Ο προπονητής της Μπορούσια, φιναλίστ στην Ευρώπη το 2024, μιλάει στο Sports Predictions: «Η Ιταλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο; Ναι, και κανείς δεν θα θέλει να την αντιμετωπίσει. Υπάρχουν 4 τύποι παικτών: ο επιζών, ο διασκεδαστής, ο νικητής και ο ηγέτης. Θα σας εξηγήσω ποιοι είναι».
Ο Έντιν Τέρζιτς ζει σε μια δική του χρονική γραμμή. Ήταν ένα αγόρι με μια κίτρινη και μαύρη φανέλα, που γιόρταζε την κατάκτηση του Champions League από τη Μπορούσια το 1997. Ήταν ένας παθιασμένος τριαντάχρονος, που το 2013 πήγε στο Wembley με το λεωφορείο των οπαδών για να δει τον τελικό εναντίον της Bayern. Όταν η Borussia επέστρεψε στον τελικό, το 2024, ήταν αυτός που την προπονούσε, με ένα λευκό γιακά κάτω από ένα μαύρο πουλόβερ. Ο Terzic παραιτήθηκε μετά από 12 ημέρες και από τότε δεν έχει ξαναπροπονήσει: για την Ιταλία είναι μια μακρινή φιγούρα. Τον αντιλαμβανόμαστε ταυτόχρονα πολύ νεαρό – τι πρέπει να είναι ένας προπονητής, στα 43 του χρόνια; – και ανήκοντα στο παρελθόν. Υπάρχει όμως μια καινοτομία: το ρολόι του δεν έχει σταματήσει στις 13 Ιουνίου 2024. Ο Terzic το εξήγησε στο Hudl Performance Insights, ένα συνέδριο για τη χρήση των δεδομένων, όπου μίλησε για μεθοδολογία, ποδοσφαιριστές και ζωή.
Τι κάνει ο Edin Terzic εδώ και 18 μήνες; Περιμένει;
«Δεν περιμένω, προετοιμάζομαι: υπάρχει μεγάλη διαφορά. Ένας προπονητής, στη ζωή του, δεν μπορεί να περιμένει, πρέπει να είναι έτοιμος».
Και πώς προετοιμάζεται για να επιστρέψει στον πάγκο; Βλέποντας αγώνες;
«Βλέπω πολλούς, αλλά υπάρχουν και πολλά άλλα. Τους τελευταίους μήνες συνάντησα 60 άτομα, για να βελτιωθώ και να καταλάβω ποιος θα ήταν κατάλληλος να συνεργαστεί μαζί μου, όταν με καλέσουν».
Πόσοι πέρασαν την οντισιόν;
«Ας πούμε ότι δέκα με δεκαπέντε είναι στη λίστα μου. Υπάρχουν αναλυτές δεδομένων, mental coach, ειδικοί στις στατικές φάσεις. Χρειάζομαι ανθρώπους που είναι καλύτεροι από μένα στον τομέα τους. Φυσικά, τους τελευταίους μήνες έκανα και άλλα πράγματα: ήμουν πατέρας, σύζυγος, αδελφός, φίλος. Πήγα διακοπές για έξι εβδομάδες με τα παιδιά μου, τα οποία πριν έβλεπα πολύ σπάνια, και γιόρτασα τα γενέθλιά τους».
Τους τελευταίους μήνες υπήρξαν φήμες για ενδιαφέρον από τη Μίλαν, τη Γιουβέντους και κυρίως τη Ρόμα. Πού είναι η αλήθεια;
«Ο σεβασμός είναι για μένα το πιο σημαντικό πράγμα για έναν προπονητή, ακόμα και ο σεβασμός για τους συναδέλφους που προπονούν. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι υπήρξε ενδιαφέρον από ορισμένους ιταλικούς συλλόγους, αλλά δεν θα πω από ποιους».
Πριν από ένα χρόνο, η Ίντερ έφτασε στον τελικό, όπως και η Μπορούσια, και όπως η Μπορούσια, έχασε. Πόσο μεγάλο είναι το σοκ; Μπορεί να επιστρέψει στον τελικό;
«Ναι, φυσικά, μπορεί να επιστρέψει. Εμείς παίξαμε στον τελικό του Champions League ένα χρόνο μετά την μεγαλύτερη απογοήτευσή μας, την απώλεια του Bundesliga λόγω διαφοράς τερμάτων. Και εκείνη τη χρονιά είχαμε παραχωρήσει τον Bellingham, τον οποίο ξανασυναντήσαμε ως αντίπαλο στον πιο σημαντικό αγώνα. Η Ίντερ, εξάλλου, με εντυπωσίασε πολύ πέρυσι…».
Γιατί;
«Δεν είναι φυσιολογικό να δέχεσαι μόνο ένα γκολ σε οκτώ αγώνες του ομίλου του Champions League. Μελέτησα, για παράδειγμα, τον τρόπο με τον οποίο αμύνονται στις σέντρες, ο οποίος είναι εξαιρετικός. Στον σύγχρονο κόσμο υπάρχει πολύ αντιγραφή-επικόλληση, αλλά πιστεύω ότι το σημαντικό είναι να μην το κάνεις τυφλά: πρέπει να καταλάβεις τι μπορεί να είναι καλό για σένα και την ομάδα σου. Και ίσως από έναν προπονητή να πάρεις τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνεί στις συνεντεύξεις Τύπου, όχι απαραίτητα ένα τεχνικό στοιχείο».
Άλλες ιταλικές επιρροές;
«Όταν ήμουν παιδί, η Σέριε Α ήταν το καλύτερο πρωτάθλημα. Ο Κλίνσμαν, ο Βόλερ, όλοι οι μεγάλοι Γερμανοί έρχονταν στη χώρα σας. Ο Μπάτζιο και ο Ντελ Πιέρο είχαν μεγάλη επίδραση σε μένα».
Μην νομίζετε ότι δεν έχετε δυνατούς παίκτες, η Ιταλία είναι διάσημη για τον τρόπο που δημιουργεί ποδοσφαιριστές
Edin Terzic
πρώην προπονητής της Μπορούσια Ντόρτμουντ
Το θέμα της στιγμής στην Ιταλία είναι η εθνική ομάδα: θα πάει στο Παγκόσμιο Κύπελλο;
«Στην Ιταλία νομίζετε ότι δεν έχετε παίκτες κορυφαίου επιπέδου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα τους έχετε τον Ιούνιο. Η Ιταλία είναι διάσημη για τον τρόπο με τον οποίο δημιουργεί ποδοσφαιριστές. Γνώρισα τον Gattuso όταν ήταν στη Βαλένθια και στην Hajduk. Είμαι σίγουρος ότι ο Gennaro έχει χρόνο να χτίσει μια ισχυρή ομάδα και σας λέω ένα πράγμα: κανείς δεν θα θέλει να συναντήσει την Ιταλία στους προημιτελικούς ή στους ημιτελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου».
Τότε, πώς αναγνωρίζουμε τους κατάλληλους παίκτες για τις δυνατές ομάδες;
«Πιστεύω ότι υπάρχουν τέσσερις τύποι παικτών. Υπάρχει ο επιζών, που θέλει μόνο να φτάσει στο τέλος της εβδομάδας και στο τέλος της σεζόν. Ο διασκεδαστής, που είναι ευτυχισμένος αν έχει χρήματα και ακόλουθους στα κοινωνικά δίκτυα, όχι αν κερδίζει τους αγώνες. Ο νικητής, που θέλει να βελτιωθεί για να κερδίσει ο ίδιος. Και ο ηγέτης, που έχει τις ίδιες ιδιότητες με τον νικητή, αλλά θέλει να έχει αντίκτυπο στην ομάδα. Είναι αρκετά εύκολο να τους αναγνωρίσεις. Αν πεις «την Κυριακή ξεκουράσου» στον επιζώντα, θα σου απαντήσει «εντάξει». Αν το πεις στον νικητή, θα σε κοιτάξει στα μάτια και θα σου πει «γιατί εγώ;».