Έρχεται το ντεμπούτο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Πολωνία για τον παγκόσμιο πρωταθλητή της Σιγκαπούρης: «Όσο περισσότεροι δυνατοί αθλητές υπάρχουν, τόσο πιο ενθαρρυντικό είναι για όλους. Από τα χρόνια μου στους εφήβους μου έχει μείνει η επιθυμία να προπονούμαι και η δίψα για νίκη»
Ένα ντεμπούτο ως παγκόσμιος πρωταθλητής. Για τον Σιμόνε Τσερασουόλο, από την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου στο Λούμπλιν της Πολωνίας, η είσοδος στην πισίνα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος σε μικρή πισίνα θα έχει μια ιδιαίτερη γεύση: στους προκριματικούς των 100 προπλάτων θα πρέπει να ξεκινήσει δυνατά για να βρεθεί μεταξύ των δύο πρώτων Ιταλών, αλλά και για να αναλάβει τον ρόλο που του χάρισε το χρυσό μετάλλιο στα 50 προπλάτα το καλοκαίρι. Θα πρέπει επίσης να υπερασπιστεί την εικόνα του παγκόσμιου πρωταθλητή, ανάμεσα σε έναν Ολυμπιονίκη όπως ο Νικολό Μαρτινένγκι, έναν ανερχόμενο αθλητή όπως ο Λουδοβίκο Βιμπέρτι και έναν πρωτοεμφανιζόμενο όπως ο Γκαμπριέλε Μαντσίνι. Πρόκειται για μια εθνική ομάδα χωρίς τη Μπενεντέτα Πιλάτο (η οποία δεν θα μπορέσει να υπερασπιστεί τον τίτλο που κατέκτησε πριν από 2 χρόνια στα 50 πρόσθια, λόγω της αποβολής που αφορούσε και τη Κιάρα Ταραντίνο) και τον Γκρεγκ Παλτρινιέρι, ο οποίος πλέον ασχολείται περισσότερο με τις μεγάλες αποστάσεις, αν και θα συνεχίσει να συμμετέχει στα 1500. Οι κορυφαίοι της ιταλικής ομάδας μεταξύ των 30 κληθέντων είναι οι Ολυμπιονίκες Τόμας Τσεκόν (που θα αγωνιστεί μόνο στα 100 ύπτιο που είναι προγραμματισμένα για σήμερα, καθώς και στις σκυταλοδρομίες πριν αναχωρήσει για την Αυστραλία) και Νικολό Μαρτινένγκι, ο παγκόσμιος πρωταθλητής Simone Cerasuolo, η ασημένια παγκόσμια πρωταθλήτρια Simona Quadarella, οι άσσοι των εκτοξευτικών αθλημάτων Sara Curtis (η οποία μετά τα Ευρωπαϊκά θα επιστρέψει στις ΗΠΑ, παραλείποντας τα χειμερινά εθνικά πρωταθλήματα) και ο Carlos D’Ambrosio. Επτά αθλητές κάνουν το απόλυτο ντεμπούτο τους: οι Alessandra Mao, Irene Burato, Paola Borrelli, Agata Maria Ambler, καθώς και οι Giovanni Guatti, Francesco Lazzari και Gabriele Mancini. Επιστρέφουν στην εθνική ομάδα οι ειδικοί της μικρής πισίνας Λορέντζο Μόρα, Μικέλε Μπούσα και Κοστάντζα Κοκοντσέλι. Αρχηγοί παραμένουν ο Λορέντζο Ζατσέρι και η Σίλβια Ντι Πιέτρο. Χωρίς τους Ρώσους, οι οποίοι δεν έλαβαν βίζα από την Πολωνία, στο τουρνουά θα διαγωνιστούν Βρετανοί και Γάλλοι. Η Ιταλία θα προσπαθήσει να ξεπεράσει το απολογισμό του Οτοπένι 2023, όπου κατέκτησε 22 θέσεις στο βάθρο (7-12-3). Εν τω μεταξύ, ο Cerasuolo μιλάει για τον εαυτό του.
Cerasuolo, πώς έχει αλλάξει η ζωή σου μέσα σε λίγους μήνες; Θα νιώσεις την πίεση λόγω της νέας σου κατάστασης;
«Νομίζω ότι θα ζήσω αυτό το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα με ανεμελιά, θα προσπαθήσω να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Το θέλω πολύ, γιατί πέρυσι στην κοντινή πισίνα δεν κατάφερα να αποδώσω πολύ καλά και θα ήθελα να τα πάω καλά και στα 25 μέτρα. Έκανα μια καλή σειρά προπονήσεων, μέχρι τώρα δεν είχα προβλήματα. Έκανα επίσης μια καλή προετοιμασία σε υψόμετρο. Προπονήθηκα καλά. Πιστεύω ότι έχω κάνει πρόοδο στις προπονήσεις».
Έχει αλλάξει και η νοοτροπία σου ως προς τον τρόπο που προσεγγίζεις την καθημερινή προπόνηση;
«Πάντα ήμουν πολύ καλός στην καθημερινή προσέγγιση της προπόνησης. Ωστόσο, σίγουρα ίσως έχω μεγαλύτερη συνειδητοποίηση. Με βάση τα στοιχεία, αυτή είναι η σωστή πορεία που ακολουθώ, οπότε απολαμβάνω ακόμα περισσότερο αυτό που κάνω. Βάζω περισσότερη γεύση. Μια γεύση από τη Ρομάνια».
Ίσως δεν υπήρξε ποτέ τόσο μεγάλος ανταγωνισμός όσο αυτή τη φορά στο πρόσθιο: από εδώ και πέρα θα είναι μια διπλή πρόκληση, μεταξύ των Ιταλών και των ξένων αντιπάλων.
«Ναι, ήδη στους προκριματικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος θα πρέπει να “σφαγιαστούμε” μεταξύ μας, γιατί ούτως ή άλλως θα είμαστε τέσσερις, αλλά δύο θα μείνουν εκτός. Οπότε θα είμαστε ήδη εκεί στους προκριματικούς, έτοιμοι να αναμετρηθούμε. Πιστεύω όμως ότι αυτό κάνει καλό σε εμάς και στο άθλημα. Πρέπει να το δούμε και να το βιώσουμε με θετικό τρόπο. Γιατί αν το υποστείς στο τέλος…».
Είναι όλα ένα παιχνίδι και του μυαλού;
«Λοιπόν, σίγουρα. Πρέπει να είσαι συγκεντρωμένος. Και να μην σε απασχολούν άσκοπα πράγματα: ψυχολογικά πρέπει να παραμένεις πιο προσγειωμένος στα συγκεκριμένα, να παραμένεις συγκεντρωμένος και να προσπαθείς να κάνεις καλά τη δουλειά σου».
Από τον Μαρτινένγκι στον Βιμπέρτι και τους ξένους παίκτες, θα σε βλέπουν διαφορετικά;
«Δεν ξέρω, δεν νομίζω. Στο τέλος, είμαι πάντα εγώ, αλλά ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει και πολύ πώς με βλέπουν οι άλλοι. Προτιμώ να βλέπω πώς βλέπω εγώ τον εαυτό μου».
Και πώς βλέπεις τον εαυτό σου ως παγκόσμιο πρωταθλητή μετά από ένα καλοκαίρι γεμάτο δημόσιες υποχρεώσεις και εμφανίσεις;
«Η πιο όμορφη και συγκινητική στιγμή ήταν στο Juventus Stadium, όπου γνώρισα τον Κιελίνι. Θα επιστρέψω εκεί. Ο κόσμος του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου με τρελαίνει, δεν κουράζομαι ποτέ. Ωστόσο, καταλαβαίνω και αυτό που λέει ο Τόμας Τσεκόν σχετικά με τους περισπασμούς. Φυσικά δεν έχω ακόμα την προσοχή των μέσων ενημέρωσης που έχει αυτός και δεν μου αρέσει και πολύ αυτό· σε αυτό τον αναγνωρίζω λίγο. Δεν είναι πάντα ωραίο να μιλάς για τον εαυτό σου. Όταν μπορώ, μένω ήσυχος στην πόλη μου».
Ζήτησες περισσότερες συμβουλές από τον Μαρτινένγκι ή από τον Σκοτσόλι για το πώς να ζήσεις και να διαχειριστείς την επιτυχία;
«Με τον Μαρτινένγκι μίλησα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σιγκαπούρης. Τον Σκοτσόλι τον βλέπω πιο συχνά στις προπονήσεις και φυσικά μου έχει δώσει περισσότερες συμβουλές. Ωστόσο, έχω ζητήσει περισσότερη βοήθεια από την οικογένειά μου, που θέλει αποκλειστικά το καλό μου».
Μετά το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ήρθε η είδηση ότι τα 50 μέτρα πρόσθιο θα είναι ολυμπιακό αγώνισμα από το 2028 και έτσι οι ευκαιρίες στους Ολυμπιακούς Αγώνες γίνονται δύο, στα 50 και στα 100 μέτρα πρόσθιο. Στο Παρίσι θα πάει το 2026 μόνο για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στο Λος Άντζελες θα πάρει την εκδίκησή της;
«Προς το παρόν προπονούμαι και για τις δύο αποστάσεις. Θέλω να βελτιωθώ και στις δύο. Δεν σκέφτομαι καθόλου μόνο έναν αγώνα. Δεν είναι ακόμα η ώρα να το σκεφτώ. Ίσως έρθει η στιγμή, θα δούμε τι θα φέρει το μέλλον. Ωστόσο, σίγουρα τώρα η προσοχή μου είναι στραμμένη στην προετοιμασία των δύο αγώνων».
Πώς φαντάζεστε όμως την εμφάνιση πιο έμπειρων κολυμβητών πρόσθιου, όπως ο Peaty, στον αγώνα που κερδίσατε;
«Ένας Peaty στο Λος Άντζελες δεν θα πάει μόνο για να συμμετάσχει. Οποιοσδήποτε πρωταθλητής εμφανιστεί στην πλατφόρμα εκκίνησης θα θέλει να πει τη γνώμη του, είμαι σίγουρος ότι αν έρθει, θα έχει το λόγο του. Εμείς οι Ιταλοί, και δεν ξέρουμε ποιοι θα είναι εκεί, θα δώσουμε σκληρή μάχη».
Οι Ρώσοι δεν θα είναι παρόντες στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα: θα είναι πιο εύκολο αυτή την εβδομάδα;
«Λυπάμαι που δεν θα είναι εδώ. Οι Ρώσοι είναι πολύ δυνατοί στο πρόσθιο. Θα ήθελα να αναμετρηθώ ξανά με τον Πριγκόντα και τον Σιμανόβιτς. Ελπίζω να τους δω στο Παρίσι το καλοκαίρι. Όσο περισσότεροι δυνατοί αθλητές υπάρχουν, τόσο πιο ενθαρρυντικό είναι για όλους. Και γι’ αυτό είναι πάντα καλό».
Τι έχει απομείνει από εκείνον τον Cerasuolo που έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων στα 50 πρόσθια;
«Σίγουρα η όρεξη για προπόνηση, η όρεξη να δείξει στον εαυτό του πόσο αξίζει. Και να συνεχίσει να παλεύει καθημερινά για τα όνειρά του».
Πάντα αντλεί δύναμη από τη Γιουβέντους…
«Το σύνθημά μου “μέχρι το τέλος” είναι το ίδιο με αυτό των «μπιανκονέρι», όπως φάνηκε στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μπορώ να το εφαρμόσω και στην κολύμβηση. Μου αρέσει ο Σπαλέτι. Είναι ένας άνθρωπος που ξέρει και είναι πολύ έξυπνος. Πιστεύω ότι η Γιούβε θα τα πάει καλά».
Μεταξύ των ειδώλων του είναι ο Αλέγκρι και ο Σίνερ. Ποιον θα ήθελε να γνωρίσει πρώτα;
«Πέρα από τη Γιουβέντους, τώρα θα ήθελα πάρα πολύ να συναντήσω και τους δύο. Είμαι σίγουρος ότι θα συμβεί πολύ σύντομα».
Ένας κολυμβητής που βλέπει το τένις να κερδίζει;
«Αυτό που έχει κάνει ο Σίνερ τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει πραγματικά τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τα ατομικά αθλήματα. Ό,τι πέτυχε ο Σίνερ με τη νίκη του στο Γουίμπλεντον και με εκείνο τον ιστορικό τελικό στο Ρολάν Γκαρός παραμένουν αξέχαστα παραδείγματα. Ο Σίνερ έχει αλλάξει πραγματικά τα ατομικά αθλήματα στην Ιταλία. Είναι μια αθλητική προσωπικότητα που αξίζει απόλυτα τον θαυμασμό. Ανυπομονώ να τον γνωρίσω».
Η ταπεινότητα είναι κάτι που ίσως σας ενώνει;
«Ναι, απολύτως. Είναι πολύ ήρεμος άνθρωπος. Του αρέσει να εργάζεται σε αυτό που αγαπά. Και τελικά, η ταπεινότητα και η σκληρή δουλειά μαζί δημιουργούν ούτως ή άλλως τον καλύτερο δρόμο προς τη νίκη. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα να γίνεις παγκόσμιος πρωταθλητής, αλλά είναι μια προσωπική επιτυχία».
Κάθε πρωί, όταν πηγαίνεις για προπόνηση, κοιτάς το χρυσό μετάλλιο της Σιγκαπούρης;
«Δεν το κοιτάζω κάθε μέρα, αλλά συχνά, σε δύσκολες στιγμές, μου θυμίζει λίγο τη δύναμη εκείνων των στιγμών. Όταν ξαναβλέπω εκείνο τον τελικό, όλα γίνονται πιο όμορφα στη μέρα μου».
Η νίκη είναι δύσκολη, η επανάληψή της είναι μια διαφορετική και πιο περίπλοκη πρόκληση;
«Ναι, η πρόκληση είναι πάντα μεγαλύτερη, αλλά τελικά αυτό είναι και το ωραίο. Όποιος κερδίζει πρέπει να προσπαθήσει να παραμείνει στην κορυφή, όποιος δεν κερδίζει πρέπει να προσπαθήσει να επανορθώσει. Αυτό είναι το ωραίο του αθλητισμού. Οι ήττες βοηθούν να ωριμάσεις και οδηγούν στις πιο όμορφες στιγμές».
Τι δώρο έκανες στον εαυτό σου για το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα;
«Το δώρο που έκανα στον εαυτό μου είναι περισσότερο ένα δώρο από καρδιάς: πήρα το σκυλί, ένα λαμπραντόρ σοκολάτας. Το λένε Singa, από τη Σιγκαπούρη…».