Ο προπονητής που κλήθηκε να σώσει τον σύλλογο της Καμπανίας στη Σέριε C: «Θα είμαι σαν χειρουργός. Θέλω να ξαναστήσω στα πόδια μια ομάδα που πριν από μένα δυσκολευόταν να περπατήσει. Αλλά για το θέαμα υπάρχει το τσίρκο»

Ο Ετζιόλινο Καπουάνο επέστρεψε. Φοράει το μπλε καπέλο και τα συνηθισμένα γυαλιά ηλίου με καθρέφτη. Περπατά βιαστικά στο γήπεδο ενώ διευθύνει την προπόνηση της Τζουγκλιάνου του: παρατηρεί, ενθαρρύνει τους παίκτες, διορθώνει κάθε λεπτομέρεια. «Το ποδόσφαιρο είναι ενθουσιασμός. Μετά από 38 χρόνια στον πάγκο ήθελα να σταματήσω. Έζησα δέκα μήνες αγωνίας λόγω του τραυματικού χωρισμού με την Τραπάνι. Η οικογένειά μου με έπεισε να ξαναρχίσω. Σήμερα έχω αναγεννηθεί. Ξυπνάω κάθε πρωί για να πάω στο γήπεδο και να κάνω την πόλη ευτυχισμένη». Ο σύλλογος της Καμπανίας επέλεξε να ποντάρει στον προπονητή από το Σαλέρνο: είναι η τρίτη αλλαγή της σεζόν στο τιμόνι της ομάδας. Τώρα οι «κίτρινο-μπλε» έχουν μείνει στους 12 βαθμούς στη ζώνη των πλέι-άουτ στον όμιλο Γ της Σέριε C: «Θα είμαι σαν χειρουργός. Θέλω να ξαναστήσω στα πόδια μια ομάδα που πριν από μένα δυσκολευόταν να περπατήσει. Θα φορέσω τη στολή, αλλά θα παραμείνω πάντα προπονητής του λαού».

Η ήττα από τη Μονοπόλι, και στη συνέχεια οι δύο νίκες εναντίον της Μπενεβέντο στο Κύπελλο Ιταλίας και της Συρακούσας. Η θεραπεία του Καπουάνο φαίνεται να αποδίδει.

«Βρήκα μια ομάδα ανδρών, πριν από ποδοσφαιριστές. Στο Τζουγκλιάνιο υπάρχει ένα ενωμένο, συμπαγές αποδυτήριο. Στην καριέρα μου μου έχει συμβεί συχνά να φτάνω σε ομάδες που βίωναν δύσκολες καταστάσεις. Στους παίκτες είπα αμέσως ότι «η νίκη είναι επιθυμία όλων, το να ξέρεις όμως πώς να προετοιμαστείς για τη νίκη είναι προνόμιο λίγων»».

Από πού ξεκινάει ξανά η Τζουγκλιάνου σας;

«Από το κάθετο και επιθετικό παιχνίδι. Πρέπει να τρέχουμε, να φτάνουμε πρώτοι στη μπάλα, να παλεύουμε. Το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό άθλημα: η ομάδα πρέπει να ξέρει να προτείνει και να διατηρεί τις θέσεις της. Για το θέαμα υπάρχει ο κινηματογράφος ή το τσίρκο».

Και αυτή τη φορά, στο 3-5-2 του δεν θα υπάρχει χώρος για την ανάπτυξη του παιχνιδιού από τα πίσω.

«Εγώ το αποκαλώ καταστροφή από τα πίσω. Ο σύλλογος είναι μια επιχείρηση και, όπως κάθε εταιρεία, θέλει αποτελέσματα. Το ίδιο ισχύει και για τους οπαδούς, ο κόσμος σκέφτεται μόνο τη νίκη. Μίλησα για το 3-5-2 στη διατριβή μου στο Coverciano πριν από 16 χρόνια, όταν ελάχιστοι συνάδελφοι στην Ιταλία το χρησιμοποιούσαν».

Εκείνη την περίοδο παρακολούθησε από κοντά τον Μουρίνιο και την Ίντερ του Τριπλέ.

«Ήμασταν μαθητές, υπήρξε μια παρεξήγηση με τον team manager και εκείνος παρενέβη για να μας υπερασπιστεί. Θαυμάζω επίσης τον πραγματισμό του Κόντε και του Αλέγκρι. Δεν είμαι λάτρης του θεαματικού παιχνιδιού. Ο προπονητής είναι σαν ζωγράφος».

Τι εννοείς;

«Πρέπει να έχει ιδέες. Ας σκεφτούμε τον Βαν Γκογκ, μια ιδιοφυΐα. Πόσες αντιγραφές των πινάκων του υπάρχουν; Πάρα πολλές. Όμως δεν ανήκουν στο πρωτότυπο, επομένως δεν είναι τέχνη. Στο ποδόσφαιρο χρειάζεται φαντασία, τόσο στη Σέριε Α όσο και στην Πρώτη Κατηγορία. Και για ένα διάστημα την είχα χάσει».

Ο αποχαιρετισμός από την Τραπάνι τον σημάδεψε βαθιά.

«Πώς μπορούν να κοιμούνται και να αγκαλιάζουν τους αγαπημένους τους, σκεπτόμενοι αυτό που μου έκαναν; Το να δεχτώ να συνεργαστώ με εκείνη τη διοίκηση ήταν το σοβαρότερο λάθος της ζωής μου. Το πλήρωσα ακριβά. Με μια επαίσχυντη επιστολή με κατηγόρησαν για ψεύδη. Πήγα την υπόθεση στο δικαστήριο και ο δικαστής μου έδωσε δίκιο. Τους δέκα μήνες πόνου που πέρασα δεν τους εύχομαι σε κανέναν. Θα τολμήσω να κάνω μια σύγκριση: πιθανώς θα προτιμούσα να βρίσκομαι σε νοσοκομείο».

Βρήκε όμως τη δύναμη να αντιδράσει.

«Χάρη στην αγάπη της οικογένειας και στην εξαιρετική δουλειά των δικηγόρων. Δεν μπορούσα να αφήσω να νικήσει μια ομάδα ανθρώπων που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο μόλις τρεις μέρες. Η Τζουγκλιάνο είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να ξαναρχίσω».

Έζησε 38 χρόνια στον πάγκο, όλα σε ερασιτεχνικές ομάδες και στη Σέριε C. Έχει προπονήσει παντού: από τη Μόντενα μέχρι τη Μεσσήνη. Το πιο όμορφο κατόρθωμα;

«Το τελευταίο έτος στο Ταράντο, η πόλη είναι στην καρδιά μου. Το 2024, χωρίς τους βαθμούς ποινής, θα είχαμε κατακτήσει την άνοδο στη Β’ Κατηγορία».

Χρησιμοποιείτε την τεχνολογία στη δουλειά σας;

«Καθόλου. Σκεφτείτε ότι δεν χρησιμοποιώ ούτε τα κοινωνικά δίκτυα». Κι όμως, τα βίντεο με τις κλασικές φράσεις σας είναι παντού.

«Η γυναίκα μου και ο γιος μου μου το λένε συχνά, δεν έχω τέτοιες περισπασμούς».

Για τον Καπουάνο υπάρχει μόνο το ποδόσφαιρο;

«Ζω για το ποδόσφαιρο και μιλάω πάντα με την καρδιά. Στη ζωή μου δεν έχω κάνει ποτέ μπλόφα. Έχω αρχές και λέω αυτό που σκέφτομαι, σε αντίθεση με πολλούς άλλους. Για μένα, οι παίκτες είναι σαν παιδιά μου. Πρέπει να τους φιλάς όταν κοιμούνται, ποτέ όμως κατά τη διάρκεια της ημέρας».

Ποιος είναι ο στόχος σας;

«Να δουλεύω και να παραμείνω σε αυτόν τον κόσμο όσο έχω τη δύναμη».

Στην καριέρα σας δεν έχετε προχωρήσει ποτέ πέρα από τη Σέριε C. Ήρθε η ώρα;

«Παραμένω συγκεντρωμένος στο παρόν. Το να προπονώ τη Τζουγκλιάνο αξίζει περισσότερο από το να καθοδηγώ μια ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ».