Συνέντευξη με τον Δανό, πρώην αμυντικό των «ροσονέρι»: «Την χρονιά που κατακτήσαμε το πρωτάθλημα, ο Ιμπραήμοβιτς δημιουργούσε ένταση, τόσο θετική όσο και αρνητική. Ο Πιόλι τα κατάφερε καλά να διαχειριστεί το χάος που προκαλούσε»

Ο Σίμον Κιάερ είναι σαν μια μεγάλη, ήρεμη λίμνη. Το νερό είναι παντού, γύρω του: πέρα από τα τζάμια του σπιτιού του με θέα στη λίμνη Κόμο, στα καταγάλανα μάτια του, στον τρόπο ομιλίας του χωρίς κυματισμούς, σαν έναν ήρεμο και ολοκληρωμένο άνδρα. Δέκα μήνες μετά την αποχώρησή του, αισθάνεται έτοιμος να μιλήσει για τη Μίλαν με αποστασιοποίηση, να διηγηθεί την ημέρα που έσωσε τη ζωή του φίλου του Κρίστιαν Έρικσεν.

Το «Kjaer» στα δανικά ακούγεται πολύ παρόμοιο με το «kaer», που σημαίνει «αγαπημένος». Περιγράφει τη σχέση του με τους οπαδούς της Μίλαν;

«Είμαι οπαδός της Μίλαν και της Δανίας, τις άλλες τις αγαπώ: είναι διαφορετικό. Οι οπαδοί της Μίλαν το έχουν καταλάβει».

Το πρωτάθλημα του 2022 τα συνοψίζει όλα. Τι αναμνήσεις αφήνει;

«Το 2022, όταν ένας συμπαίκτης παρκάριζε στο Μιλαλέλο, έβλεπα στα πρόσωπά τους τη χαρά που ένιωθαν που βρίσκονταν εκεί. Ο αγώνας με τη Λάτσιο έδωσε την αποφασιστική ώθηση. Ο Ίμπρα δημιουργούσε ένταση, θετική και αρνητική. Ήθελε μόνο να κερδίσει. Ο Πιόλι ήταν πολύ καλός στο να καταλαβαίνει τις στιγμές και εμείς στο να διαχειριζόμαστε το χάος που δημιουργούσε ο Ίμπρα. Μερικές φορές έπρεπε να του βάζεις ένα χέρι στον ώμο και να του λες «ηρέμησε, ανάπνευσε». Ο Ζλάταν, όμως, μου έμαθε πάρα πολλά».

Αυτή η χημεία δεν υπήρχε την περίοδο 2024-25. Από έξω, τι συνέβη;

«Για μένα υπήρξαν πάρα πολλές αλλαγές. Σε όλα τα επίπεδα. Δεν λέω περισσότερα γιατί θα έπρεπε να μιλήσω για πράγματα που ξέρω από τους φίλους μου, και είναι εμπιστευτικά θέματα. Φυσικά, ένιωσα άσχημα όπως όλοι οι οπαδοί και τώρα νιώθω πολύ καλύτερα».

Πώς είναι η Μίλαν του Αλέγκρι;

«Επέστρεψε στο να είναι η Μίλαν. Αν φέρεις τον Μόντριτς και τον Ραμπιό, αποκτάς ξανά εμπειρία… και η εμπειρία είναι ένα από τα πιο υποτιμημένα πράγματα σήμερα. Για μένα μπορεί να κερδίσει το πρωτάθλημα γιατί έχει τον σωστό προπονητή. Τώρα ξέρεις ποιος κάνει κουμάντο. Πέρυσι, δεν ξέρω».

Είναι ο Ματέο Γκάμπια ο διάδοχος του Σίμον Κιάερ;

«Ναι, τον συμπαθώ. Δύσκολο να βρεις πιο επαγγελματία παίκτη: είναι έτοιμος να θυσιαστεί για τη Μίλαν».

Και ο Λεάο; Έχει νόημα να του ζητάμε και πάλι να είναι πιο σταθερός;

«Ναι, έχει νόημα, το ζητάω κι εγώ από αυτόν. Ο Ράφα μπορεί να γίνει ένας από τους καλύτερους στον κόσμο. Αν μόνο μάθαινε λίγο από τον Γκάμπια… Ο Ντεμπελέ κέρδισε τη Χρυσή Μπάλα και ο Ράφα μπορεί να φτάσει στο ίδιο επίπεδο. Πρέπει να βελτιώνεται κατά 1% την ημέρα. Κατά τη γνώμη μου, δεν είναι ικανός να το κάνει μόνος του, λίγοι τα καταφέρνουν μόνοι τους. Χρειάζεται έναν προπονητή και έναν σύλλογο που να τον βοηθήσουν. Είναι 26 ετών και στα 29 θα είναι πολύ αργά: είτε τώρα είτε δεν θα τα καταφέρει. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που τον πιέζουν και δεν είναι εύκολο».

Ας μιλήσουμε για το ντέρμπι. Είναι αλήθεια ότι η Ίντερ το 2008…;

«Ναι, η Ίντερ ενδιαφερόταν να με πάρει και η Ρεάλ έστειλε προσφορά στη Μίνττζιλαντ. Τελικά με πήρε η Παλέρμο».

Ποιος είναι το φαβορί την Κυριακή;

«Η Ίντερ παίζει εντός έδρας, σωστά; Τότε θα έλεγα 60-40 υπέρ της Ίντερ. Στο γήπεδο υπάρχει ισορροπία.

Ας αφήσουμε το Μίλαν, ας μιλήσουμε για τον Σίμον Κιάερ. Ο αποχαιρετισμός από το ποδόσφαιρο ήρθε μετά από έξι μήνες αδράνειας». Τι συνέβη;

«Έμαθα ότι η Μίλαν δεν θα ανανέωνε το συμβόλαιό μου τον Σεπτέμβριο του 2023. Τότε άρχισα να σκέφτομαι ποιες συνθήκες ήθελα. Είχα μερικές ευκαιρίες, αλλά κατάλαβα ότι θα έπρεπε να κάνω συμβιβασμούς. Και μαζί με τη γυναίκα μου αποφασίσαμε ότι, σε αυτά τα θέματα, δεν γίνονται συμβιβασμοί».

Ποιες προσφορές έλαβες;

«Πολλές, μερικές από ομάδες της Τσάμπιονς Λιγκ στη Δανία, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Αλλά καμία δεν ήταν κοντά στο να την αποδεχτώ».

Ήταν δύσκολο να σταματήσεις;

«Ναι, ήταν δύσκολο, αλλά η απόφασή μου δεν πάρθηκε από τη μια μέρα στην άλλη και αυτό βοηθά. Φυσικά, μου λείπουν οι φίλοι και οι συμπαίκτες μου».

Γιατί να μείνεις να ζεις στην Ιταλία;

«Επειδή εδώ νιώθουμε καλά. Εγώ σταμάτησα για τα παιδιά, για να τα πηγαίνω στο ποδόσφαιρο και να είμαι μαζί τους. Μέχρι τώρα έχω χάσει περισσότερο από το μισό της ζωής τους».

Τι είδους οικογένεια είναι οι Kjaer;

«Ένα χάος. Εγώ μιλάω δανικά, η γυναίκα μου σουηδικά, τα παιδιά αγγλικά, λίγο ιταλικά, όλα ανακατεμένα».

Και η δουλειά στο Midtjylland;

«Είμαι στο διοικητικό συμβούλιο. Αλλάξαμε έναν προπονητή που δεν είχε χάσει σε 18 αγώνες επειδή θέλαμε να εξελιχθούμε: υπάρχει μεγάλη δίψα για επιτυχία. Τώρα πρέπει να καταλάβω αν θέλω να γίνω αθλητικός διευθυντής, γενικός διευθυντής ή κάτι άλλο. Δεν μου αρέσουν ορισμένες πτυχές του ποδοσφαίρου».

Ποιες;

«Υπάρχουν πάρα πολλά συμφέροντα. Αν έχω κάποιο πρόβλημα μαζί σου, στο λέω. Στο ποδόσφαιρο συχνά δεν γίνεται έτσι. Και τώρα καταλαβαίνω το παιχνίδι που κρύβεται από πίσω».

Τι άλλαξε στις 12 Ιουνίου 2021, την ημέρα της καρδιακής ανακοπής του Έρικσεν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα;

«Τα πάντα. Αν ο Κρίστιαν είχε φύγει, δεν θα έπαιζα πια. Κατάλαβα ότι το ποδόσφαιρο είναι ποδόσφαιρο, η ζωή είναι ζωή. Το ποδόσφαιρο είναι δουλειά και πάθος, η ζωή είναι κάτι άλλο».

Σου έρχεται αυτή η σκέψη κάθε μέρα;

«Όχι, δεν το ξανασκέφτομαι, αλλά πριν από λίγες μέρες μου συνέβη κάτι. Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα του γιου μου, ένας νεαρός έσπασε τον καρπό του και το ασθενοφόρο μπήκε στον αγωνιστικό χώρο. Ένιωσα περίεργα. Όμως, όσο ο Κρίστιαν είναι καλά, θα είμαι και εγώ καλά. Μου εξήγησαν ότι, σε περίπτωση τραύματος, κάποια πράγματα τα θυμάσαι, άλλα όχι. Σε εκείνο το γήπεδο ήμασταν 40 άτομα και όλοι μαζί αναπολήσαμε εκείνες τις ώρες. Τώρα δεν ξέρω ποιες αναμνήσεις είναι δικές μου και ποιες όχι».

Σαν να είχε αναπτυχθεί, μέσα σε εκείνο τον κύκλο γύρω από τον Κρίστιαν, η μνήμη ενός και μόνο ατόμου;

«Ναι. Οι συμπαίκτες μου είπαν ότι αν δεν ήμασταν αγκαλιασμένοι, κάποιοι θα είχαν τρέξει μακριά. Κάποιοι κοίταζαν, άλλοι όχι».

Έχεις ξαναδεί τις εικόνες;

«Όχι. Το πολύ-πολύ κάποια αποσπάσματα από τα κοινωνικά δίκτυα».

Αφού μιλάμε για συναισθήματα, ας διαλέξουμε μια στιγμή από την καριέρα της καθεμιάς. Ας ξεκινήσουμε με την ευτυχία.

«Το πρωτάθλημα με τη Μίλαν».

Απογοήτευση.

«Παγκόσμιο Κύπελλο 2022. Στη Δανία συζητούσαμε αν θα πάμε ή όχι στο Κατάρ. Φαινόταν σαν να μην ήμασταν εκεί για να παίξουμε».

Τρόμος.

«Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα με την αδιαθεσία του Κρίστιαν, φυσικά. Στην Τουρκία, μια φορά οι αντίπαλοι οπαδοί εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο για να χτυπήσουν παίκτες και διαιτητή. Είδα τους άλλους να τρέχουν και κατάλαβα ότι έπρεπε να τρέξω κι εγώ…».

Έκπληξη.

«Όταν ο Τέο, στον αγώνα με την Αταλάντα, διέσχισε το γήπεδο και έφτασε στην εστία…».

Πού θα βρίσκεται ο Κιάερ σε πέντε χρόνια;

«Ελπίζω εδώ, δουλεύοντας για έναν σύλλογο. Ίσως να κάνω αυτό που κάνω με τη Μίνττζιλαντ, αλλά στην Ιταλία. Δεν ξέρω αν αυτό είναι εφικτό στη Μίλαν. Θα κάνω κάτι που με ενδιαφέρει. Θα δοκιμάσω με το ποδόσφαιρο, αλλιώς… θα ψάξω αλλού».