Ο Ιταλός τερματοφύλακας της Tottenham έκανε το ντεμπούτο του με νίκη επί της Villarreal: «Το επίπεδο είναι πολύ υψηλό, αλλά εγώ δεν ικανοποιούμαι ποτέ».
Η άνοδος συνεχίζεται. Ο Guglielmo Vicario σε δύο χρόνια πέρασε από την Empoli στη Champions League ως βασικός τερματοφύλακας της Tottenham, μια ατέρμονη άνοδος, κατά τη διάρκεια της οποίας καθιερώθηκε ως βασικός σε μια από τις σημαντικότερες ομάδες του σημαντικότερου πρωταθλήματος στον κόσμο, της Premier League, όπου όταν έφτασε πριν από δύο χρόνια έπρεπε πρώτα απ’ όλα να αποδείξει ότι το αξίζει. Τώρα, όχι μόνο δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο 28χρονος που μεγάλωσε στην Ούντινε με το πρότυπο του Gigi Buffon αξίζει να βρίσκεται μεταξύ των μεγάλων, αλλά είναι η νοοτροπία του, η επιθυμία του να μην ικανοποιείται ποτέ, που υπόσχεται να τον οδηγήσει ακόμα πιο ψηλά. Όπως και η Τότεναμ του, που με τη νίκη της στο Τσάμπιονς Λιγκ επί της Βιγιαρεάλ έφτασε τις τέσσερις νίκες στα τελευταία πέντε παιχνίδια, διατηρώντας πάντα το μηδέν παθητικό. Και που προετοιμάζεται για την επιστροφή της Πρέμιερ Λιγκ, αύριο στο Μπράιτον, με την ιδέα να συνεχίσει την πορεία της.
Guglielmo, ήρθε και η πρώτη σου φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ. Πώς πήγε;
“Πήγε πολύ καλά. Όλοι έκαναν εξαιρετική εμφάνιση, ήταν σημαντικό για μένα να τελειώσω το παιχνίδι χωρίς να δεχτώ γκολ. Το επίπεδο σε αυτόν τον διαγωνισμό είναι υψηλό: ξέραμε ότι θα αντιμετωπίζαμε μια δυνατή ομάδα που ξέρει να παίζει ποδόσφαιρο και είμαστε χαρούμενοι που ξεκινήσαμε καλά».
Τι κάνει το Champions League διαφορετικό από τους άλλους διαγωνισμούς;
«Δεν είναι μόνο το να ακούς τη μουσική στην αρχή, που σε κάνει να νιώθεις διαφορετικά συναισθήματα. Βλέπεις ότι το επίπεδο είναι υψηλότερο: χωρίς να υποτιμώ όσους συμμετέχουν στο Europa League, κάθε αγώνας εδώ είναι σε διαφορετικό επίπεδο. Ευτυχώς παίζουμε σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό πρωτάθλημα που κάθε Σαββατοκύριακο μας δείχνει το επίπεδο στο οποίο πρέπει να ανταγωνιστούμε: σίγουρα είμαστε πιο έτοιμοι και ξέρουμε τι πρέπει να προσφέρουμε».
Τέσσερις φορές χωρίς να δεχτούμε γκολ σε πέντε παιχνίδια: τι άλλαξε στην Τότεναμ;
«Αλλάξε το να αναγνωρίζουμε τις διαφορετικές φάσεις του παιχνιδιού: να καταλαβαίνουμε πότε πρέπει να πιέσουμε δυνατά και πότε πρέπει να καλύψουμε καλύτερα το γήπεδο. Γενικά, δίνουμε μεγαλύτερη προσοχή στην άμυνα της περιοχής, επίσης επειδή έχουμε μεγαλύτερη σαφήνεια σχετικά με τις διαφορετικές φάσεις χωρίς την μπάλα. Ενάντια στη Βιγιαρεάλ επιτρέψαμε μερικές υπερβολικές μεταβάσεις και πρέπει να αφαιρούμε λίγη ελπίδα από τους αντιπάλους όταν κάνουν αντεπίθεση, αλλά γενικά ήταν μια εξαιρετική αμυντική απόδοση της ομάδας και πρέπει να συνεχίσουμε έτσι».
Ξεκινά το τρίτο έτος στην Premier και φαίνεται όλο και πιο άνετος.
«Ναι. Νιώθω διαφορετικός από τότε που ήρθα, από την άποψη της αυτοπεποίθησης, της ηγεσίας και πολλών άλλων πραγμάτων εκτός γηπέδου. Είναι φυσιολογικό, είμαι χαρούμενος, αλλά δεν πρέπει να σταματήσουμε και να αρκούμαστε σε αυτό: έτσι είναι το ποδόσφαιρο και οι παγίδες είναι πάντα εκεί, πρέπει να ζούμε τη στιγμή, αλλά να είμαστε πάντα σε εγρήγορση και να γνωρίζουμε τι μπορεί να συμβεί».
Τίτλος τερματοφύλακας της Τότεναμ, ασφάλεια στην Premier, τώρα και στο Champions: πώς βελτιώνεται κανείς;
«Απολαμβάνοντας τη στιγμή χωρίς να θέτεις όρια. Πριν από δύο χρόνια έπαιζα σε ένα μικρό σύλλογο στην Ιταλία που μου έδωσε πολλά και σε δύο σεζόν κατάφερα να κερδίσω έναν ευρωπαϊκό διαγωνισμό. Φέτος υπάρχει η επιθυμία να ανακάμψουμε στην Premier League, η καινοτομία του Champions League για πολλούς από εμάς, ένας νέος προπονητής όπως ο Frank που μας έφερε μεγάλο ενθουσιασμό και διαφορετικές ιδέες που προσπαθούμε να εφαρμόσουμε καθημερινά με μεγάλη προσοχή και συμμετοχή. Υπάρχουν πολλές καινοτομίες, πολλά όμορφα πράγματα: είμαι πεπεισμένος ότι μας περιμένει μια μεγάλη σεζόν».
Σε όλες αυτές τις βελτιώσεις, πόσο σας βοήθησε η νίκη στο Europa League πέρυσι;
«Η νίκη σίγουρα σου δίνει μια διαφορετική διάσταση, πιθανώς και στα μάτια των άλλων. Και λίγο υγιή σεβασμό: είχαμε λίγο αυτό το πράγμα, ακόμα και μέσα στον σύλλογο, να είμαστε αυτοί που πάντα έφταναν εκεί αλλά δεν κέρδιζαν, ενώ τώρα τα καταφέραμε. Αυτό μας απελευθέρωσε λίγο: βγάλαμε ένα βάρος από πάνω μας, οπότε τώρα μπορούμε να προχωρήσουμε με επίγνωση των δυνάμεών μας. Και επίσης με στόχους, που κρατάμε για τον εαυτό μας και που θέλουμε οπωσδήποτε να επιτύχουμε».