Ο κολυμβητής ανακάλυψε το γήπεδο του γκολφ με το «paragolfer», ένα ειδικό μηχάνημα που του επιτρέπει να χτυπάει τη μπάλα και να αγωνίζεται μαζί με τους αθλητές χωρίς αναπηρία: «Ανακάλυψα ξανά το ύψος μου, τα 1,95. Είναι μια νέα πρόκληση, δεν αφαιρεί τίποτα από την κολύμβηση, αλλά ονειρεύομαι να γίνω επαγγελματίας»
Γκολφέρ κατά τύχη, αλλά πάντα κολυμβητής. Ο Μανουέλ Μπορτούτσο ξεκινά από το γήπεδο του γκολφ: τον Ιανουάριο θα κάνει το ντεμπούτο του σε ένα τουρνουά και θα ξαναρχίσει να κολυμπά με στόχο τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028, όπου το γκολφ δεν έχει ακόμη συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα. Εν τω μεταξύ, στο Νετούνο παρακολουθεί επίσης μαθήματα στην Αστυνομική Ακαδημία.
Μανουέλ, είναι πραγματικά μια μοιραία έλξη…;
«Προς το παρόν προπονούμαι, θα κάνω το ντεμπούτο μου το 2026. Είναι ένα άθλημα που πάντα μου άρεσε, το έβλεπα στην τηλεόραση. Κατέληξα τυχαία στο Marco Simone. Έχω σπίτι κοντά στο γκολφ κλαμπ. Μια μέρα πήγα να πλύνω το αυτοκίνητο στο βενζινάδικο μπροστά από το Marco Simone. Έρχεται ένας σαραντάρης με ένα λευκό φορτηγάκι, κατεβαίνει τρέχοντας, τρόμαξα μάλιστα γιατί έρχεται βιαστικά προς το μέρος μου. «Γεια, χαίρομαι, είμαι ο Φαμπρίτσιο Γκρατζιάνι, σου αρέσει το γκολφ;» Και εγώ: «Ναι, μου αρέσει, αλλά δεν το έχω παίξει ποτέ». Αυτός: «Έχεις 10 λεπτά;» Του απαντώ: «Ναι». Εμπιστεύτηκα να μπω στο αυτοκίνητο με έναν άγνωστο, παρόλο που φορούσε στο λαιμό του ένα κορδόνι με την επιγραφή «Marco Simone», και μετά από 10 λεπτά βρισκόμασταν μέσα στο γήπεδο, πάνω σε ένα καρότσι της Ryder Cup, το κόκκινο, κάνοντας τον γύρο όλων των τρυπών. Μου εξήγησε τα πάντα».
Και μετά;
«Την επόμενη μέρα ο Φαμπρίτσιο μου σύστησε τον διευθυντή Μάρκο Ακουιλίνο, την ιδιοκτήτρια Λαβίνια Μπιατζιότι, εν ολίγοις όλο το περιβάλλον».
Η ομοσπονδία της παρέσχε ένα ειδικό όχημα, ένα «παραγκολφέρ»: πού θέλει να φτάσει ο Μανουέλ;
«Πίσω από αυτό κρύβεται ένα ακόμα μεγαλύτερο σχέδιο, που ξεπερνάει εμένα. Μαζί με έναν προπονητή από το Μάντσεστερ, τον Μαρκ Τέιλορ, που ειδικεύεται στην προπόνηση παιδιών με παραγκολφ, φέρνουμε στην Ιταλία πράγματα που δεν υπάρχουν. Αυτό είναι μόνο η αρχή».
Έχεις ήδη κάδι και προπονητή;
«Ο δάσκαλός μου είναι ο Μάρκο Μπασίλι και θα είναι και ο κάδι μου».
Το γκολφ σου επιτρέπει να στέκεσαι όρθιος: συναισθήματα;
«Ποτέ δεν έβγαλα από το μυαλό μου την ιδέα ότι θα μπορούσα να ξαναγίνω αυτός που ήμουν. Με τον τρόπο που προχωράω, με την εξέλιξη της επιστήμης, της ιατρικής και όλων των άλλων, είμαι σίγουρος ότι αργά ή γρήγορα κάτι θα συμβεί. Το γκολφ μου επιτρέπει να στέκομαι όρθιος για πολλές ώρες, οι προπονήσεις και οι αγώνες διαρκούν αρκετά. Όταν θέλω, κοιτάζω το γήπεδο, κοιτάζω τον προπονητή μου, κοιτάζω τους ανθρώπους γύρω μου, μιλάω, συνομιλώ με τους ανθρώπους που στέκονται στο ύψος μου: είναι υπέροχο. Βλέπω ξανά το γήπεδο, βλέπω ξανά όλα αυτά τα εκτάρια, τα βλέπω από το ύψος μου, τα 1,95 μ., και αυτό είναι κάτι ανεκτίμητο».
Θα επηρεαστεί η κολύμβησή σου;
«Όχι, το γκολφ δεν σου στερεί τίποτα: είναι απλώς μια πρόκληση, είναι κάτι παραπάνω. Το πιο όμορφο είναι ότι, ούτως ή άλλως, θέλω να τα πάω καλά και στο γκολφ. Δεν έχεις εκείνο το άγχος του να πρέπει να μπεις στο νερό για να προπονηθείς. Είναι ένα άθλημα στο οποίο έρχεσαι πολύ περισσότερο σε επαφή με τους ίδιους τους ανθρώπους· στην πισίνα, μόλις βουτήξεις, είσαι μόνος σου και μπορείς να ζητήσεις συμβουλές μόνο από τον προπονητή σου. Στο γκολφ έχεις τον κάδι σου δίπλα σου. Στην κολύμβηση χρειαζόμουν να κάνω ένα διάλειμμα, αλλά θα ξαναρχίσω με στόχο το Λος Άντζελες».
Στο γκριν ανακαλύπτεις έναν άλλο Μανουέλ;
«Με κάνει να νιώθω καλά. Όταν κλείνει η πύλη, βυθίζομαι σε έναν άλλο κόσμο. Ξεχνάω ακόμα και το κινητό μου, ζω σε μια οάση δική μου, με ανθρώπους που με κάνουν να νιώθω καλά. Γεννιέται ένας άλλος τύπος αθλητή, μέσα μου υπάρχει ένα άλλο πρόσωπο, και είναι ο Μανουέλ ο γκολφέρ. Ελπίζω ότι και αυτή η πρόκληση θα φέρει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Θα ήταν υπέροχο. Από την κολύμβηση παίρνω μαζί μου την αφοσίωση, τη θέληση για δράση, τον ανταγωνισμό, τον όγκο προπόνησης. Ο προπονητής μου θυμώνει όταν βλέπει ότι θέλω να γίνω ήδη φαινόμενο. Ένας αθλητής έχει πάντα τη θέληση να είναι εξαιρετικός, να είναι τέλειος. Τα πράγματα που γίνονται σωστά, η δίψα για επιτυχία, το να μην αρκούμαι σε λίγα: αυτά τα παίρνω μαζί μου από την πισίνα».
Και ο Φελπς είχε επιλέξει το γκολφ…
«Είναι πολύ καλός ο Φελπς, πραγματικά ταλαντούχος».
Έχεις ήδη συναντήσει προσωπικότητες από το Ryder Cup;
«Έχω την τύχη να μπορώ να προπονούμαι σε ένα τέτοιο γήπεδο. Εκεί μέσα υπάρχουν πολλοί επαγγελματίες. Συχνά παίζω μερικές τρύπες με τα παιδιά, γιατί το ωραίο με το παραγκολφ είναι ότι μπορώ να παίζω άνετα εναντίον των παιδιών χωρίς αναπηρία και των επαγγελματιών του γκολφ. Και αυτό είναι τρελό. Παίζω πού και πού μερικές τρύπες με τους μεγάλους και δέχομαι κάθε είδους συμβουλές· το να τους παρακολουθώ είναι πηγή έμπνευσης: για να πω ότι θέλω κι εγώ, με τον δικό μου τρόπο, να γίνω τόσο καλός όσο αυτοί» .
Θα μπορούσατε να γίνετε επαγγελματίας;
«Το καλό με αυτό το άθλημα είναι ότι δεν υπάρχει πρόβλημα ηλικίας, ενώ ένας κολυμβητής στα 30 είναι ήδη μεγάλος. Ο στόχος για τον οποίο κάνουμε τα πράγματα σωστά είναι να φτάσουμε να γίνουμε επαγγελματίες, να είμαστε πλήρως επαγγελματίες που μπορούν να έχουν λόγο. Είναι κάτι που νιώθω και θέλω να κάνω: θέλω να αποδείξω ότι είμαι ικανός».
Ο ήρωάς σου στο γκολφ;
«Μεγάλωσα βλέποντας τον Tiger Woods και αυτός είναι ο θρύλος του γκολφ. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί παίκτες γκολφ που μου αρέσουν, όπως ο Bryson DeChambeau».
Και η καριέρα σου ως αστυνομικός που σε περιμένει;
«Ολοκληρώνω μια πορεία, έναν κύκλο που επιστέφθηκε με το παραολυμπιακό μετάλλιο. Θα έχω περισσότερες ευθύνες».
Θα επηρεαστεί η τηλεόραση με όλες αυτές τις υποχρεώσεις;
«Έχω σχέδια και στην τηλεόραση και οι προπονήσεις δεν επηρεάζουν τις άλλες υποχρεώσεις μου. Η τηλεόραση μου χρειάζεται επίσης για να μεταδώσω ορισμένα μηνύματα. Αλλά το γκολφ θα είναι πλέον μέρος της ζωής μου».