Η νεοολυμπιονίκης του σούπερ-G αψήφησε την κακοτυχία ζώντας τη ζωή στο έπακρο, με χίλια χόμπι, όπως το να παίζει γαλλικό κόρνο, και τον αθλητισμό. Το 2017 η ασθένεια που κανείς δεν είχε παρατηρήσει, το 2023 το σπάσιμο του γόνατος. Και πριν τον αγώνα η νευρική κρίση…
Η Chiara Mazzel οδηγούσε το σκούτερ της όταν ήταν έτοιμη να χτυπήσει μερικούς πεζούς και παρατήρησε ότι η όραση του ενός ματιού της δεν ήταν πια η ίδια. Μερικούς μήνες αργότερα, ούτε το άλλο μάτι είχε πια καθαρή όραση. Ήταν το 2014, ήταν 17 ετών. Της διαγνώστηκε καθυστερημένα ένα οξεία γλαύκωμα που την έκανε σχεδόν τυφλή από το δεξί μάτι και της αφαίρεσε εντελώς την όραση από το αριστερό. Η ασθένεια υπήρχε εδώ και καιρό, αλλά κανείς δεν το είχε παρατηρήσει. Μετά τη διάγνωση, η σιωπή ήταν η μόνη συντροφιά της. Για δύο χρόνια παρέμεινε κλεισμένη στο σπίτι, παραλυμένη από το φόβο.
κρίση πανικού— Έχει πολλά χόμπι, όπως τη μουσική, το γαλλικό κόρνο, την πεζοπορία, τη ζωγραφική, το τρέξιμο. Η εκκωφαντική σιωπή στην οποία είχε κλειστεί έχει εξαφανιστεί, αντικατασταθεί από μια τεράστια επιθυμία για ζωή. Σε αυτούς τους Αγώνες επιλέχθηκε να είναι η σημαία της Ιταλίας: «Το να κρατάω την τρίχρωμη σημαία είναι μια τιμή που ανταμείβει κάθε θυσία». Σήμερα η Chiara κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο SuperG. Ένα χρυσό μετάλλιο στο γυναικείο αλπικό σκι, που περιμέναμε 20 χρόνια. Τόσος χρόνος έχει περάσει από το Τορίνο 2006, όταν η Silvia Parente ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου. Και να σκεφτείτε ότι σήμερα το πρωί είχε μια μικρή κρίση πανικού λόγω πονοκεφάλου και δεν ήθελε να αγωνιστεί: «Κατά τη διάρκεια της αναγνώρισης, άρχισε ένας πολύ έντονος πονοκέφαλος, σχεδόν δεν ήθελα να ξεκινήσω γιατί δεν μπορούσα να ισορροπήσω και γι’ αυτό είμαι πολύ ικανοποιημένη και με τον τρόπο που χειρίστηκα αυτό το πρόβλημα», λέει η Chiara.
μπροστά στον σωστό αγώνα— Η επιμονή και η εσωτερική δύναμή της την οδήγησαν στο φράχτη για να κερδίσει το δεύτερο μετάλλιο σε δύο ειδικότητες. Εκτός από μερικά μικρά λάθη, η Chiara έκανε εξαιρετική κατάβαση στην ίδια πίστα – την Olimpia delle Tofane – όπου διεξήχθησαν οι ολυμπιακοί αγώνες, ένα καθαρό θέαμα. Με μεγάλο θάρρος και τεχνική, σίγουρα η τρέχουσα νούμερο ένα σε αυτή την πειθαρχία, χειρίστηκε πολύ καλά τα άλματα και κατάφερε να ελέγξει καλά την κατάβαση στις στροφές. Σχετικά με τον αγώνα: «Είμαι πολύ χαρούμενη για το πώς πήγε σήμερα το πρωί. Έκανα μερικά μικρά λάθη, αλλά έκανα πολλές καλές στροφές, οπότε είμαι πολύ ικανοποιημένη. Προς το τέλος έκανα ένα λάθος, αλλά κατάφερα να το ανακτήσω αμέσως και να δώσω την τελική ώθηση για να φτάσω στον τερματισμό. Είμαι σε πολύ καλή φόρμα», λέει, «και όταν κάνω λάθη, ξέρω ότι πρέπει να ανακάμψω και πάντα δίνω κάτι παραπάνω». Η ικανοποίηση που ένιωσε έχοντας ξεπεράσει την ισχυρότερη αντίπαλό της: «Με την Aigner παίζω πάντα για το βάθρο και το να κατάφερα να την προλάβω σε έναν παραολυμπιακό αγώνα είναι υπέροχο». Σχετικά με το χρυσό: «Είναι μια υπέροχη συγκίνηση, τώρα πρέπει να επικεντρωθώ στους άλλους αγώνες, ξεκινώντας από αύριο».