Στις 12 το μεσημέρι στη Μπολόνια: η τελευταία φορά που οι Ισπανοί μπήκαν στους τέσσερις πρώτους ήταν το 2019
Η Ισπανία χωρίς τον Αλκαράθ ή η Γερμανία με ηγέτη τον Ζβέρεφ. Ό,τι και να συμβεί, θα μιλάμε για αυτούς. Ο ένας ως παθητικός θεατής που υποστηρίζει και υποφέρει μπροστά στην τηλεόραση, ο άλλος ως πρωταγωνιστής παρά τη θέλησή του στο γήπεδο. Ο τραυματισμένος Carlos, ο αναζωογονημένος Sasha. Είχε χαρακτηρίσει αυτό το Davis ως μια απλή «εμφάνιση», αποδεχόμενος με απροθυμία την πρόσκληση του φίλου του Struff. Άλλαξε γνώμη, ξεκινώντας την ανατροπή εναντίον της Αργεντινής χάρη στη νίκη του στο μονό επί του Cerundolo και ενθαρρύνοντας με όλη του τη δύναμη από τον πάγκο τους παίκτες του διπλού Krawietz και Puetz, μέχρι τη μία το βράδυ. « Σαν μια βραδιά σε ντισκοτέκ, δεν έχω πια φωνή», είπε αμέσως μετά το 2-1 που έδωσε στους Γερμανούς την πρόκριση στον ημιτελικό.
Σήμερα το μεσημέρι υπάρχει ένα ραντεβού με την ιστορία. Και για τις δύο εθνικές ομάδες. Την τελευταία φορά που η Ισπανία έφτασε στο G4 του Davis, το 2019, κατέκτησε τον τίτλο, με τα «vamos» ενός ορισμένου Rafa Nadal. Η Γερμανία έφτασε εκεί και πέρυσι, αλλά έλειπε ο Zverev, ο οποίος αυτές τις μέρες είναι ο μόνος από τους δέκα πρώτους που παίζει στο γήπεδο τένις που έχει στηθεί στην Έκθεση της Μπολόνια. Το σχέδιο των Γερμανών είναι ακόμα πιο φιλόδοξο: να εκμεταλλευτούν την ώθηση του νούμερο 3 στον κόσμο για να φέρουν στο σπίτι ένα τρόπαιο που λείπει εδώ και 32 χρόνια, δηλαδή από την εποχή του Michael Stich. Από την πλευρά του, ο Zverev θα ήθελε να λάβει τουλάχιστον ένα κομμάτι της δόξας του Boris Becker, της εικόνας που τελευταία δεν σταματά να τον επιπλήττει. Αν ο «Bum Bum» είναι απολύτως απρόσιτος – αρκεί να σκεφτούμε τα 6 Slam που έχει κερδίσει, μπροστά στα οποία ωχριούν τα 3 τελικά του Sascha – ο σημερινός γερμανός ηγέτης θα μπορούσε να αρχίσει να τον μιμείται στο Davis. Οι οπαδοί θυμούνται ακόμα τον διπλό τελικό που κέρδισε η Γερμανία του Becker εναντίον της Σουηδίας του αιώνιου αντιπάλου Edberg, το 1988 και το 1989. «Ξέρετε πώς σκέφτομαι για το τρέχον format του Davis: πιστεύω ότι είναι πολύ πιο συναρπαστικό να παίζεις εντός ή εκτός έδρας, με τη ζεστασιά ενός πιο ενθουσιώδους κοινού. Αλλά τώρα είμαι εδώ και θα κάνω ό,τι μπορώ για να κερδίσει η Γερμανία», δηλώνει ο Zverev.
Επανόρθωση— Μόλις πριν από οκτώ ημέρες έχασε στο Τορίνο από τον Auger-Aliassime και αποκλείστηκε από τους Τελικούς, ολοκληρώνοντας μια καθόλου ικανοποιητική χρονιά στο τουρνουά, με μόνο έναν τίτλο (και όχι καν ένα Masters, αλλά το 500 του Μονάχου) και λιγότερους από τους μισούς πόντους των Alcaraz και Sinner. Το Davis μπορεί να είναι η επανόρθωσή του. Μετά τον Cerundolo, θα αντιμετωπίσει έναν άλλο παίκτη του χώματος, τον Jaume Munar, τον οποίο, απουσία του Νο 1 Alcaraz και του Νο 14 Davidovich Fokina, ο Ισπανός αρχηγός Ferrer προώθησε σε πρώτο σινγκλίστας. Ο Munar, 36ος στην κατάταξη, κέρδισε μόνο τέσσερα παιχνίδια στην τελευταία αναμέτρηση με τον Zverev, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι. «Αλλά παίζει πολύ καλύτερα από τότε», προειδοποιεί ο Sascha. Πριν από αυτούς, σήμερα θα αγωνιστούν οι Νο 2: Carreno Busta (89 Atp) και Struff (84 Atp). Ο Ισπανός προηγείται 3-1 στις προηγούμενες αναμετρήσεις, αλλά η τελευταία φορά που αναμετρήθηκαν ήταν πριν από πέντε χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι το αποτέλεσμα είναι αβέβαιο και, ως εκ τούτου, το όνομα του φιναλίστ θα μπορούσε να προκύψει μόνο στο διπλό, όπου υπάρχουν τουλάχιστον τρεις σούπερ ειδικοί: οι Γερμανοί Krawietz και Puetz, έκτοι στη φετινή Race και με 19 νίκες σε 20 αγώνες Davis, και ο Ισπανός Granollers, πρωταθλητής του Roland Garros και του Us Open, με τον Pedro Martinez που φέτος έκανε το en plein με τη φανέλα της Ισπανίας (5 νίκες σε 5 αγώνες).
ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΝΙΟΙ— «Όλα μπορεί να κριθούν και πάλι στο διπλό. Και στο παρελθόν το έχουμε κερδίσει πολλές φορές. Εναντίον της Αργεντινής ήμασταν πολλές φορές ένα βήμα πριν από τον γκρεμό, αλλά καταφέραμε να βγούμε από τη δύσκολη θέση. Είμαστε ακόμα εδώ και τώρα καλλιεργούμε το μεγάλο όνειρο να κατακτήσουμε το κύπελλο», λέει ο Γερμανός καπετάνιος Kohlmann. «Αν καταφέραμε να ανατρέψουμε το σκορ στη Μαρμπέγια εναντίον της Δανίας και εδώ στη Μπολόνια εναντίον της Τσεχικής Δημοκρατίας, είναι επειδή είμαστε ενωμένοι και έχουμε εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο. Αυτός είναι ο τρόπος για να λειτουργήσουμε καλά στο Davis. Είναι σαφές ότι τα μεγάλα ονόματα μπορούν να φέρουν νίκες, αλλά το πιο σημαντικό είναι η ομάδα», απαντά ο Ferrer.