Ο πρώην επιθετικός των «ροσονέρι», πρωταγωνιστής της ανατροπής του πρωταθλήματος το 1998-99, πιστεύει και στον σημερινό «Διάβολο»: «Όταν είσαι πίσω, όμως, δεν έχει νόημα να κάνεις υπολογισμούς: πρώτα απ’ όλα πρέπει να κερδίσεις όσο το δυνατόν περισσότερο, χωρίς να σπαταλάς νευρική ενέργεια»
Ο Oliver Bierhoff ξέρει από ανατροπές. Ήταν στην επίθεση της Μίλαν που το 1998-99 ανέκαμψε επτά βαθμούς στις τελευταίες επτά αγωνιστικές από τη Λάτσιο. Η ομάδα του Zaccheroni κατέκτησε το πρωτάθλημα στο φινάλε, ξεπερνώντας τη Λάτσιο στην προτελευταία αγωνιστική και κερδίζοντας τους τρεις βαθμούς στην τελευταία αγωνιστική, στην Περούτζια, στις 23 Μαΐου 1999. Έχουν περάσει σχεδόν 27 χρόνια από τότε, αλλά ο Γερμανός σκόρερ θυμάται πολλές λεπτομέρειες από εκείνη τη σεζόν και, ως προσεκτικός παρατηρητής της Serie A (καθώς και οπαδός των πρώην ομάδων του, κυρίως της Μίλαν και της Ουντινέζε), βλέπει ομοιότητες με την ομάδα του Allegri, η οποία επέστρεψε στην κούρσα για το πρωτάθλημα χάρη στη νίκη της Κυριακής στο ντέρμπι.
Bierhoff, ποιο ήταν το κλειδί για την ιστορική σας ανατροπή στο πρωτάθλημα;
«Απλό: το πιστέψαμε και καταφέραμε μια εντυπωσιακή σειρά νικών».
Έτσι όπως το λέτε, φαίνεται απλό…
«Είναι η πραγματικότητα. Κανείς δεν έκανε υπολογισμούς, αλλά ήμασταν συγκεντρωμένοι μόνο στον εαυτό μας, στο να κερδίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερους βαθμούς, στο να βοηθήσουμε τους συμπαίκτες μας. Ήμασταν πεπεισμένοι ότι, αν δίναμε τον καλύτερο εαυτό μας, η Λάτσιο θα έκανε κάποια λάθη».
Πράγματι, στις τελευταίες επτά αναμετρήσεις, η Μίλαν κέρδισε 21 βαθμούς, ενώ η Λάτσιο έχασε δύο συνεχόμενα παιχνίδια από τη Ρόμα και τη Γιουβέντους και έμεινε ισόπαλη στη Φλωρεντία στην προτελευταία αγωνιστική.
«Εμείς, αντίθετα, στην προτελευταία αγωνιστική παίξαμε με την Έμπολι και, όταν έφτασε η είδηση ότι η Φιορεντίνα είχε πάρει προβάδισμα με ένα γκολ του Μπατιστούτα, ο θόρυβος του Σαν Σίρο μας ξεσήκωσε: εγώ έβαλα τρία γκολ σε μισή ώρα, μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου ημιχρόνου, και κερδίσαμε 4-0. Στο τέλος του αγώνα ήμασταν πρώτοι στη βαθμολογία».
Και το πρωτάθλημα έγινε πραγματικότητα μια εβδομάδα μετά στο Curi της Περούτζια.
«Ακριβώς. Όταν είσαι πίσω, όμως, δεν έχει νόημα να κάνεις υπολογισμούς: πρώτα απ’ όλα πρέπει να κερδίσεις όσο το δυνατόν περισσότερο, χωρίς να σπαταλάς ενέργεια, σκέφτοντας πού μπορούν να σκοντάψουν οι άμεσοι ανταγωνιστές σου».
Ο Allegri έχει δίκιο: καλύτερα να μιλάμε για το Champions, έτσι παραμένουμε συγκεντρωμένοι
Oliver Bierhoff
Ακούγεται σαν συμβουλή για τη Μίλαν του Allegri, που μετά το ντέρμπι ξεκίνησε την καταδίωξη της Ίντερ.
«Κατά τη γνώμη μου, δεν έχει νόημα να κάνουμε πίνακες και ο Allegri έχει δίκιο που συνεχίζει να μιλάει για το στόχο του Champions που πρέπει να επιτευχθεί. Πρώτα η Μίλαν πρέπει να επιστρέψει στην Ευρώπη που μετράει, μετά να σκεφτεί τα υπόλοιπα. Είναι ο σωστός τρόπος για να κρατήσει την ομάδα συγκεντρωμένη σε έναν βραχυπρόθεσμο στόχο».
Ποια ήταν η κλειδί κίνηση του Zaccheroni το 1998-99;
«Η μετάβαση από το τρίγωνο στο τρίο πίσω από τους δύο επιθετικούς. Ο Zac έδειξε μεγάλη νοημοσύνη και εγκατέλειψε το 3-4-3 για ένα σχήμα που ταιριάζει περισσότερο στα χαρακτηριστικά της ομάδας. Ο Boban πίσω από εμένα και τον Weah ήταν καθοριστικός για την αλλαγή ταχύτητας».
Ποιος είναι ο Boban της σημερινής Μίλαν;
«Είναι αδύνατο να κάνουμε συγκρίσεις, επειδή οι ρόλοι και τα χαρακτηριστικά είναι διαφορετικά, αλλά, λόγω της σημασίας που είχε ο Zvone στο γήπεδο και στην ομάδα, θα έλεγα ο συμπατριώτης του Modric. Πρόκειται για δύο εξαιρετικούς παίκτες και δύο φίλους. Κανείς από τους δύο δεν θα προσβληθεί (γέλια, σ.σ.)».
Ο Μόντριτς; Οι πρωταθλητές παραμένουν τέτοιοι σε όλες τις ηλικίες, δεν υποχωρούν
Όλιβερ Μπιρχοφ
Ο Μόντριτς στα σαράντα του εξακολουθεί να κάνει τη διαφορά. Το περίμενες;
«Οι πρωταθλητές παραμένουν τέτοιοι σε όλες τις ηλικίες και ήμουν πεπεισμένος ότι θα το αποδείκνυε όταν υπέγραψε με τη Μίλαν. Δεν με εκπλήσσει η γεωμετρία ή η αυτοπεποίθησή του στο γήπεδο, αλλά το πόσο τρέχει… Την Κυριακή, στο τέλος του αγώνα, δέχτηκε κίτρινη κάρτα για διαμαρτυρίες αφού προσπάθησε να ανακτήσει την μπάλα κοντά στην αντίπαλη περιοχή: ίσως ήξερε ότι έπρεπε να σπάσει το ρυθμό του αγώνα για να υπερασπιστεί το αποτέλεσμα και δεν έκανε πίσω. Βοηθά και στις δύο φάσεις και αποδείχθηκε μεγάλη επιτυχία».
Σωστό λοιπόν να μείνει στο Μιλάνο…
«Για το καλό της Μίλαν και του ιταλικού ποδοσφαίρου, λέω ναι. Δεν υπάρχει άλλος Μόντριτς».
Στη μέση είχατε τον Αλμπερτίνι, έναν άλλο πραγματικό ηγέτη. Στην τρέχουσα Μίλαν, βασικό ρόλο έχει ο Ραμπιό, ο Γάλλος που οδηγεί και παρασύρει.
«Με τον Αλμπερτίνι στο κέντρο του γηπέδου μπορούσες να είσαι ήσυχος, γιατί διάβαζε τα παιχνίδια όπως λίγοι: έλεγχε το ρυθμό ως οργανωτής, αλλά όταν έπρεπε να ανακτήσει την μπάλα, δεν δίσταζε. Ο Ραμπιό είναι εντυπωσιακός: είναι ένας μέσος που έχει τεχνική και φυσική κατάσταση, αίσθηση του γκολ και ικανότητα να θυσιάζεται. Στο ντέρμπι δέχτηκε σκληρά χτυπήματα χωρίς ποτέ να διστάσει ή να σταματήσει, ακόμη και στην παράταση».
Κρίμα που αυτή η Μίλαν δεν έχει τα γκολ που εσείς και ο Weah εγγυόσασταν στον Zaccheroni.
«Ο George και εγώ τα πηγαίναμε καλά, αλλά το mérite ανήκε και στον προπονητή και στα σχήματά του. Έχει αναδείξει πολλούς επιθετικούς, ακόμα και στην Ούντινε, από τον Poggi μέχρι τον Amoroso. Πιστεύετε ότι είναι τυχαίο;».
Ο Λεάο και ο Πούλισιτς, αντίθετα, δυσκολεύονται το 2026.
«Θα δείτε ότι τα γκολ τους θα έρθουν, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι θα σκοράρει και ο συμπατριώτης μου Φούλκρουγκ, που είναι καλός παίκτης και μπορεί να φανεί χρήσιμος με τα χαρακτηριστικά του».
Μιλάνο, το πιστεύω. Αλλά δεν πρέπει να έχεις άγχος να ανακτήσεις την Inter
Oliver Bierhoff
Πιστεύετε λοιπόν στην ανατροπή της Μίλαν;
«Ναι. Στο ντέρμπι είδα μια ομάδα με κίνητρα, που έχει αυτοπεποίθηση και έπαιξε ένα εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο. Ίσως στο δεύτερο ημίχρονο έπεσε λίγο, αλλά άντεξε. Είναι ένα σαφές σημάδι ότι, παρά το γεγονός ότι αντιμετώπιζε την Ίντερ, υπάρχει οργάνωση και θέληση να υποφέρει».
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον «Διάβολο»;
«Η αγωνία του να πρέπει να ανακάμψει. Όταν είσαι πίσω και δεν μπορείς να αποτύχεις, είναι φυσικό να νιώθεις λίγο περισσότερη ένταση. Ωστόσο, μου φαίνεται ότι ούτε ο Αλέγκρι ούτε η ομάδα στερούνται εμπειρίας».