Και με την Ισπανία, όπως και εναντίον της Αυστραλίας και του Βελγίου, το ιταλικό δίδυμο περίμενε ένα «δεύτερο σετ» που δεν έπαιξε ποτέ. Αλλά γιόρτασε ούτως ή άλλως: «Το να βρίσκονται εκεί δίνει αυτοπεποίθηση σε αυτούς και αυτοί δίνουν αυτοπεποίθηση σε εμάς, αυτό είναι το πιο σημαντικό»
Μετά την τελευταία επιτάχυνση στο forehand, ο Φλάβιο καταλαβαίνει ότι τα κατάφερε. Ο Φιλίπο τρέχει προς το μέρος του, ο Ματέο πηδάει πάνω από τις πινακίδες που οριοθετούν τον πάγκο και πηγαίνει να τον αγκαλιάσει. Και από τα αποδυτήρια επιστρέφουν στην αρένα ο Σιμόνε και ο Αντρέα. Η Ιταλία κέρδισε 2-0 με τους παίκτες των μονών, δεν τους χρειάζεται. Με την Ισπανία, όπως και με την Αυστρία και το Βέλγιο. Στη Μπολόνια, ο Μπολέλι και ο Βαβασόρι ζούσαν σε μια ατέρμονη αναμονή να παίξουν έναν «τελικό» που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ο τελικός, πάνω απ’ όλα, ήταν μια εναλλαγή συναισθημάτων. Με μια μακρά και αγχωτική αναμονή πριν σηκώσουν όλοι μαζί το Insalatiera. Μετά τον πρώτο πόντο που έφερε ο Berrettini, infatti, ο αγώνας του Cobolli είχε πάρει πολύ άσχημη τροπή. Ο Munar φαινόταν σαν φουριόζος, ο Flavio ήταν σβηστός. Ο ίδιος ο πατέρας Στέφανο δεν το πίστευε πια. Οι Μπολέλι και Βαβασόρι, που είχαν οριστεί από τον αρχηγό Βολάντρι για τον ενδεχόμενο αποφασιστικό αγώνα, σε κάποιο σημείο πήγαν να ζεσταθούν, να επαναλάβουν νοητικά τα σχήματα, να συντονιστούν με το αγωνιστικό κλίμα. Όλα μάταια; Όχι, γιατί όλα έχουν νόημα στη χημεία του Ντέιβις.
Το δίδυμο Μπολέλι-Βαβασόρι είναι πολύ δεμένο: δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2023 και κατάφερε να φτάσει σε τρεις τελικούς σε Grand Slam (Australian Open 2024 και 2025, Roland Garros 2024), να κατακτήσει 7 τίτλους ATP και να προκριθεί για δεύτερη συνεχόμενη φορά στα ATP Finals, φτάνοντας μέχρι τους ημιτελικούς πριν από λίγες ημέρες στο Τορίνο και κλείνοντας και φέτος στην πρώτη δεκάδα της παγκόσμιας κατάταξης της ειδικότητας. Ο Βαβασόρι ήταν στο σπίτι του στο Τορίνο: για προπόνηση επιστρέφει πάντα στο Ct Pinerolo, όπου εργάζονται ο πατέρας του Davide, προπονητής του, η μητέρα του Dorina και η αδελφή του Sara. Ο Μπολέλι, από την άλλη, είναι γνήσιος Μπολονέζος και μεγάλωσε τενιστικά στο Country Club της Villanova, σε μικρή απόσταση από την Έκθεση που φιλοξένησε το Davis Cup. Ήθελε να είναι πρωταγωνιστής. Και οι δύο το ήθελαν, κυρίως επειδή ο Andrea και ο Simone, παρόλο που έχουν αποκομίσει πολλές ικανοποιήσεις στο κύκλωμα, με την Εθνική Ομάδα – ως ζευγάρι – δεν έχουν αφήσει ακόμα το στίγμα τους. Μια μικρή παρατήρηση: ο Bolelli, 40 ετών, μπορεί να υπερηφανεύεται για μια πιο πλούσια ιστορία, με 46 αγώνες που έχει διαγωνιστεί μεταξύ μονών και διπλών (24 νίκες, 22 ήττες) από το 2007. Το δίδυμο Μπολέλι/Βαβασόρι, αντίθετα, έχει διαγωνιστεί μόλις σε τρεις αγώνες στο Ντέιβις, με δύο ήττες και μία μόνο νίκη, αν και πολύτιμη: το 2-1 επί του Βελγίου στο round robin του 2024, αποφασιστικό για την πρόκριση από τον όμιλο. Και στον απολογισμό πρέπει να προστεθεί και ο αποκλεισμός στον πρώτο γύρο, ως νούμερο 1 της κατάταξης, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού.
ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ— Ο Μπολέλι και ο Βαβασόρι δεν είχαν βγει ποτέ στο γήπεδο στις δύο τελικές φάσεις με ηγέτη τον Σίνερ, στη Μάλαγα. Ο Γιάνικ το 2023 έπαιξε μαζί με τον Σονέγκο τα αποφασιστικά διπλά εναντίον της Ολλανδίας και της Σερβίας, πέρυσι έκανε ζευγάρι με τον Μπερετίνι για να ξεφορτωθούν την Αργεντινή στα προημιτελικά. Και δεν το έκαναν ούτε στη Μπολόνια. Σε αντίθεση με τους Ισπανούς Γκρανόλερς και Μαρτίνεζ, που ήταν καθοριστικοί για να ξεπεράσουν την Τσεχία και τη Γερμανία, οι Ιταλοί παρέμεναν στον πάγκο περιμένοντας να έρθει επιτέλους η σειρά τους. «Ήμασταν έτοιμοι να παίξουμε, αλλά τα παιδιά ήταν φανταστικά, και ο Φλάβιο έκανε μια τρελή ανατροπή», θα πει ο Μπολέλι μετά την τελετή απονομής. «Ξέραμε ότι έπρεπε να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι ενέργεια. Το να είμαστε εκεί τους δίνει αυτοπεποίθηση και αυτοί δίνουν αυτοπεποίθηση σε εμάς, αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν πειράζει αν οι συμπαίκτες κερδίζουν και δεν παίζεις, είναι εντάξει έτσι», σκέφτηκε ο Βαβασόρι, για να προσθέσει στη συνέχεια: «Το είχαμε πει και πριν παίξουμε τον αγώνα των προημιτελικών: όποιος μπει θα δώσει την καρδιά του. Μεγαλώσαμε μαζί, έχουμε πολύ ισχυρό ομαδικό πνεύμα. Όταν έχεις μια τόσο ενωμένη ομάδα, οι ατομικές φιλοδοξίες περνούν σε δεύτερη μοίρα».