Η απόκρουση του πέναλτι του Ντιμπάλα έφερε ξανά στο προσκήνιο τον τερματοφύλακα των «ροσονέρι», ο οποίος σε αυτό το πρωτάθλημα, χάρη στις επεμβάσεις του, έχει ήδη προσφέρει αρκετούς βαθμούς στην ομάδα: προς το παρόν παραμένει το αδιέξοδο στην ανανέωση και η αποχώρηση (με την Τσέλσι να βρίσκεται στην πρώτη θέση) φαίνεται να είναι προδιαγεγραμμένη, αλλά θα γίνει μια τελευταία προσπάθεια
Στην συνέντευξη τύπου μετά τον αγώνα με τη Ρόμα, ο Μαξιμιλιάνο Αλέγκρι αποστασιοποιήθηκε: «Πώς έπεισα τον Μαϊγκάν να μείνει; Δεν ήμουν εγώ καθόλου. Το mérite ανήκει στον Κλαούντιο Φιλίπι, έναν από τους καλύτερους προπονητές που υπάρχουν. Και μετά ο σύλλογος, που ήθελε πάρα πολύ να τον κρατήσει». Τα «λευκά ψέματα», ως τέτοια, δεν βλάπτουν. Όμως, από ό,τι είχε γίνει κατανοητό κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, το βραχυπρόθεσμο μέλλον του Μάικ είχε εξελιχθεί με αρκετά διαφορετικό τρόπο. Ο Γάλλος σε κάποιο σημείο είχε γίνει αρραβωνιασμένος της Τσέλσι, στην οποία – αυτό πρέπει να τονιστεί – είχε επίσης πει το «ναι». Η συμφωνία δεν είχε υλοποιηθεί μόνο και μόνο επειδή οι δύο σύλλογοι δεν είχαν καταλήξει σε οικονομική συμφωνία: ένα χρόνο πριν τη λήξη του συμβολαίου, το ποσό που ζητούσε ο «Διάβολος» είχε κριθεί υπερβολικό από τους «Μπλε». Και έτσι – πρέπει να τονιστεί και αυτό – αν είχε επιτευχθεί εκείνη η συμφωνία, αυτή τη στιγμή ο Mike θα βρισκόταν κάτω από τα δοκάρια του Stamford Bridge. Μόλις η συμφωνία με τη Τσέλσι έπεσε στο κενό και με το πέρασμα των εβδομάδων, τότε πράγματι ο σύλλογος των «ροσονέρι» θεώρησε σωστά προτεραιότητα να κρατήσει τον τερματοφύλακά του. Και ο Αλέγκρι, παρόλο που δημοσίως το αρνείται, σίγουρα έπαιξε ρόλο. Πώς να τον κατηγορήσουμε, άλλωστε: σε μια Μίλαν που χρειαζόταν ανασυγκρότηση από τα θεμέλια, ο Μαϊγκάν ήταν μια από τις βασικές φιγούρες. Ένας αναγνωρισμένος και αναγνωρίσιμος ηγέτης στον αγώνα, στην προπόνηση και στα αποδυτήρια.
Με τη Ρόμα, μετά το πέναλτι που απέκρουσε στον Ντιμπάλα, το Μεάτσα έβγαλε από το λαιμό του μια κραυγή πιο δυνατή από αυτή που αφιερώθηκε στο γκολ του Παβλόβιτς, και οι συμπαίκτες του έπνιξαν τον Μάικ με αγκαλιές. Δύσκολο όμως, πολύ δύσκολο αυτό το αίσθημα ικανοποίησης να μεταφερθεί τις επόμενες εβδομάδες στον τέταρτο όροφο της οδού Άλντο Ρόσι. Σε εκείνο το δωμάτιο όπου στους παίκτες δίνεται ένα στυλό στα χέρια και ένα φύλλο για να υπογράψουν πάνω στο τραπέζι. Καμία καινούργια είδηση από αυτή την άποψη και, σε αυτή την περίπτωση, το «καμία νέα καλή είδηση» είναι μια παροιμία εντελώς ακατάλληλη. Το θέμα επανέρχεται κάθε φορά που ο Maignan γίνεται «Magic». Για παράδειγμα όπως στο Τορίνο με τη Γιουβέντους (Gatti), στο Μπέργκαμο (Zappacosta) και, ακριβώς, με τη Ρόμα. Σούπερ αποκρούσεις που αποσπούν πραγματικούς βαθμούς από τη βαθμολογία, σαν να ήταν γκολ. Είναι λογικό, λοιπόν, ότι με το πέρασμα του χρόνου η συμβατική του κατάσταση γίνεται όλο και πιο εμφανής. Ο Mike πλησιάζει στη λήξη του συμβολαίου του και σε δύο μήνες θα είναι ελεύθερος να συνάψει συμφωνία με άλλο σύλλογο, στον οποίο θα εγκατασταθεί από τον Ιούλιο και μετά. Δεν υπάρχουν διαφορετικά μηνύματα προς το παρόν, η αδιέξοδος συνεχίζεται και αυτό που κάποτε ήταν διάλογος έχει πλέον παγώσει εδώ και καιρό. Οι δρόμοι του παίκτη και του συλλόγου οδηγούν αναπόφευκτα προς τον χωρισμό, αν και η Μίλαν θα προσπαθήσει να κάνει μια τελευταία προσπάθεια. Στον Γάλλο είχε ήδη τεθεί στο τραπέζι πριν από ένα χρόνο μια πρόταση ανανέωσης (2028), με οικονομική αναπροσαρμογή από 2,8 σε 5 εκατομμύρια. Στη συνέχεια, όμως, ήταν η ίδια η Μίλαν που επιβράδυνε τις διαπραγματεύσεις. Και τώρα ο Μαϊγκάν φαίνεται να είναι αρκετά αποφασισμένος να επανασυνδέσει τη σχέση του με την Τσέλσι (αλλά προσοχή και στη Μπάγερν και τη Γιουβέντους). Ο «Διάβολος» φυσικά κοιτάζει γύρω του, και όχι από σήμερα. Τα πρώτα ονόματα που κατέληξαν στο σημειωματάριο του Τάρε ήταν αυτά των Νόα Ατουμπολού (Φράιμπουργκ) και Ζάιον Σουζούκι (Πάρμα).