποδοσφαιρικό σας πατέρα».
«Το 2019 επέλεξα τη Γιουβέντους για χάρη του. Τον είχα συναντήσει μήνες πριν το τέλος της σεζόν και μου είχε αρέσει αμέσως. Όταν έφτασα στο Τορίνο, όμως, δεν ήταν πια εκεί (απολύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Σάρι, σημ. συντ.). Όταν επέστρεψε το 2021, δημιουργήσαμε μια ωραία σχέση. Μέσα και έξω από το γήπεδο».
Γι’ αυτό και τον Αύγουστο, όταν τον προσέγγισε η Μίλαν, δεν είχε καμία αμφιβολία…
«Η Μίλαν με είχε προσεγγίσει και πέρυσι, όταν ήμουν ελεύθερος, και είχαμε μιλήσει. Θα είχε φτάσει η ομάδα ψηλότερα από την όγδοη θέση αν ήμουν εγώ; Δεν ξέρω, αλλά βλέποντας αυτά που κάνουμε τώρα, λέω ότι έφτασα στο Μιλανέλο την κατάλληλη στιγμή. Ο «ροσονέρο» σύλλογος με ήθελε και τον Ιούλιο, όταν ήμουν στη Μασσαλία, αλλά ήταν δύσκολο για μένα να φύγω. Αφού συνέβη εκείνο το περιστατικό (το επεισόδιο στα αποδυτήρια με τον Ρόου, σ.σ.), με προσέγγισαν και άλλες ιταλικές ομάδες, αλλά εγώ ήξερα τι ήθελα. Ο Αλέγκρι μου είχε πει: «Ας δούμε τι θα συμβεί…» και πράγματι κάτι συνέβη. Δεν ξέρω πώς το κάνει, αλλά προβλέπει ακόμα και… το μέλλον (γελάει, σημ. συντ.)».
Ο Μαξ τον αποκαλεί «Cavallo Pazzo», ο βοηθός του Λαντούτσι «Monsieur», ενώ στη Γαλλία και στο Τορίνο ήταν «Il Duca». Ποιο είναι το αγαπημένο σου παρατσούκλι;
«Στο Παρίσι ήμουν “Le Duc” και στο Τορίνο έγινα “Il Duca”. Το “Cavallo Pazzo” μου αρέσει και με αντιπροσωπεύει: όταν βγαίνω στο γήπεδο… Για τον Landucci είμαι «Monsieur» από την εποχή της Γιουβέντους: ακούγεται ωραία».
Ο Allegri λέει ότι σε σύγκριση με τα χρόνια σου στη Γιουβέντους έχεις βελτιωθεί. Συμφωνείς;
«Νιώθω πιο ηγέτης και πιο ώριμος, αλλά δεν έχω “φτάσει”: όσο παίζω, προσπαθώ να εξελίσσομαι συνεχώς, κάθε σεζόν. Η περασμένη σεζόν, για παράδειγμα, ήταν σημαντική για μένα και πιστεύω ότι έκανα περαιτέρω πρόοδο. Το ίδιο και αυτούς τους μήνες στη Μίλαν: προσπαθώ να δίνω προσοχή στις λεπτομέρειες, μελετώ προσεκτικά τα βίντεο των αντιπάλων αλλά και τα δικά μου. Και όταν βλέπω στις εικόνες ότι κάνω κάτι σωστό που ίσως πριν δεν έκανα… μου αρέσει».
Μέχρι τώρα δεν έχει σκοράρει ακόμα. Είναι έτοιμος να σπάσει το γκολ-ντέφενς το Σάββατο κόντρα στη Λάτσιο;
«Το ελπίζω. Θα ήθελα να σκοράρω το συντομότερο δυνατόν, τόσο στο Σαν Σίρο όσο και εκτός έδρας. Μου αρέσει να σκοράρω ή να δίνω ασίστ, αλλά ο κύριος ρόλος μου δεν είναι αυτός: πρέπει να βοηθάω την ομάδα με τρέξιμο, μαρκαρίσματα, συμβουλές και εμπειρία. Αν συνεχίσουμε να κερδίζουμε και δεν σκοράρω, δεν πειράζει».
Σε έξι αγώνες με εσάς στο γήπεδο, ο «Διάβολος» πέτυχε πέντε νίκες και μία ισοπαλία, με μόνο ένα γκολ που δέχτηκε. Πώς εξηγείτε αυτά τα νούμερα;
«Ίσως οι συμπαίκτες μου έχουν περισσότερη εμπιστοσύνη και, σε ψυχολογικό επίπεδο, τους μεταδίδω σιγουριά. Προσπαθώ να μιλάω πολύ, ειδικά στις πιο δύσκολες στιγμές του αγώνα, για να κρατήσω όλους συγκεντρωμένους. Δίνω πάντα το μέγιστο και οι άλλοι το νιώθουν».
Άρα, με τον Ραμπιό στο γήπεδο…
(χαμογελά) «Όλα είναι πιο εύκολα…» .
Όταν είχες τραυματιστεί στον μοσχάρι, ο Αλέγκρι σε πίεζε να επιστρέψεις νωρίτερα;
«Με ρωτούσε πότε θα επέστρεφα τρεις-τέσσερις φορές την ημέρα, αλλά στην πραγματικότητα ήθελε να παίξω μόνο όταν θα ήμουν έτοιμος, γιατί ο τραυματισμός ήταν σοβαρός. Το να έχεις έναν προπονητή που σου μιλάει συχνά, ακόμα και όταν δεν είσαι διαθέσιμος, σε βοηθά να παραμένεις συγκεντρωμένος στον στόχο. Και σε αυτό ο Αλέγκρι είναι εξαιρετικός».
Τι συναισθήματα σου άφησε το ντέρμπι;
«Χαρά, γιατί είναι ένα ξεχωριστό παιχνίδι για τη Μίλαν και τους οπαδούς της. Ήταν ωραίο που κερδίσαμε το πρώτο ντέρμπι στο Σαν Σίρο και είμαι περήφανος για τον τρόπο που παίξαμε. Αυτοί οι τρεις βαθμοί μας δίνουν επιπλέον αυτοπεποίθηση».
Είναι νωρίς για να μιλήσουμε για το πρωτάθλημα;
«Ναι. Δεν έχει νόημα να σκεφτόμαστε το πρωτάθλημα: προσπαθούμε να κερδίζουμε κάθε αγώνα και να πετύχουμε τους στόχους που έχουμε θέσει (την πρόκριση στο Τσάμπιονς, σημ. συντ.). Όσο περνούν οι εβδομάδες, τόσο περισσότερο βλέπουμε ότι η ομάδα έχει τις σωστές ποιότητες και νοοτροπία. Χωρίς τραυματισμούς, ελπίζουμε να βρισκόμαστε τον Φεβρουάριο-Μάρτιο σε θέση να διεκδικήσουμε τις πιθανότητές μας».
Αν μάλιστα ο Μαϊγκάν συνεχίσει να αποκρούει έτσι…
«Ήταν εξαιρετικός».
Ελπίζετε να ανανεώσει το συμβόλαιό του και να μείνει στους «ροσονέρι»;
«Ναι, φυσικά το ελπίζω, όπως όλοι στη Μίλαν. Ο Μαϊγκάν είναι ένας εξαιρετικός τερματοφύλακας και δεν υπάρχουν πολλοί στον κόσμο τόσο δυνατοί όσο αυτός. Για εμάς είναι ένας καθοριστικός παίκτης και, επιπλέον, ο Μάικ αγαπάει τη φανέλα των «ροσονέρι». Δεν αναμειγνύομαι στις διαπραγματεύσεις μεταξύ του ίδιου και της διοίκησης του συλλόγου, αλλά ελπίζω να συνεχίσει να εξελίσσεται σε αυτόν τον σύλλογο, με έναν προπονητή όπως ο Αλέγκρι και μέσα σε αυτή την ομάδα».
Ο Νκούνκου, από την άλλη, δεν έχει φτάσει ακόμα στο καλύτερό του.
«Είναι ένα ταλέντο και το έχει ήδη αποδείξει στο παρελθόν. Τον γνωρίζω γιατί μεγαλώσαμε μαζί, αυτός, ο Μάικ (Μαϊνάν, σημ.) και εγώ. Ήρθε από την Τσέλσι εκτός φόρμας και πρέπει να προσαρμοστεί σε ένα δύσκολο πρωτάθλημα όπως η Σέριε Α, αλλά τώρα είναι σε καλή φυσική κατάσταση και έχει κίνητρα. Είμαι σίγουρος ότι μόλις βρει το δρόμο του…».
Ο Λεάο, από την άλλη, βρίσκεται σε μεγάλη άνοδο.
«Στην προπόνηση δίνει τον καλύτερό του εαυτό και σήμερα (χθες, σημ.) για παράδειγμα έκανε μερικές ολισθήσεις στην άμυνα για να ανακτήσει τη μπάλα: είναι ωραίο να βλέπεις ένα ταλέντο σαν αυτόν να θυσιάζεται για την ομάδα. Σε σύγκριση με την εποχή που ήμουν στη Γιουβέντους, έχει βελτιωθεί πολύ».
Ακόμα και εσείς, που έχετε παίξει με τόσους πρωταθλητές, εντυπωσιάζεστε από τον Μόντριτς;
«Είναι ένας απλός άνθρωπος και αγαπά το ποδόσφαιρο σαν παιδί. Στο κέντρο του γηπέδου, τα πήγα πολύ καλά μαζί του από την πρώτη μέρα, γιατί έχει ποιότητα, οραματισμό στο παιχνίδι, αλλά συμβάλλει επίσης σημαντικά στην ανάκτηση της μπάλας, τρέχοντας και μπαίνοντας αποφασιστικά όταν πρέπει. Είναι ένας εξαιρετικός παίκτης που με εκπλήσσει για την όρεξη που, στα 40 του χρόνια, δείχνει κάθε μέρα στο γήπεδο. Τον θαυμάζω πολύ: όταν φτάσω στην ηλικία του, ελπίζω να έχω ακόμα το ίδιο πάθος».
Τι αναμνήσεις έχετε από τον Ντε Ζέρμπι;
«Πέρυσι τα πήγαμε καλά. Ο Ντε Ζέρμπι είναι τρελός για το ποδόσφαιρο και όταν έβγαινε από το αθλητικό κέντρο, πήγαινε σπίτι για να δει οποιονδήποτε αγώνα. Την επόμενη μέρα, ίσως μιλώντας για τακτική, μας ρωτούσε: “Ποιος είδε τον αγώνα χθες; Προσέξατε ότι…”. Είναι απίστευτο».
Μιλώντας για τους πρώην προπονητές του, το Σάββατο εναντίον της Λάτσιο θα συναντήσει ξανά τον Σάρι.
«Θα είναι ωραίο να τον ξαναδώ. Στη Γιουβέντους ζήσαμε μια ιδιαίτερη χρονιά: στην αρχή έπαιζα λίγο, αλλά μετά τον κορονοϊό ήμουν πάντα βασικός και κατακτήσαμε το πρωτάθλημα. Ο Σάρι είναι ένας σπουδαίος προπονητής».
Σε λιγότερο από ένα μήνα είναι προγραμματισμένο το Ιταλικό Σούπερ Κύπελλο, ενώ στο τέλος της σεζόν θα γίνει το Παγκόσμιο Κύπελλο: έχει ακόμα χώρο στη βιτρίνα του;
«Με περιμένει μια σημαντική χρονιά, κατά την οποία μπορώ να κερδίσω τόσο με τη Μίλαν όσο και με τη Γαλλία. Ελπίζω να τα καταφέρω και να παίξω μέχρι τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Εναντίον της Ιταλίας; Τα πλέι-οφ είναι δύσκολα, αλλά ελπίζω να προκριθεί, γιατί πρέπει να είναι στο Παγκόσμιο Κύπελλο».