Ο Λορέντζο έτοιμος για νέα αρχή: «Φέτος αντιμετώπισα τόσο τον Γιάνικ όσο και τον Κάρλος: έχασα, αλλά κατάλαβα σε ποια σημεία μπορώ να βελτιωθώ και ο Πέρλας μπορεί να με βοηθήσει».

Ο Λορέντζο Μουσέτι έχει ζήσει περισσότερες από μία ζωές. Ταλαντούχος νέος, πατέρας δύο παιδιών και, επιτέλους, πρωταγωνιστής του κυκλώματος, όπου το 2025 κατέκτησε επάξια τη θέση του στην πρώτη δεκάδα. Στα 23 του χρόνια έχει ακόμα πολλά να κάνει και να επιδιώξει, γι’ αυτό ο νούμερο δύο της Ιταλίας και οκτώ στον κόσμο, έχει ήδη αρχίσει την προετοιμασία για τους επόμενους στόχους. Να βρει συνέπεια, να πλησιάσει τους δύο πρώτους που φαίνονται απρόσιτοι και να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο με τη φανέλα της εθνικής ομάδας.

Λορέντζο, στο τένις δεν υπάρχει πολύς χρόνος για σκέψη, αλλά οι απολογισμοί είναι θεμελιώδεις. Αν έπρεπε να κάνεις μια σύνοψη του 2025, ποια θα ήταν τα highlights σου;

«Ήταν μια χρονιά γεμάτη πρωτιές που με έκαναν περήφανο και συνειδητοποίησα πολλά. Στα highlights μου θα έβαζα σίγουρα τον τελικό του Μόντε Κάρλο, τους δύο ημιτελικούς στη Ρώμη και τη Μαδρίτη, το ντεμπούτο μου στο top 10, τον πρώτο ημιτελικό στο Roland Garros, τους προημιτελικούς στο US Open. Και μετά, αν και ήρθε με λίγη δυσκολία, δεν μπορώ να μην βάλω την πρόκριση στα Finals. Κρίμα που σωματικά ήμουν λίγο εξαντλημένος…».

Δυστυχώς, στις καλύτερες στιγμές, όπως στο Μόντε Κάρλο και στο Παρίσι, είχε σωματικά προβλήματα. Το ίδιο συνέβη και στο Wimbledon, όπου υπερασπιζόταν τη θέση του στους ημιτελικούς. Όλα αυτά έκαναν πιο δύσκολη την πρόκριση στα Finals.

«Είναι αλήθεια, αλλά οι συγκινήσεις που έζησα στο Τορίνο ήταν απίστευτες. Η συγκλονιστική κραυγή των οπαδών στο γήπεδο μου έδωσε ρίγη και μου επέτρεψε να ξεπεράσω ακόμη και την κούραση, εκείνη την εξάντληση που καταλαμβάνει τα πόδια και το μυαλό σου και που ξεπερνιέται μόνο με την αδρεναλίνη».

Όπως στον παραμυθένιο αγώνα που κέρδισες εναντίον του Ντε Μιναούρ;

«Ναι, εκείνη η νίκη ήταν πραγματικά παραμυθένια. Είναι μια ανάμνηση που θα μείνει για πάντα μαζί μου, η φωτογραφία εκείνης της εβδομάδας στο Τορίνο».

Στο box καθόταν η σύντροφός της Βερόνικα, περιμένοντας το δεύτερο παιδί σας. Τώρα είστε τέσσερις, πώς άλλαξε η καθημερινότητά σας;

«Με την άφιξη του Λεάντρο άλλαξαν σχεδόν τα πάντα, και είναι περιττό να πω ότι είμαστε πανευτυχείς. Ο Λουντοβίκο δεν ζηλεύει, αντίθετα: πιστεύω ότι κατάλαβε ότι αυτό το νεογέννητο δεν είναι ένα παιδί που θα περάσει από εδώ, αλλά είναι μόνιμο. Είναι και οι δύο πολύ μικροί και ο Λούντο, κατά τη γνώμη μου, τους επόμενους μήνες θα συνειδητοποιήσει περισσότερο ότι θα έχει ένα αδελφάκι: θα είναι ευαίσθητες στιγμές που θα πρέπει να διαχειριστούμε ως γονείς, ως ζευγάρι».

Εκτός από την οικογένεια, διευρύνθηκε και η ομάδα: ο Χοσέ Περλάς θα πλαισιώσει τον μόνιμο προπονητή του, Σιμόνε Ταρταρίνι. Πώς καταλήξατε σε αυτή την απόφαση;

«Η επιθυμία να προσθέσουμε ένα μέλος στην ομάδα γεννήθηκε την εβδομάδα στο Παρίσι, στο Roland Garros. Ερχόμουν από μια εξαιρετική περίοδο, όμως ένιωθα την ανάγκη για κάτι διαφορετικό, που θα μπορούσε να προσφέρει κάτι καινούργιο σε εμένα, στον Simone, σε όλη την ομάδα. Κάποιον που θα μπορούσε να φέρει εμπειρία: ο José από αυτή την άποψη έχει αρκετή. Όλα πάνε πολύ καλά, η δουλειά συνεχίζεται και πιστεύω ότι μας δίνει πολλές ιδέες για να προσπαθήσουμε να καλύψουμε λίγο το χάσμα με τους πρώτους στον κόσμο».

Ο Perlas θα ταξιδέψει μαζί σας στην Αυστραλία;

«Ναι, θα κινηθούμε όλοι μαζί αυτούς τους δύο μήνες και μετά θα εναλλάσσονται ο José και ο Simone για το υπόλοιπο της σεζόν. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει συνεργασία αυτούς τους δύο μήνες, ειδικά στην αρχή. Για να δεθούμε ακόμα περισσότερο».

Στο χώμα, όσον αφορά τα αποτελέσματα, είναι ήδη ο νούμερο δύο στον κόσμο…

«Τώρα θα είναι σημαντικό να βελτιωθούμε ακόμα περισσότερο σε μια επιφάνεια όπως το γρήγορο, που μας απασχολεί τα τρία τέταρτα της σεζόν. Αυτό που έκανε τη διαφορά φέτος είναι ότι έπαιξα καλύτερα στο γρήγορο και βελτιώθηκα ειδικά στο σερβίς και στα χτυπήματα έναρξης του παιχνιδιού. Προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε αυτά τα χτυπήματα και πιστεύω ότι η κατεύθυνση είναι η σωστή. Είμαι πραγματικά χαρούμενος, ανυπομονώ να ξαναρχίσω».

Ποιος είναι ο στόχος για το 2026;

«Σίγουρα να γίνω όλο και πιο σταθερός για να καλύψω τη διαφορά με τους δύο πρώτους. Κατά τη διάρκεια της σεζόν είχα την ευκαιρία να αντιμετωπίσω τόσο τον Sinner όσο και τον Alcaraz και πάντα βγήκα ηττημένος. Αλλά το σημαντικό ήταν να αποκομίσω πληροφορίες, και κατάλαβα σε τι θα μπορούσα να βελτιωθώ».

Βραχυπρόθεσμα;

«Θέλω να φτάσω στη δεύτερη εβδομάδα ήδη στην Αυστραλία: αυτός είναι ο αρχικός στόχος. Πέρυσι ήμουν κοντά, αλλά έχασα έναν αγώνα που θα μπορούσε να είχε διαφορετική έκβαση και να είχε ανοίξει λίγο το ταμπλό. Και μετά, αν όλα πάνε όπως ελπίζω, να παίξω στους Τελικούς φτάνοντας εκεί χωρίς οκτώ εβδομάδες αγώνων σε όλο τον κόσμο. Το τένις, όπως και η ζωή, αποτελείται από επεισόδια».

Υπάρχει και η εθνική ομάδα στα σχέδιά σου;

«Φυσικά. Λυπήθηκα που έπρεπε να αποχωρήσω από τα Finals της Μπολόνια, αλλά ήμουν ο πρώτος οπαδός μπροστά στην τηλεόραση ενώ οι συμπαίκτες μου αγωνίζονταν για το Insalatiera. Στο μέλλον ελπίζω να γίνω πρωταγωνιστής και να κερδίσω αυτόν τον αποφασιστικό ρόλο στην εθνική ομάδα, κάτι που ακόμα δεν κατάφερα να πετύχω πλήρως».

 Το Top 10, οι Τελικοί. Έχεις αισθανθεί κάποια αλλαγή στην προσοχή που σου δείχνει το κοινό ή οι χορηγοί;

«Δεν είναι η πρώτη χρονιά που έχω καλά αποτελέσματα, αλλά σίγουρα υπήρξε πολύ μεγαλύτερη προβολή. Ακόμη και το γεγονός ότι ήμουν ο πιο αναζητημένος αθλητής στο Google είναι κάτι που με εξέπληξε θετικά: χαίρομαι που υπήρξαν τόσοι πολλοί οπαδοί και λάτρεις του αθλητισμού γενικά που έψαξαν το όνομά μου. Αυτό, ναι, ήταν ένα ωραίο βήμα μπροστά».