Ο πρόεδρος της Fidal βάζει τέλος στις αντιπαραθέσεις: «Θα ξαναρχίσουμε να συνεργαζόμαστε, ο Μάρσελ θα έχει τις καλύτερες συνθήκες για να κερδίσει»

Η Ρώμη ξύπνησε χθες σε μια παγωνιά. Όχι όμως και αυτός. Όταν τον συναντάμε το πρωί στο γραφείο του στη Fidal, ο Στέφανο Μέι είναι χαρούμενος, ακτινοβόλος. «Μόλις επέστρεψα από μια υπέροχη μέρα». Η αναφορά δεν αφορά τόσο το κλείσιμο της διαδικασίας που είχε κινηθεί εναντίον του από τη χήρα του Πιέτρο Μενέα («Όλα έχουν αρχειοθετηθεί»), όσο την ανανεωμένη αρμονία με τον Μάρσελ Τζέικομπς.

Κύριε Πρόεδρε, τι συνέβη;

«Την Τετάρτη το βράδυ επικοινωνήσαμε και υπήρξε μια σημαντική διευκρίνιση. Είμαι πανευτυχής. Θα έχουμε την ευκαιρία να ξαναδουλέψουμε μαζί με συντονισμένο τρόπο, κάνοντας ό,τι είναι δυνατόν για να δημιουργήσουμε τις συνθήκες που θα επιτρέψουν στον Μάρσελ να πετύχει τα αποτελέσματα που του αξίζουν. Πιστεύω ότι κατάλαβε την απόλυτη καλή μου πίστη· είναι σαφές ότι στη συνέχεια υπάρχουν επιλογές που πρέπει να γίνουν, αλλά είναι επιλογές στις οποίες μπορεί κανείς να παρέμβει αν υπάρχει τρόπος να συζητήσουμε. Στην περίπτωσή του υπήρξε ένα παρεξήγηση που οφειλόταν και στην σημαντική απόφαση να προπονηθεί στην Αμερική. Αντιμετωπίσαμε δυσκολίες στην επικοινωνία· τελικά βρίσκεται στην άλλη πλευρά του ωκεανού, όλα είναι πιο περίπλοκα. Τώρα ξεκινάμε από την αρχή, με διαφορετικό πνεύμα».

Πείτε την αλήθεια, πώς νιώσατε διαβάζοντας τα πικρά λόγια του Τζέικομπς σχετικά με τον υποβαθμισμό που επέβαλε η Ομοσπονδία;

«Είναι σαφές ότι λυπήθηκα λίγο, και επειδή, ίσως λόγω της απόστασης και της διαφοράς ώρας, δεν καταφέραμε καν να συζητήσουμε μια πιθανή εναλλακτική λύση. Ας θυμηθούμε ότι οι ελίτ αθλητές της εθνικής μας ομάδας ευτυχώς αυξάνονται, ενώ τα χρήματα που λαμβάνουμε παραμένουν σχεδόν πάντα τα ίδια. Τα διαθέσιμα είναι αυτά που είναι, πρέπει να καταφέρω να τα διαχειριστώ όλα και προσπαθώ να το κάνω με τον πιο δίκαιο δυνατό τρόπο. Όσον αφορά τους χορηγούς, αύξησα τα έσοδα από τα 400 χιλιάδες ευρώ σε μετρητά το 2021 στα 3 εκατομμύρια σήμερα, τι άλλο πρέπει να κάνω πέρα από αυτό; Λάβετε υπόψη ότι από τη στιγμή που ανέλαβα, θέλησα επίσης να πραγματοποιήσω μια ενδελεχή αναθεώρηση των δαπανών για όλα όσα δεν αφορούσαν την προετοιμασία των αθλητών μας: ήξερα ότι, ακόμη και από πολιτική άποψη, διακινδύνευα πολλά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Δεν λέω ότι αυτά τα πέντε χρυσά μετάλλια είναι δικό μου επίτευγμα, γιατί σε λίγους μήνες δεν αλλάζει το σύστημα, όμως από την πρώτη στιγμή έκανα σαφές στα παιδιά ότι μπορούσαν να βασίζονται σε εμάς. Δεν είναι τυχαίο που τα αποτελέσματα συνεχίζουν να έρχονται».

Επιστρέφοντας στον Jacobs, δεν υπάρχει καμία πικρία;

«Καθόλου, η απογοήτευση για την οποία μιλούσα διήρκεσε μια στιγμή, δεν είμαι ακριβώς ο τύπος που τα βάζει με τους αθλητές. Ήμουν κι εγώ αθλητής και ξέρω πολύ καλά πώς νιώθεις όταν έχεις την αίσθηση ότι σε έχουν εγκαταλείψει, όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θα ήθελες παρά τις θυσίες που κάνεις. Ο Μαρσέλ έρχεται από μια δύσκολη χρονιά, είναι λογικό να είναι λίγο εκνευρισμένος και δεν έχω κανένα πρόβλημα να δέχομαι ακόμη και κάποιες εκρήξεις θυμού. Τώρα θα προσπαθήσουμε να του προσφέρουμε όλη τη δυνατή βοήθεια, παρόλο που το πλαίσιο δεν είναι εύκολο, δεδομένης της μη πλήρως καθορισμένης θέσης του προπονητή του».

Στην περίπτωσή του υπήρξε ένα παρεξήγηση που οφειλόταν εν μέρει και στην σημαντική απόφαση να προπονηθεί στην Αμερική. Αντιμετωπίσαμε δυσκολίες στην επικοινωνία

Stefano Mei

Πώς μένετε;

«Μόλις επιστρέψει στην Ιταλία από τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα συναντηθούμε και μαζί θα καθορίσουμε πώς μπορούμε να τον υποστηρίξουμε. Ένα πράγμα πρέπει να είναι σαφές: αν ο Jacobs δεν συμπεριλήφθηκε στους αθλητές ελίτ, δεν είναι επειδή θέλαμε να τον κάνουμε να σταματήσει, ίσως για να εξοικονομήσουμε χρήματα. Ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται ως μια περιττή διευκρίνιση, αλλά ακούω να λέγονται τα πάντα, οπότε καλύτερα να είμαστε διαφανείς. Πιστεύω στον Marcell, είναι ένας πολύτιμος πόρος για εμάς και θα είμαστε δίπλα του όπως και περισσότερο από πριν».

Ο στόχος, λοιπόν, είναι το Λος Άντζελες 2028.

«Χαίρομαι που έχει καταρτίσει ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα, αλλά αν ήμουν στη θέση του θα προσπαθούσα πρώτα να κατακτήσω ξανά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Είναι σαφές ότι δεν είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά αποτελεί ούτως ή άλλως ένα ακόμη σημαντικό επίτευγμα για το παλμαρέ του, το οποίο, ας μην ξεχνάμε, δεν αποτελείται μόνο από τα δύο ολυμπιακά χρυσά: ο Μαρσέλ έχει κερδίσει ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού χώρου, δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη σκυταλοδρομία 4×100, και τα κατάφερε ακόμη και σε περιόδους που δεν ήταν σε καλή φόρμα. Στο Παρίσι έτρεξε σε 9”85 στα 29 του χρόνια. Είναι ένας εξαιρετικός αθλητής και συμφωνώ μαζί του όταν λέει ότι δεν αξίζει το 10”20, το έδειξε ξεκάθαρα στη σκυταλοδρομία. Αν καταφέρει να σταθεροποιηθεί μεταξύ 9”80 και 9”90, μπορεί να έχει λόγο και για το Λος Άντζελες. Επαναλαμβάνω, πιστεύω σε αυτόν όπως πιστεύω και στον Ταμπέρι. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να κερδίσουν και οι δύο μετάλλιο, αλλά αν το βάλουν σκοπό, είμαι βέβαιος ότι μπορούν να καταφέρουν σπουδαία πράγματα. Και πάντως, αν μιλάμε για τον Τζέικομπς και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα ήθελα να πω κάτι ακόμα».

Πιστεύω σε αυτόν, όπως πιστεύω και στον Ταμπέρι. Είναι πολύ δύσκολο να κερδίσουν και οι δύο μετάλλιο, αλλά αν το βάλουν σκοπό…

Στέφανο Μέι

Παρακαλώ.

«Εκείνη την 1η Αυγούστου 2021 στο Τόκιο έζησα την πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου, μετά τη γέννηση των παιδιών μου. Πρόσφατα είδα φωτογραφίες και βίντεο από τους εορτασμούς, ήμουν πραγματικά η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων! Δεν το πίστευα, όπως νομίζω ότι δεν το πίστευε κανένας Ιταλός, δεν μπορώ παρά να είμαι ευγνώμων σε ένα άτομο, έναν σπουδαίο αθλητή, ικανό να μου χαρίσει μια τέτοια χαρά. Είναι ένας από τους μεγάλους θρύλους του ιταλικού στίβου, μάλλον θα έλεγα ολόκληρου του αθλητισμού. Δεν θα τον ξεχάσω».

Ακούγοντάς την, έχει κανείς συχνά την εντύπωση ότι θεωρεί ότι ο στίβος και η Fidal δεν έχουν την αναγνώριση που τους αξίζει;

«Μου συμβαίνει να το σκέφτομαι. Είμαι στον στίβο πενήντα χρόνια και δεν έχω δει ποτέ τόση κακία. Από την πρώτη μέρα που αναλάβαμε τα καθήκοντά μας, υπήρξαν επιθέσεις, ακόμη και παρά τα πρωτοφανή αποτελέσματα. Κατάφεραν να διαμαρτυρηθούν για τα τρία μετάλλια του Παρισιού, παρά τις 5 τέταρτες θέσεις και τους 17 φιναλίστ. Επιτίθενται στα παιδιά, που πραγματικά δεν το αξίζουν. Κερδίσαμε μάλιστα και δύο Κύπελλα Ευρώπης… Με ποιον έχω πρόβλημα; Με έναν συγκεκριμένο Τύπο, την μειοψηφία ευτυχώς, και με όσους ήταν στελέχη στο παρελθόν και συνεχίζουν να υπερασπίζονται ένα σύστημα που έχει αποτύχει».

Υπάρχει επίσης το ζήτημα των εγγεγραμμένων αθλητών.

«Κάποιοι λένε ότι δεν είναι και τόσοι πολλοί, αλλά δεν μπορούμε να κυνηγήσουμε τα εκατομμύρια των ερασιτεχνών που τρέχουν στα δημόσια πάρκα… Άλλα αθλήματα έχουν πλεονέκτημα σε αυτό, αν χρειάζεται εγγραφή για πρόσβαση σε ιδιωτικό χώρο, είναι πιο εύκολο. Και δεν απαιτώ καν να εγγραφούν τρεις φορές όσοι θέλουν να κάνουν τρέξιμο, άλμα σε ύψος και άλμα σε μήκος· άλλες ομοσπονδίες εκμεταλλεύονται μάλιστα αυτές τις, ας πούμε, ευκαιρίες. Υπάρχει και κάτι άλλο που θέλω να πω, το οποίο αφορά κατά κάποιο τρόπο ένα πρόσωπο με το οποίο είμαι πολύ δεμένος: είμαι πραγματικά προβληματισμένος για το γεγονός ότι το Στάδιο dei Marmi Pietro Mennea έχει πλέον ουσιαστικά προοριστεί για το τένις. Μιλάμε για μια εγκατάσταση αφιερωμένη στον μεγαλύτερο αστέρα του ιταλικού στίβου, δεν καταλαβαίνω γιατί πηγαίνουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά σήμερα δεν θέλω πικρίες, καλύτερα να σκεφτούμε τα πολλά θετικά πράγματα αυτού του νέου έτους. Ξεκινώντας από το μέλλον μαζί με τον Marcell Jacobs”.