Η καλύτερη παίκτρια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος επιστρέφει σήμερα στην Ιταλία για τον αγώνα του Champions League εναντίον της Νοβάρα: «Τις πρώτες μέρες, για να κάνω τα ψώνια μου, χρησιμοποιούσα το Google Translate. Με τις Τουρκάλες συμπαίκτριές μου δεν μιλάμε ποτέ για τον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος»
Η βασίλισσα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος επιστρέφει στο σπίτι της. Σήμερα στις 18:00 η Αλέσια Ορό θα παίξει τον πρώτο της αγώνα σε επίσημη διοργάνωση στην Ιταλία με τη φανέλα της Φενερμπαχτσέ. Η 27χρονη ζει ένα νέο κεφάλαιο στην λαμπρή καριέρα της. Αφού άφησε τη Ναρμπολία το καλοκαίρι του 2013, η Σαρδηνιακή έζησε εμπειρίες με τις Club Italia, Busto Arsizio και Vero Volley μέχρι τη μεταγραφή της το καλοκαίρι στην Τουρκία. Εν τω μεταξύ, οι επιτυχίες με την Εθνική Ομάδα. Η πιο πρόσφατη είναι το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2025, με το βραβείο της καλύτερης παίκτριας της διοργάνωσης. Από τον Σεπτέμβριο, η Κωνσταντινούπολη την έχει «απαγάγει». «Η πόλη είναι πανέμορφη, νιώθω τυχερή. Στις ελεύθερες μέρες μου κάνω τουρισμό και ανακαλύπτω μια πόλη, μια χώρα, μια συναρπαστική κουλτούρα. Συμπεριλαμβανομένου και του φαγητού».
Orro, δεν πρόλαβες καν να προσαρμοστείς στην Τουρκία και αμέσως σήκωσες ένα τρόπαιο, το Σούπερ Καπ. Πώς το έζησες;
«Όλα έγιναν αμέσως, ξαφνικά. Ήξερα ότι ήταν δύσκολο, γιατί ως πασαδόρος δεν είχα ακόμα μεγάλη συνεννόηση με τις επιθετικές. Αυτές με εμπιστεύτηκαν και εγώ αυτές. Χάναμε 2-0 από τη Βακίφμπανκ, αλλά μετά κάτι άναψε και κάναμε την ανατροπή».
Η δεύτερη αγωνιστική της φάσης των ομίλων του Champions σας φέρνει αντιμέτωπες με μια ιταλική ομάδα: τη Νοβάρα. Τι σημαίνει αυτό το τουρνουά για τη Φενερ;
«Το Champions είναι ο μεγάλος μας στόχος. Ο αγώνας με τη Νοβάρα θα είναι πολύ δύσκολος, μεταξύ άλλων επειδή η Νοβάρα, σε σύγκριση με το πρώτο μέρος της σεζόν, έχει πάλι στη διάθεσή της τον Τόλοκ. Θα είναι μια σκληρή αναμέτρηση».
Παίζετε σε έναν αθλητικό σύλλογο όπου το βόλεϊ είναι μόνο ένα από τα κορυφαία αθλήματα…
«Όσοι υποστηρίζουν τη Φενερμπαχτσέ ζουν μια παθιασμένη εμπειρία. Είναι μια μεγάλη οικογένεια που εκτείνεται από το ποδόσφαιρο μέχρι το μπάσκετ. Έχω ήδη πάει να δω την Ευρωλίγκα. Είναι ο Μέλλι, χάρηκα που τον είδα. Υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον».
Το πρωτάθλημά σας μοιάζει με την Α1 μας. Εκτός από εσάς, υπάρχει και η Σίλα. Και μετά υπάρχουν πολλοί Ιταλοί προπονητές…
«Το κίνημα στην Τουρκία μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο και σε αυτό το πρωτάθλημα καταφθάνουν όλο και πιο σημαντικές παίκτριες. Ήταν φυσικό να έρθουν και Ιταλίδες, δεδομένου ότι η εθνική μας ομάδα είναι μια από τις ισχυρότερες στον κόσμο. Είμαι χαρούμενη που υπάρχει η Μυριάμ, με την οποία έχω πολύ στενή σχέση. Επίσης συναντώ τους προπονητές μας, με τους οποίους μερικές φορές μοιραζόμαστε εμπειρίες και μιλάμε στα ιταλικά».
Παρεμπιπτόντως, πώς τα πας με τις γλώσσες;
«Πριν έρθω στην Τουρκία δεν μιλούσα αγγλικά. Ήξερα τα βασικά, χρήσιμα στο γήπεδο. Τώρα πρέπει να ζω όλη μέρα με αυτή τη γλώσσα και αυτό με βοηθάει πολύ. Οι πρώτες μέρες δεν ήταν εύκολες. Ξεκινώντας από το να κάνω τα ψώνια μου στο σούπερ μάρκετ. Με βοήθησε το Google Translate…».
Έχετε ξαναμιλήσει με τις παίκτριες της τουρκικής εθνικής ομάδας για τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου;
«Όχι, ποτέ. Υπάρχει πολύς σεβασμός μεταξύ μας και είμαστε επικεντρωμένες στον σύλλογο. Είναι καθημερινό κίνητρο το να μπορώ να δουλεύω με παίκτριες αυτού του επιπέδου».
Όσον αφορά την εθνική ομάδα. Έχετε αποφασίσει τι θα κάνετε για το 2026; Θα κάνετε διάλειμμα 2 μηνών ή όλο το καλοκαίρι;
«Δεν έχω αποφασίσει ακόμα. Και όταν το κάνω, θα το συζητήσω πρώτα με τον προπονητή Velasco».
Στην πολιτιστική ανακάλυψη περιλαμβάνεται και το φαγητό.
«Όλα είναι πικάντικα και δεν με πειράζει, μου αρέσει να δοκιμάζω. Το κρέας είναι πεντανόστιμο, ακόμα και το ρύζι είναι τέχνη. Και μετά τα γλυκά: το αγαπημένο μου είναι το μπακλαβά με παγωτό. Ένα από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει ποτέ».
Ζει αυτή την εμπειρία με τον φίλο της Matteo Picchio, ο οποίος μέχρι πέρυσι ήταν ελεύθερος παίκτης της Vero Volley Monza στη Superlega. Πώς πάει; «Πολύ καλά. Είναι συγκεντρωμένος στην προετοιμασία της διατριβής του, μια σημαντική στιγμή της ζωής του. Μετά, όταν τελειώσει, θα δούμε. Στόχος του είναι να γίνει προπονητής».