Ο σύλλογος ακολουθεί πιστά τη γραμμή που έχει χαράξει η Oaktree: το συμβόλαιο του Σόμερ λήγει τον ερχόμενο Ιούνιο, οπότε ο νέος βασικός τερματοφύλακας πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά
Περιστρεφόμενες πόρτες; Στα γραφεία της Ίντερ, τα πράγματα δεν λειτουργούν ακριβώς έτσι. Σόμερ, Ονάνα, Χαντάνοβιτς, και πριν από αυτούς ο Χούλιο Σεζάρ, ο Τόλντο, ο Φρέι, ο Περούτσι. Μέχρι και τους Παλιούκα, Ζένγκα και Μπόρντον. Ο βασικός τερματοφύλακας είναι ένας, οι άλλοι παίζουν δευτερεύοντα ρόλο. Βεβαίως, χρησιμοποιούνται όταν χρειάζεται, αλλά μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο ή για μια αλλαγή σκυτάλης από τη μία σεζόν στην άλλη. Το αποδεικνύει η ιστορία: πέρυσι ο Ελβετός νούμερο ένα έπαιξε 53 αγώνες έναντι των 10 του Χοσέπ Μαρτίνεζ, την προηγούμενη σεζόν 43 – και ο Αουντέρο μόλις 6 –, μετά το διάστημα του Ονάνα και τη μακρά κυριαρχία του Χαντάνοβιτς, ο οποίος είχε συνηθίσει να παίζει περίπου πενήντα αγώνες το χρόνο, ενώ οι διάφοροι αναπληρωτές (με την πάροδο του χρόνου: Κορδάζ, Ράντου, Παδέλι, Καρίζο, Καστελάτσι, Μπέλεκ) μοιράζονταν λίγες εμφανίσεις. Το ίδιο συνέβαινε και όταν σταθερά κάτω από τα δοκάρια βρισκόντουσαν οι προαναφερθέντες «παλιοί». Στο τέλος της τρέχουσας σεζόν, όμως, θα προστεθεί μια μεταβλητή: το συμβόλαιο του Σόμερ. Το οποίο λήγει στις 30 Ιουνίου και πολύ πιθανόν δεν θα ανανεωθεί, σε αντίθεση (και πάλι πιθανόν) με αυτό του τρίτου τερματοφύλακα Ντι Τζεννάρο, το οποίο είναι σαφώς λιγότερο δαπανηρό και, κυρίως, χρήσιμο για λόγους καταρτίσεως των ρόστερ, καθώς ο παίκτης προέρχεται από τις ακαδημίες της Ίντερ. Ουσιαστικά, τουλάχιστον μία θέση στην εστία θα ελευθερωθεί. Και έτσι η Ίντερ καλείται να βουτήξει στην αγορά αναζητώντας έναν βασικό τερματοφύλακα.
Μια άλλη μεταβλητή φέρει το όνομα του Χοσέπ Μαρτίνεζ. Ο Ισπανός τερματοφύλακας, όταν αγωνίστηκε με τη φανέλα της Ίντερ, έκανε πάντα καλή εντύπωση: 10 αγώνες, 6 clean-sheets. Φέτος βγήκε στον αγωνιστικό χώρο σε δύο περιπτώσεις, διατηρώντας την εστία του ανέπαφη μία φορά. Ωστόσο, το περιστατικό εκτός γηπέδου που τον ενέπλεξε πρόσφατα έχει επιβραδύνει την εξέλιξή του, η οποία, δυστυχώς, φαινόταν να βρίσκεται προ των πυλών. Η προσωπική κατάσταση του «Πέπο» είναι περίπλοκη και έτσι, αυτές τις εβδομάδες, εργάζεται περισσότερο για να ξεπεράσει το τραύμα παρά για να πάρει τη θέση του Σόμερ. Είναι πολύ πιθανό ότι και του χρόνου θα εξακολουθήσει να αποτελεί μέρος του ρόστερ της Ίντερ, αλλά σε ποιο ρόλο; Διάδοχος του Σόμερ και, ως εκ τούτου, βασικός τερματοφύλακας ή ο συνηθισμένος «12ος»; Είναι νωρίς για να το πούμε, αν και το σίγουρο είναι ότι η Ίντερ εξετάζει πιθανές λύσεις από τώρα μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Τρεις, κυρίως.
υποψήφιοι— Elia Caprile, Noah Atubolu, Zion Suzuki. Αυτά, αλλά όχι μόνο, είναι τα ονόματα που η διοίκηση της Ίντερ έχει παρακολουθήσει μέχρι τώρα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ειδικά ο πρώτος, ο οποίος θεωρείται ιδανικός λόγω ηλικίας (είναι 24 ετών), εθνικότητας (η Ίντερ ποντάρει πάντα δυνατά στους Ιταλούς παίκτες) και, πάνω απ’ όλα, ετοιμότητας. Ο Caprile απέκτησε πολύτιμη εμπειρία στο εξωτερικό από πολύ νεαρή ηλικία —στο Λιντς—, ήταν βασικός παίκτης στη Μπάρι που έφτασε πολύ κοντά σε μια εντυπωσιακή άνοδο στη Σέριε Α, επιβεβαίωσε με τον καλύτερο τρόπο τις ικανότητές του στην πρώτη του σεζόν στην κορυφαία κατηγορία με την Έμπολι και, ίσως πάνω απ’ όλα, επέλεξε να αφήσει τη Νάπολι εν μέσω της πορείας προς αυτό που θα γινόταν αργότερα το 4ο πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου, για να πάει στο Κάλιαρι και να γίνει βασικός. Το ίδιο ισχύει και για τον Καπρίλε: δεν του λείπει η προσωπικότητα. Ο Ιάπωνας Σουζούκι είναι συνομήλικός του, αλλά ενδέχεται να έχει υψηλότερη αξιολόγηση και, κυρίως, ο τραυματισμός που θα τον κρατήσει εκτός αγωνιστικών χώρων για τους επόμενους 3-4 μήνες έχει οδηγήσει την υποψηφιότητά του προς τα πίσω.
Απομένει, λοιπόν, το όνομα του Νόα Ατουμπολού, ίσως το πιο «εξωτικό», αλλά όχι λιγότερο αξιόπιστο. Ο γερμανός τερματοφύλακας νιγηριανής καταγωγής της Φράιμπουργκ εντυπωσίασε τόσο πολύ στη Μπουντεσλίγκα, ώστε κέρδισε την κλήση του Νάγκελσμαν στην εθνική ομάδα. Το ατού του Γερμανού; Ένα συμβόλαιο που λήγει το 2027, το οποίο αποτρέπει το Φράιμπουργκ από το να ζητήσει τεράστια ποσά. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί σήμερα το προφίλ στο οποίο θα επικεντρωθεί με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα η Ίντερ, αλλά σίγουρα θα ακολουθηθούν οι κατευθυντήριες γραμμές που έχει ορίσει η Oaktree: νέος, έτοιμος, με μέλλον. Και όχι πιο ακριβός από 25-30 εκατομμύρια