Το μεσημέρι στη Μπολόνια: η τελευταία φορά που οι Ισπανοί προκρίθηκαν στους τέσσερις πρώτους ήταν το 2019
Η Ισπανία χωρίς τον Αλκαράζ ή η Γερμανία με ηγέτη τον Ζβέρεφ. Ό,τι κι αν συμβεί, θα γίνουν θέμα συζήτησης. Ο ένας ως «αόρατος καλεσμένος» που υποστηρίζει και υποφέρει μπροστά στην τηλεόραση, ο άλλος ως πρωταγωνιστής παρά τη θέλησή του στο γήπεδο. Ο Κάρλος τραυματίας, ο Σάσα αναγεννημένος. Είχε χαρακτηρίσει αυτό το Κύπελλο Ντέιβις ως μια απλή «επίδειξη», αποδεχόμενος με δισταγμό την πρόσκληση του φίλου του Στρούφ. Άλλαξε γνώμη, ξεκινώντας την ανατροπή εναντίον της Αργεντινής χάρη στη νίκη του στο μονό επί του Σερούντολο και ενθαρρύνοντας με όλη του τη δύναμη από τον πάγκο τους παίκτες του διπλού Κράβιετς και Πούετς, μέχρι τη μία τη νύχτα. « «Σαν μια βραδιά στη ντισκοτέκ, έχω χάσει τη φωνή μου», είπε αμέσως μετά το 2-1 που χάρισε στους Γερμανούς την πρόκριση στον ημιτελικό.
Σήμερα το μεσημέρι υπάρχει ραντεβού με την ιστορία. Και για τις δύο εθνικές ομάδες. Την τελευταία φορά που η Ισπανία έφτασε στο G4 του Davis Cup, το 2019, κατέκτησε στη συνέχεια τον τίτλο, με τα «vamos» ενός ονόματος: του Ράφα Ναδάλ. Η Γερμανία έφτασε εκεί και πέρυσι, όμως έλειπε ο Ζβέρεφ, ο οποίος, αυτές τις μέρες, είναι ο μόνος παίκτης της πρώτης δεκάδας που βρίσκεται στο γήπεδο τένις που έχει στηθεί στην Έκθεση της Μπολόνια. Ο στόχος, για τους Γερμανούς, είναι ακόμη πιο φιλόδοξος: να αξιοποιήσουν την ώθηση του νούμερο 3 στον κόσμο για να φέρουν πίσω στο σπίτι ένα τρόπαιο που λείπει εδώ και 32 χρόνια, δηλαδή από την εποχή του Μίχαελ Στιχ. Από την πλευρά του, ο Ζβέρεφ θα ήθελε να αποκομίσει τουλάχιστον ένα κομμάτι της δόξας του Μπόρις Μπέκερ, της εικόνας που τον τελευταίο καιρό δεν σταματά να τον επιπλήττει. Αν ο «Bum Bum» είναι απολύτως απρόσιτος – αρκεί να σκεφτούμε τα 6 Grand Slam που έχει κερδίσει, μπροστά στα οποία ωχριούν οι 3 τελικοί του Σάσα – ο σημερινός ηγέτης της Γερμανίας θα μπορούσε να αρχίσει να τον μιμείται στο Κύπελλο Ντέιβις. Οι φίλαθλοι θυμούνται ακόμα τους δύο τελικούς που κέρδισε η Γερμανία του Μπέκερ εναντίον της Σουηδίας του αιώνιου αντιπάλου Έντμπεργκ, το 1988 και το 1989. «Ξέρετε τη γνώμη μου για το σημερινό σύστημα του Κυπέλλου Ντέιβις: πιστεύω ότι είναι πολύ πιο συναρπαστικό να παίζεις εντός ή εκτός έδρας, με τη ζεστασιά ενός πιο ενθουσιώδους κοινού. Αλλά τώρα είμαι εδώ και θα κάνω ό,τι μπορώ για να κερδίσει η Γερμανία», δηλώνει ο Ζβέρεφ.
εκδίκηση— Μόλις πριν από οκτώ ημέρες ηττήθηκε στο Τορίνο από τον Auger-Aliassime και αποκλείστηκε από τα Finals, ολοκληρώνοντας μια καθόλου ικανοποιητική χρονιά στο τουρνουά, με μόνο έναν τίτλο (και όχι καν ένα Masters, αλλά το 500 του Μονάχου) και λιγότερους από τους μισούς πόντους των Alcaraz και Sinner. Το Davis Cup μπορεί να είναι η εκδίκησή του. Μετά τον Cerundolo θα αντιμετωπίσει έναν άλλο παίκτη του χωμάτινου, τον Jaume Munar, τον οποίο, ελλείψει του Νο 1 Alcaraz και του Νο 14 Davidovich Fokina, ο Ισπανός αρχηγός Ferrer προώθησε ως πρώτο μονό. Ο Munar, που βρίσκεται στην 36η θέση της κατάταξης, κέρδισε μόνο τέσσερα game στην τελευταία μεταξύ τους αναμέτρηση με τον Zverev, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι. «Αλλά παίζει πολύ καλύτερα από ό,τι τότε», προειδοποιεί ο Σάσα.
Διπλό— Πριν από αυτούς, σήμερα θα βγουν στο γήπεδο οι Νο 2: ο Καρένο Μπούστα (89 ATP) και ο Στρούφ (84 ATP). Ο Ισπανός προηγείται 3-1 στις προηγούμενες αναμετρήσεις, αλλά η τελευταία φορά που αναμετρήθηκαν ήταν πριν από πέντε χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι η πρόβλεψη είναι ανοιχτή, και έτσι το όνομα του φιναλίστ θα μπορούσε να αναδειχθεί μόνο στο διπλό, όπου υπάρχουν τουλάχιστον τρεις σούπερ ειδικοί: οι Γερμανοί Κράβιετς και Πούετς, έκτοι στη φετινή κατάταξη Race και με 19 νίκες σε 20 αγώνες του Κυπέλλου Ντέιβις, και ο Ισπανός Γκρανόλερς, πρωταθλητής του Ρολάν Γκαρός και του US Open, με συμπαίκτη τον Πέδρο Μαρτίνεζ, ο οποίος φέτος πέτυχε το τέλειο ρεκόρ με τη φανέλα της Ισπανίας (5 νίκες σε 5 αγώνες).
ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ— «Ίσως και πάλι όλα να κριθούν στο διπλό. Και στο παρελθόν το έχουμε καταφέρει συχνά. Εναντίον της Αργεντινής βρεθήκαμε πολλές φορές ένα βήμα από τον γκρεμό, αλλά καταφέραμε να ξεφύγουμε. Είμαστε ακόμα εδώ και τώρα καλλιεργούμε το μεγάλο όνειρο να κατακτήσουμε το κύπελλο», λέει ο Γερμανός αρχηγός Kohlmann. «Αν καταφέραμε να ανατρέψουμε το σκορ στη Μαρμπέγια εναντίον της Δανίας και εδώ στη Μπολόνια εναντίον της Τσεχικής Δημοκρατίας, είναι επειδή είμαστε ενωμένοι και εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον. Αυτός είναι ο τρόπος για να λειτουργούμε καλά στο Davis Cup. Είναι σαφές ότι τα μεγάλα ονόματα μπορούν να φέρουν νίκες, αλλά η ομάδα είναι το πιο σημαντικό», απαντά ο Φερρέρ.