Στον αγώνα με τη Λάτσιο για το Κύπελλο Ιταλίας, ο προπονητής των «ροσονέρι» θα δώσει ευκαιρία στον Ελβετό, ο οποίος είχε παίξει μόνο σε δύο τμήματα αγώνων στην αρχή της σεζόν πριν από το κάταγμα της περόνης. Ο μέσος θα προσφέρει μια επιπλέον επιλογή σε ένα τμήμα που διαθέτει ήδη πλούσιο δυναμικό

Εμπνέεται από τον Μπάτζιο και τον Πίρλο, και πάντα φορούσε το 30 επειδή και ο Μέσι είχε ξεκινήσει με αυτόν τον αριθμό. Όσον αφορά τα πρότυπα που ακολουθεί, ας πούμε ότι ο Άρντον Τζασάρι δεν είναι τύπος που προτιμά τη διακριτικότητα. Έχει προσωπικότητα, όπως λένε όλοι όσοι τον γνωρίζουν καλά. Από την άλλη πλευρά, χωρίς αυτή την προσωπικότητα που το καλοκαίρι τον οδήγησε να υιοθετήσει μια πολύ δραστική στάση απέναντι στη Μπριζ, ποιος ξέρει αν θα είχε τελικά βγει «λευκός καπνός» από την καμινάδα του Μιλανέλο. Σίγουρα υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες, τις οποίες όμως δεν ακολούθησαν τα γεγονότα. Δεν φταίει όμως ο ίδιος, αλλά μόνο η ατυχία που τον έβαλε στην πιο λάθος τροχιά με τον Gimenez κατά τη διάρκεια της προπόνησης. Αποτέλεσμα: σύνθετο κάταγμα της δεξιάς περόνης, δύο μήνες εκτός δράσης και εννέα αγώνες που πέρασε στο ιατρείο. Το φως στο τέλος του τούνελ φάνηκε στις αρχές Νοεμβρίου, όταν ο μέσος επανήλθε στη λίστα των κληθέντων για τον αγώνα με τη Ρόμα.

Προς το παρόν, όμως, δεν έχει επιστρέψει ακόμα στο γήπεδο. Ο Τζασάρι έχει μείνει στα λίγα λεπτά που συγκέντρωσε μεταξύ πρωταθλήματος (16 λεπτά με την Κρεμονέζε) και Κυπέλλου Ιταλίας (24 λεπτά με το Μπάρι). Συνολικά, ούτε καν ένα ημίχρονο παιχνιδιού, καθώς όλα παγιώθηκαν από τον σοβαρό τραυματισμό που του στέρησε τις φιλοδοξίες και στέρησε από τον Αλέγκρι έναν χρήσιμο παίκτη. Τώρα φαίνεται ότι επιτέλους ήρθε η ώρα του. Την Πέμπτη στο «Ολίμπικο» κόντρα στη Λάτσιο, σε έναν αγώνα που, μετά τις διαιτητικές αντιπαραθέσεις στο πρωτάθλημα, προμηνύεται αρκετά έντονος, ο Άρντον θα ξαναπατήσει το πόδι του στο γήπεδο. Στις δύο τελευταίες προπονήσεις ο Αλέγκρι θα αποφασίσει αν θα τον βάλει στην αρχική ενδεκάδα ή όχι, αλλά, εν πάση περιπτώσει, ο Ελβετός είναι υποψήφιος να ξαναγίνει αυτό για το οποίο είχε αποκτηθεί: ένα σημείο αναφοράς – άλλωστε κόστισε 34 εκατομμύρια συν μπόνους – και όχι ένας απλός κομπάρσος.

ένα επιπλέον όπλο—  Το πιο σημαντικό πλεονέκτημά του είναι η διπλή φάση. Ο Τζασάρι διαθέτει αρκετά καλά πόδια ώστε να είναι πολύτιμος στην ανάπτυξη της φάσης (εκτός από το ότι έχει ταλέντο στις εισόδους) και επαρκή αγωνιστική σκληρότητα για να προστατεύει την άμυνα. Αν χρειαστεί να πάει να κλέψει τη μπάλα, δεν το σκέφτεται δεύτερη φορά. Και έχει και ένα άλλο πλεονέκτημα που τον βοηθά: λόγω των χαρακτηριστικών του, μπορεί να παίξει ως εσωτερικός ή κεντρικός μέσος, αλλά και μπροστά από την άμυνα, όπως τόνισε τις τελευταίες ημέρες ο Αλέγκρι. Με άλλα λόγια: ο προπονητής των «ροσονέρι» αποκτά ένα επιπλέον όπλο σε ένα μεσαίο άξονα που είναι ούτως ή άλλως ήδη πολύ ισχυρός και ολοκληρωμένος. Για τον Άρντον, ο ανταγωνισμός είναι έντονος, ειδικά αφού έχασε θέση λόγω απουσίας. Υπάρχουν οι «απαράβατοι» όπως ο Μόντριτς και ο Ραμπιό, υπάρχει ένας πολυτάλαντος παίκτης, μερικές φορές αδέξιος αλλά πάντως πολύτιμος, όπως ο Φοφάνα, και υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές υψηλού επιπέδου όπως ο Ρίτσι και ο Λόφτους. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ελβετός θα πρέπει να παλέψει για να κερδίσει λίγο χρόνο συμμετοχής, ξεκινώντας από το παιχνίδι με τη Ρόμα, ώστε να μπορέσει να παραμείνει μόνιμα στην εναλλαγή των παικτών. Μια ενδιαφέρουσα υποθετική σύνθεση – όχι πάντα, φυσικά – θα μπορούσε να είναι μια μεσαία γραμμή με αυτόν, τον Μόντριτς και τον Ραμπιό: φαντασία, καλά πόδια, εισόδους και επαρκή κάλυψη. Ακούγεται καλό.