Προκρίνονται στους ομίλους η πιο ανατολική και η πιο βόρεια ομάδα στην ιστορία: ο νέος χάρτης του διαγωνισμού επεκτείνει τα όρια και υποχρεώνει τις ιταλικές ομάδες… Ο Medvedev, η κρίση τρέλας στη Νέα Υόρκη κοστίζει 100 χιλιάδες δολάρια! Αλλά ίσως και το διπλάσιο

Σκληρό χτύπημα για τον Ρώσο τενίστα, ένοχο για μια σοβαρή αντίδραση μετά την ήττα του από τον Bonzi

Πολύ υψηλό πρόστιμο για τον Ντανίιλ Μεντβέντεφ μετά την έκρηξη του Ρώσου στο US Open. Η τρέλα του πρώην πρωταθλητή της Νέας Υόρκης 2021 εναντίον του διαιτητή, στον αγώνα του πρώτου γύρου που έχασε από τον Γάλλο Μπονζί, θα κοστίσει πιθανότατα στον Μοσχοβίτη περίπου 100.000 δολάρια, ένα πραγματικά ρεκόρ ποσό για πρόστιμο, αλλά οι διοργανωτές θα ήθελαν να δώσουν στον πρώην νούμερο ένα του κόσμου ένα παραδειγματικό μάθημα, αφαιρώντας του ουσιαστικά ολόκληρο το χρηματικό έπαθλο συμμετοχής, δεδομένου ότι στους αποκλεισμένους του πρώτου γύρου του κυρίως ταμπλό αναλογούν 110.000 δολάρια. Όλα αυτά ήταν απολύτως προβλέψιμα, μετά την σκηνή του Medvedev, τόσο που ο ίδιος ο παίκτης σε συνέντευξη τύπου και σε συνεντεύξεις είχε δηλώσει σίγουρος για ένα πολύ βαρύ πρόστιμο που θα έρθει. Το θέμα είναι ότι η «παράσταση» του Ρώσου δεν άρεσε σε κανέναν. Η αντίδρασή του μετά την περίφημη εισβολή του φωτογράφου στο γήπεδο μεταξύ δύο πόντων έγινε viral (κυρίως λόγω μιας κίνησης απαγορευμένης σε ανηλίκους, ας πούμε), όπως και η σπασμένη ρακέτα, αλλά αυτή τη φορά, σε όλους, φάνηκε πραγματικά υπερβολική.

Ένα 2025 εφιαλτικό—  Μεταξύ άλλων, ο εν λόγω φωτογράφος, που ονομάζεται Selcuk Acar, μίλησε σε μια συνέντευξη που έδωσε στη Daily Mail και υποστηρίζει ότι στην πραγματικότητα είναι αυτός το θύμα της κατάστασης. «Είμαι εντελώς αθώος. Αντιθέτως, παρόλο που είμαι το θύμα, αυτό το περιστατικό μετατράπηκε σε λιντσάρισμα. Υπέφερα πολύ», είπε. Ο μόνος που τον υπερασπίστηκε με νύχια και με δόντια ήταν ο Nick Kyrgios, ένας που πλέον περνάει τον χρόνο του αντιδρώντας σε οτιδήποτε, ο οποίος τον χαρακτήρισε «τον καλύτερο», αλλά γενικά η αποδοκιμασία προς τον Medvedev ήταν ομόφωνη, και το κοινό του Us Open του το έκανε αμέσως κατανοητό. Πραγματικά κρίμα, γιατί στο βάθος όλοι αγαπούν τον Ρώσο, ακόμα και στα αποδυτήρια όλοι μιλούν καλά για αυτόν, οι συνάδελφοί του τον λατρεύουν, όπως και οι πολυάριθμοι οπαδοί του. Η κρίση του Μεντβέντεφ, εντός και εκτός γηπέδου, διαρκεί πραγματικά πάρα πολύ και αυτό το 2025 για τον πρώην Νο 1 στον κόσμο είναι πραγματικά ένας μακρύς εφιάλτης.

Το βράδυ της 26ης Αυγούστου αναδιαμόρφωσε τον χάρτη της Champions League. Με την πρόκριση των Bodo Glimt και Kairat Almaty, το τουρνουά 2025/26 έσπρωξε τα όριά του ακόμα πιο μακριά: ποτέ τόσο βόρεια, ποτέ τόσο ανατολικά. Για να συμπληρώσουν τους τέσσερις καρδινάλους σημεία, υπάρχουν η Maccabi Tel Aviv στο νότο και οι ομάδες της Λισαβόνας στο δυτικό. Μια ακραία γεωγραφία, που δοκιμάζει τη λογιστική, τα χιλιόμετρα και ακόμη και την κοινή λογική όσων πρέπει να οργανώσουν τα ταξίδια.

Εξήντα επτά μοίρες βόρειου γεωγραφικού πλάτους. Αυτό αρκεί για να κάνει τη Bodo Glimt την πιο βόρεια ομάδα που έχει φτάσει ποτέ σε έναν όμιλο του Champions League. Ούτε η Rosenborg, που τη δεκαετία του ’90 είχε οδηγήσει τη Νορβηγία στους προημιτελικούς, δεν είχε φτάσει ποτέ τόσο μακριά από τον Αρκτικό Κύκλο. Το γήπεδο είναι ένα μικρό στάδιο 8.000 θέσεων, σφηνωμένο ανάμεσα σε φιόρδ και βουνά. Εδώ ο χειμώνας φέρνει εβδομάδες αρκτικής σκοτεινότητας και για να φτάσεις εκεί από το Μιλάνο χρειάζονται τουλάχιστον πέντε ώρες με ενδιάμεση στάση, περιορισμένες πτήσεις και καιρικές συνθήκες που μπορούν να μετατρέψουν κάθε ταξίδι σε οδύσσεια.

Ακραία ανατολή—  Το Αλμάτι είναι η νέα μεθόριος του Champions League. Με γεωγραφικό μήκος 76,88°Α, η Kairat έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ της Astana και έφερε τον διαγωνισμό πιο κοντά από ποτέ στην Κεντρική Ασία. Η διαδρομή ήταν ένας μαραθώνιος: από τον πρώτο προκριματικό γύρο τον Ιούλιο μέχρι τη μεγάλη επιτυχία εναντίον της Celtic, που αποκλείστηκε στα πέναλτι χάρη στις αποκρούσεις του 21χρονου Anarbekov. Σήμερα, η Kairat βρίσκεται σε μια θέση που μιλά από μόνη της: πιο κοντά στο Πεκίνο παρά στη Ρώμη. Για όσους έρχονται από την Ιταλία, τα νούμερα δεν αφήνουν περιθώρια: από το Μιλάνο στο Αλμάτι είναι 6.735 χιλιόμετρα και πάνω από εννέα ώρες πτήσης. Το μακρύτερο ταξίδι που έχει γίνει ποτέ στο Champions.

Ακρωτηριασμένος νότος—  Στο νότο, το ρεκόρ παραμένει στα χέρια της Μακάμπι Τελ Αβίβ. Με 32,04°N, είναι η πιο νότια ομάδα που έχει φτάσει ποτέ στους ομίλους, ένα επίτευγμα που κατακτήθηκε για πρώτη φορά το 2005/6. Το ταξίδι από το Μιλάνο διαρκεί περίπου τέσσερις ώρες: ναι, πολύ λιγότερο απαιτητικό σε σχέση με το Αλμάτι. Ωστόσο, στον χάρτη, το Τελ Αβίβ παραμένει το χαμηλότερο σημείο της Champions League.
Ακροδυτική—  Στα δυτικά, τα σύνορα είναι εξ ολοκλήρου πορτογαλικά: η Μπενφίκα και η Σπόρτινγκ βρίσκονται στο 9,14° δυτικού γεωγραφικού μήκους, το ακραίο σημείο προς τον ωκεανό. Δεν είναι το μόνο ρεκόρ για τη Λισαβόνα, που είναι επίσης θέατρο θρυλικών μετακινήσεων. Το 2015/16, infatti, η Μπενφίκα πέταξε μέχρι την Αστάνα: 6.173 χλμ. σε ευθεία γραμμή, ευρωπαϊκό ρεκόρ για έναν αγώνα του Champions League. Μια πρώτη θέση που σήμερα κινδυνεύει να χάσει: το Μιλάνο-Αλμάτι την ξεπερνά κατά πάνω από 500 χλμ.

Η Champions League—  Όταν ιδρύθηκε η UEFA το 1954, οι συνδεδεμένες ομοσπονδίες ήταν μόλις 25 και η μέγιστη απόσταση μεταξύ δύο πρωτευουσών – Λισαβόνα και Μόσχα – δεν ξεπερνούσε τα 4.000 χιλιόμετρα. Σήμερα οι χώρες είναι 55 και η πολιτική γεωγραφία έχει επεκτείνει δραστικά τα σύνορα. Αστάνα, Λισαβόνα, Τελ Αβίβ, Μπόντο, Αλμάτι: η Champions δεν είναι πλέον μόνο η καρδιά του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αλλά ένα τουρνουά που αγγίζει τα άκρα του ηπείρου. Ταξίδια που μοιάζουν με αποστολές.