Στο «Ολίμπικο» ο προπονητής ηρέμησε τα πνεύματα, αλλά το ερώτημα παραμένει: γιατί οι δύο επιθετικοί της Μίλαν δεν λειτουργούν μαζί;
Αν ψάχνετε δύο φίλους που πέρασαν μια ήρεμη Κυριακή βράδυ μαζί, μην κοιτάξετε τον Ράφα Λεάο και τον Κρίστιαν Πούλισιτς. Ο Λεάο κατά τη διάρκεια του Λάτσιο-Μίλαν διαμαρτυρήθηκε με έντονες χειρονομίες για τις επιλογές του Πούλισιτς, ο οποίος δεν του πέρασε την μπάλα σε δύο δυνητικά επικίνδυνες φάσεις. Αυτό που δεν είδαμε στην τηλεόραση είναι η συνέχεια μέσα στο Ολίμπικο. Στα αποδυτήρια, ο Λεάο παραπονέθηκε ξανά στον Πούλισιτς, ας πούμε ότι ήταν μια ζητούμενη διευκρίνιση μεταξύ συμπαίκτων πιο έντονη από το συνηθισμένο. Ο Μαξ Αλέγκρι παρενέβη για να κρατήσει την κατάσταση υπό έλεγχο και να αποτρέψει την αύξηση της έντασης μεταξύ των δύο επιθετικών του. Κλασικές δυναμικές αποδυτηρίων, όχι ένα συγκλονιστικό επεισόδιο, αλλά η απόδειξη ότι κάτι, σε εκείνη την επίθεση, δεν πάει καλά.
Ο Λεάο στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα Λάτσιο-Μίλαν έκανε δύο φορές μια κίνηση σε βάθος πίσω από τον Μαρούσιτς. Και στις δύο φάσεις, υπήρξε μια στιγμή που ο Πούλισιτς, έχοντας την κατοχή της μπάλας, θα μπορούσε να του δώσει μια κάθετη πάσα. Δύο δύσκολες πάσες, αλλά όχι αδύνατες. Δύο πάσες που θα άνοιγαν στον Λεάο το δρόμο προς το τέρμα. Ο Ράφα και στις δύο φάσεις έδειξε με χειρονομίες ότι δεν το εκτίμησε, σαν να έλεγε «ήμουν ελεύθερος, πάσ’ τη μου». Α, στο πρώτο ημίχρονο είχε κάνει την ίδια χειρονομία στον Παβλόβιτς, ο οποίος ήταν ένοχος που σούταρε και δεν τον είδε μόνο στο κέντρο της περιοχής. Εκείνη η φάση θα ακυρωνόταν για οφσάιντ, αλλά το νόημα δεν αλλάζει: ο Λεάο είναι νευρικός. Ο καθένας μπορεί να δώσει τη δική του ερμηνεία. Από τη μία πλευρά, ο Ράφα μπορεί να κριθεί για τις δημόσιες διαμαρτυρίες του, που σίγουρα δεν βοηθούν την ομαδική αρμονία. Από την άλλη, είναι φυσιολογικό ένας επιθετικός να θέλει την μπάλα στην περιοχή, ειδικά αφού έχει ξεγελάσει δύο φορές τον αμυντικό από πίσω.
ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ— Ο Αλέγκρι, που την Κυριακή το βράδυ στα αποδυτήρια έδειξε διπλωματία, τώρα βρίσκεται στην θέση να πρέπει να διαχειριστεί την κατάσταση για τους επόμενους δύο μήνες. Εκτός γηπέδου, ο Μαξ έχει διαχειριστεί σίγουρα χειρότερες καταστάσεις. Ο Λεάο και ο Πούλισιτς έχουν θετικά χαρακτηριστικά: ο Λεάο είναι πολύ ήρεμος, ποτέ επιθετικός· ο Ράφα είναι πιο ανοιχτός, καλό παιδί, πάντα έτοιμος να βοηθήσει τους νέους και τους νεοφερμένους. Το ευαίσθητο θέμα, αν υπάρχει, είναι το γήπεδο. Ο Πούλισιτς και ο Λεάο έχουν παίξει λίγες φορές μαζί ως βασικοί στο πρωτάθλημα: στο πρώτο ντέρμπι, εντός έδρας με τη Γένοβα και τη Λέτσε, και μετά στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια με την Πάρμα, την Κρεμονέζε, την Ίντερ και τη Λάτσιο. Σε αυτά τα παιχνίδια, το δίδυμο πέτυχε μόνο δύο γκολ: ο Πούλισιτς στο πρώτο ντέρμπι και ο Λεάο εναντίον της Γένοβα. Όταν ο Ράφα σκόραρε εναντίον της Κρεμονέζε, ο CP11 είχε ήδη βγει.
Πούλισιτς-Λεάο, και τώρα;— Η χημεία, αν εξαιρέσουμε τον καυγά στη Ρώμη, είναι ψυχρή. Ο Αλέγκρι, σε ερώτηση για το θέμα, απάντησε έτσι: «Όταν χάνεις αγώνες, εκ των υστέρων βρίσκεις πολλά πράγματα. Πιστεύω ότι ο Πούλισιτς βελτιώνεται φυσικά, ενώ ο Λεάο είχε 2-3 ευκαιρίες στις οποίες θα βρισκόταν μπροστά στον τερματοφύλακα». Ο Πούλισιτς σίγουρα δουλεύει περισσότερο για την ομάδα και κινείται περισσότερο χωρίς την μπάλα, ενώ ο Λεάο είναι ένας 9 που αμυντικά – ας πούμε – δεν βασανίζεται. Και αυτό έχει σημασία. Το ταλέντο του ζευγαριού όμως είναι εμφανές και η λογική λέει ότι, για τους δύο, θα ήταν σκόπιμο να βρουν έναν τρόπο να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον, μέχρι το Παγκόσμιο Κύπελλο να τους χωρίσει.