Gdyby reprezentacja Włoch dotarła do ostatniego etapu kwalifikacji do mistrzostw świata, zmierzyłaby się na wyjeździe ze zwycięzcą pojedynku pomiędzy drużyną Craiga Bellamy’ego a zespołem prowadzonym przez Sergeja Barbareza
Udało się uniknąć groźnych przeciwników, jakimi były Szwecja i Macedonia Północna, jednak Irlandia Północna nie budzi we Włoszech pozytywnych wspomnień. W styczniu 1958 roku reprezentacja Włoch poniosła sensacyjną porażkę 2:1 w Belfaście i została wyeliminowana z mistrzostw świata w Szwecji. Jednak 26 marca reprezentacja Gattuso będzie miała okazję do rewanżu w półfinale (mecz o wszystko) baraży o udział w Mistrzostwach Świata 2026, które odbędą się latem przyszłego roku w Stanach Zjednoczonych, Meksyku i Kanadzie. Mecz ten Włochy rozegrają u siebie (faworytem jest Bergamo), ponieważ zostały rozstawione jako faworyt. Ewentualny finał 31 marca, przeciwko Walii lub Bośni, odbędzie się natomiast na wyjeździe dla Azzurri. Tak zadecydowało dzisiejsze losowanie w Zurychu. W barażach weźmie udział 16 europejskich reprezentacji: 12, które zajęły drugie miejsca w swoich grupach kwalifikacyjnych (w tym również Włochy), oraz cztery drużyny, które awansowały z Ligi Narodów 2024-25. Przyjrzyjmy się zaletom, wadom, gwiazdom i mocnym stronom dwóch potencjalnych przeciwników reprezentacji Włoch w finale.
Walia dotrzymała kroku Belgii do samego końca w grupie J, zajmując drugie miejsce z 16 punktami: bilans to pięć zwycięstw, jeden remis i dwie porażki, które miały miejsce wyłącznie w dwóch bezpośrednich starciach z Czerwonymi Diabłami. Na uwagę zasługuje liczba strzelonych bramek – 21 w ośmiu meczach. To znak, że drużyna stawia na atak.
gwiazda— Złotym kopem jest Brennan Johnson, napastnik Tottenhamu. To on jest czołowym napastnikiem walijskiej drużyny: jest szybki, techniczny i przyzwyczajony do atakowania w głębi pola. Obrońcy reprezentacji Włoch, jeśli mieliby się z nim zmierzyć, powinni być przygotowani. W fazie kwalifikacyjnej strzelił dwa gole i zaliczył asystę: nie jest typowym strzelcem, ale jest zawsze obecny na boisku przez całe dziewięćdziesiąt minut. W 2023 roku Spurs zainwestowali 55 milionów euro, aby pozyskać go z Nottingham Forest.
jak grają— Walia w trakcie kwalifikacji grała na wiele sposobów. Podstawowym ustawieniem jest 4-2-3-1, choć wielokrotnie stosowano formację z dwoma napastnikami. Skrzydłowe formacje są jedną z mocnych stron reprezentacji Wielkiej Brytanii, zwłaszcza ta po prawej stronie, gdzie gra Daniel James, były zawodnik Manchesteru United. Kapitan Harry Wilson, pomocnik, był czasami wystawiany jako jedyny napastnik, aby nie dawać przeciwnikom punktów odniesienia. Walia nie jest drużyną o silnym fizycznym charakterze, ale gra szybko i na własnym boisku osiąga szczyt formy. Dla Włoch nie będzie to łatwa przeszkoda do pokonania. Typowy skład (4-2-3-1). Darlow; Williams, Lawlor, Rodon, Dasilva; Wilson, Sheehan, Wilson; James, Cullen, Brooks; Johnson.
Trener — Craig Bellamy jest trenerem Walii od 2024 roku. Jako piłkarz był skutecznym napastnikiem, który grał między innymi w Manchesterze City i Liverpoolu. W wieku 46 lat znajduje się w szczytowym momencie swojej kariery trenerskiej, którą rozpoczął dziesięć lat temu w młodzieżowych drużynach Cardiff, a następnie kontynuował w Anderlechtcie i Burnley. Poza boiskiem miał więcej niż kilka problemów: w 2002 roku wdał się w bójkę ze studentem, w 2006 roku został uniewinniony od zarzutu przemocy wobec dwóch kobiet, podczas derbów Manchesteru w 2009 roku uderzył pięścią kibica United, który wtargnął na boisko, a w 2011 roku został aresztowany za udział w bójce. Krótko mówiąc, dr Jekyll i pan Hyde.
Bośnia była o krok od bezpośredniego awansu do mistrzostw świata, zajmując drugie miejsce w grupie H z 17 punktami, za Austrią, z którą zremisowała 1:1 w ostatniej kolejce. Bilans to pięć zwycięstw, dwa remisy i jedna porażka: niezły wynik, który jednak nie wystarczył.
gwiazda— Ma wprawdzie 39 lat, ale Edin Dzeko nadal pozostaje gwiazdą swojej reprezentacji. W fazie kwalifikacyjnej strzelił 5 bramek, co jednak nie wystarczyło do bezpośredniego awansu. Pomimo trudnego sezonu we Fiorentinie, były zawodnik Interu pozostaje rekordzistą pod względem liczby występów (146) i bramek (72) w reprezentacji Bośni. W półfinale przeciwko Walii Dzeko ma nadzieję wystąpić w jak najlepszej formie. Warto również wspomnieć o Muharemovicu, obrońcy Sassuolo, oraz Kolasinacu z Atalanty: to mieszanka młodych i doświadczonych graczy.
jak grają— W ostatnich meczach kwalifikacyjnych Bośnia wystąpiła w formacji 4-3-3, a w razie potrzeby 4-2-3-1. Dzeko jest głównym napastnikiem, często wspieranym przez Memica i Alajbegovica na skrzydłach. Brakuje również Demirovica, napastnika ze Stuttgartu, który od dłuższego czasu jest kontuzjowany z powodu urazu stopy. W pomocy występuje były zawodnik Romy, Tahirovic, urodzony w 2003 roku, środkowy pomocnik o dużej wytrzymałości i dynamice. Ogólnie rzecz biorąc, drużyna jest solidna; nie grała w mistrzostwach świata od 2014 roku, ale ma doświadczenie i jakość. Ogólnie rzecz biorąc, jest to drużyna nastawiona na atak: 17 bramek w fazie kwalifikacyjnej w ośmiu meczach i zaledwie 7 straconych. Typowy skład (4-3-3): Vasilij; Malic, Radeljic, Muharemovic, Kolasinac; Tahirovic, Sunjic, Gigovic; Demirovic, Dzeko, Dedic.
Trener— Trenerem Bośni jest Sergej Barbarez, pełniący tę funkcję od zeszłego roku. W przeszłości był piłkarzem w Niemczech, grając m.in. w Hamburgu, Borussii Dortmund, Bayerze Leverkusen, Unionie Berlin i Hanowerze, a z 330 występami jest zagranicznym piłkarzem z największą liczbą występów w Bundeslidze. W reprezentacji Bośni rozegrał 47 meczów.
