Ο σύλλογος ακολουθεί πιστά τη γραμμή που χάραξε η Oaktree: η σύμβαση του Sommer λήγει τον ερχόμενο Ιούνιο, οπότε ο νέος βασικός τερματοφύλακας πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά
Περιστρεφόμενες πόρτες; Στο κτίριο της Ίντερ, δεν λειτουργεί ακριβώς έτσι. Σόμερ, Ονάνα, Χαντάνοβιτς, και πριν από αυτούς ο Χούλιο Σεζάρ, ο Τόλντο, ο Φρέι, ο Περούτσι. Μέχρι τον Παλιούκα, τον Ζένγκα και τον Μπόρντον. Ο βασικός τερματοφύλακας είναι ένας, οι άλλοι παίζουν συμπληρωματικό ρόλο. Σίγουρα χρησιμοποιούνται όταν χρειάζεται, αλλά μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο ή για μια αλλαγή σκυτάλης από τη μία σεζόν στην άλλη. Το λέει η ιστορία: πέρυσι ο Ελβετός νούμερο ένα έπαιξε 53 αγώνες έναντι των 10 του Χοσέπ Μαρτίνεζ, την προηγούμενη σεζόν 43 – και ο Αουντέρο μόλις 6 –, μετά την παρένθεση του Ονάνα και τη μακρά κυριαρχία του Χαντάνοβιτς, συνηθισμένου να παίζει περίπου πενήντα αγώνες το χρόνο, ενώ οι διάφοροι αναπληρωτές (με την πάροδο του χρόνου: Κορντάζ, Ράντου, Παδέλι, Καρίτσο, Castellazzi, Belec) μοιράζονταν λίγες συμμετοχές. Το ίδιο συνέβαινε και όταν σταθερά κάτω από τα δοκάρια βρισκόντουσαν οι προαναφερθέντες «παλιοί». Στο τέλος της τρέχουσας σεζόν, όμως, θα προστεθεί μια μεταβλητή: το συμβόλαιο του Sommer. Το οποίο λήγει στις 30 Ιουνίου και πολύ πιθανόν δεν θα ανανεωθεί, σε αντίθεση (πάντα πιθανόν) με αυτό του τρίτου τερματοφύλακα Ντι Τζεννάρο, σαφώς λιγότερο δαπανηρό και κυρίως χρήσιμο για λόγους καταλόγου, καθώς έχει αναδειχθεί από τις ακαδημίες της Ίντερ. Ουσιαστικά, τουλάχιστον μία θέση στο τέρμα θα ελευθερωθεί. Και έτσι η Ίντερ καλείται να βουτήξει στην αγορά αναζητώντας έναν βασικό τερματοφύλακα.
Μια άλλη μεταβλητή φέρει το όνομα του Josep Martinez. Ο Ισπανός τερματοφύλακας, όταν αγωνίστηκε με τη Νερατζούρα, έκανε πάντα καλή εντύπωση: 10 αγώνες, 6 clean-sheets. Φέτος βγήκε στο γήπεδο σε δύο περιπτώσεις, διατηρώντας την εστία του ανέπαφη μία φορά. Ωστόσο, το περιστατικό εκτός γηπέδου που τον ενέπλεξε πρόσφατα έχει επιβραδύνει την εξέλιξή του, η οποία δυστυχώς φαινόταν να είναι προ των πυλών. Η προσωπική κατάσταση του Pepo είναι περίπλοκη και έτσι τις τελευταίες εβδομάδες εργάζεται περισσότερο για να ξεπεράσει το τραύμα παρά για να πάρει τη θέση του Sommer. Είναι πολύ πιθανό ότι και του χρόνου θα είναι μέλος του ρόστερ της Ίντερ, αλλά σε ποια θέση; Διάδοχος του Σόμερ και, επομένως, βασικός τερματοφύλακας ή ο συνηθισμένος 12ος; Είναι νωρίς για να το πούμε, αν και είναι σίγουρο ότι η Ίντερ εξετάζει πιθανές λύσεις από τώρα μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Τρεις, κυρίως.
υποψήφιοι— Elia Caprile, Noah Atubolu, Zion Suzuki. Αυτά, αλλά όχι μόνο, είναι τα ονόματα που η διοίκηση της Ίντερ έχει παρακολουθήσει μέχρι τώρα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ειδικά ο πρώτος, ο οποίος θεωρείται ιδανικός λόγω ηλικίας (είναι 24 ετών), εθνικότητας (η Ίντερ ποντάρει πάντα δυνατά στους Ιταλούς παίκτες) και κυρίως λόγω ετοιμότητας. Ο Caprile έζησε μια διαμορφωτική εμπειρία στο εξωτερικό από πολύ νεαρή ηλικία – στο Λιντς -, ήταν βασικός στο Μπάρι που έφτασε πολύ κοντά σε μια εντυπωσιακή άνοδο στη Σέριε Α, επιβεβαίωσε με τον καλύτερο τρόπο την αξία του στην πρώτη του σεζόν στην κορυφαία κατηγορία με την Έμπολι και, ίσως κυρίως, επέλεξε να αφήσει τη Νάπολι εν μέσω της πορείας προς αυτό που θα γινόταν στη συνέχεια το 4ο πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου για να πάει στο Κάλιαρι και να γίνει βασικός. Το ίδιο ισχύει και για τον Ογκουάλε: δεν του λείπει η προσωπικότητα. Ο Ιάπωνας Σουζούκι είναι συνομήλικός του, αλλά κινδυνεύει να έχει υψηλότερη αξιολόγηση και, κυρίως, ο τραυματισμός που θα τον κρατήσει εκτός αγωνιστικών χώρων για τους επόμενους 3-4 μήνες έριξε πίσω την υποψηφιότητά του.
Απομένει το όνομα του Νόα Ατουμπολού, ίσως το πιο εξωτικό, αλλά όχι λιγότερο αξιόπιστο. Ο Γερμανός τερματοφύλακας με νιγηριανή καταγωγή της Φράιμπουργκ, εντυπωσίασε τόσο πολύ στη Μπουντεσλίγκα που κέρδισε την κλήση του Νάγκελσμαν στην εθνική ομάδα. Το ατού του Γερμανού; Ένα συμβόλαιο που λήγει το 2027, το οποίο αποτρέπει την Φράιμπουργκ από το να ζητήσει τεράστια ποσά. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί σήμερα το προφίλ στο οποίο θα επικεντρωθεί με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα η Ίντερ, αλλά σίγουρα θα ακολουθηθούν οι κατευθυντήριες γραμμές που έχει ορίσει η Oaktree: νέος, έτοιμος, με μέλλον. Και όχι πιο ακριβός από 25-30 εκατομμύρια