Αντίπαλοι για μια μέρα, ποτέ εχθροί. Ο Flavio Cobolli και ο Lorenzo Musetti αναμετρώνται στους προημιτελικούς του US Open: η πρώτη τους συνάντηση χρονολογείται από μια μακρινή αναμέτρηση στη Ρώμη, όταν ήταν παιδιά.
Οι σκλάβοι Prisco και Vero προέρχονταν από την ίδια περιοχή του Δούναβη. Στη Ρώμη έγιναν ένδοξοι μονομάχοι και φίλοι. Ο λαός τους λάτρευε, οι γυναίκες ακόμη περισσότερο. Ο αυτοκράτορας Τίτος ήθελε να τους βάλει να αναμετρηθούν για να εγκαινιάσει το Κολοσσαίο. Ο Prisco ήταν reziario (δίχτυ και τρίαινα), ο Vero secutor (σπαθί και ασπίδα). Μια άγρια μάχη που έβαλε φωτιά στην αρένα. Μετά από ώρες μάχης, εξαντλημένοι, σήκωσαν τον δείκτη τους την ίδια στιγμή, που σήμαινε: παράδοση. Σιωπή. Και τώρα; Ποιος ζει; Ποιος πεθαίνει; Ο Τίτος έδωσε και στους δύο το φοίνικα και το ξύλινο σπαθί, σύμβολα της νίκης και της ελευθερίας.
ποτέ εχθροί— Ο σημερινός αγώνας μεταξύ του Flavio Cobolli και του Lorenzo Musetti θα είναι πολύ λιγότερο δραματικός, στη χειρότερη περίπτωση θα καταλήξει σε σούπερ τάι-μπρέικ στο 5ο σετ. Αλλά και αυτοί είναι φίλοι, ένα συναίσθημα που γεννήθηκε στη Ρώμη, την πρώτη φορά που αναμετρήθηκαν, στο Lemon Bowl Under 10. Από τότε είναι πάντα μαζί, με το ίδιο όνειρο και τα ίδια αεροπλάνα. Ίδια ηλικία. Το lockdown τους ένωσε ακόμα περισσότερο: τηλεφωνούσαν συνεχώς ο ένας στον άλλο και δημοσίευαν τα πιάτα που μαγείρευαν για να τα ψηφίσουν οι οπαδοί. Ανέβηκαν μαζί στην κατάταξη της ATP, αλλά χωρίς να συναντηθούν. Σήμερα, όμως, ο αυτοκράτορας τους θέλει στην ίδια αρένα. Ταλαντούχοι, όμορφοι, αρέσουν στους Ιταλούς και ακόμα περισσότερο στις Ιταλίδες. Όπως ο Prisco και η Vero. Και γιατί είναι ενθουσιώδεις και εκνευρισμένοι (ο ένας περισσότερο από τον άλλο) όπως εμείς, μακριά από την ατάραχη στάση του εξωγήινου Sinner που μπορεί να τους περιμένει στους προημιτελικούς. Εκεί στοχεύουν και οι δύο: στον θρόνο. Έχουν στο χέρι τους την κομψότητα της ιστορίας της τέχνης μας. Cobo και Muso, φίλοι εναντίον στη Νέα Υόρκη. Ας τους απολαύσουμε. Χωρίς σπαθιά, το δίχτυ είναι τεντωμένο στη μέση. Σε ποιον θα πάει το βραβείο;