Ένα βραβείο που δεν θα απονεμόταν στον αθλητή της χρονιάς, αλλά θα ήταν πολύ περισσότερο…

Συνεχίζονται οι ανακοινώσεις των βραβείων Νόμπελ 2025. Χθες ήταν η σειρά του βραβείου Λογοτεχνίας: ο Ούγγρος László Krasznahorkai. Θα παραλάβουν το διάσημο βραβείο στη Στοκχόλμη, στις 10 Δεκεμβρίου, ημερομηνία θανάτου του Alfred Nobel, εφευρέτη της δυναμίτιδας, ο οποίος είχε το μοναδικό προνόμιο να διαβάσει τον επικήδειό του. Μετά το θάνατο του αδελφού του Ludvig, ορισμένες γαλλικές εφημερίδες ανακοίνωσαν κατά λάθος το θάνατο του Alfred, ο οποίος «είχε κάνει περιουσία βρίσκοντας τον τρόπο να σκοτώσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, στο συντομότερο δυνατό χρόνο». Φοβούμενος την ιδέα να περάσει στην ιστορία ως εξολοθρευτής, ο Νόμπελ συνέδεσε το όνομά του με το βραβείο που απονέμεται κάθε χρόνο σε όσους έχουν προσφέρει «τις μεγαλύτερες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα» στους τομείς της Χημείας, της Φυσικής, της Φυσιολογίας ή της Ιατρικής, της Λογοτεχνίας, της Οικονομίας και της Ειρήνης.

Θα ήταν τόσο παράλογο να προστεθεί ένα Νόμπελ για τον αθλητισμό, ο οποίος είναι πολιτισμός, γλώσσα και έχει αναλάβει έναν όλο και πιο σημαντικό κοινωνικό ρόλο; Ο αθλητισμός δεν είναι το παιδικό πάρκο της κοινωνίας, είναι η κοινωνία. Δεν θα ήταν ο αθλητής της χρονιάς, αλλά πολύ περισσότερα. Ένας αθλητής που θα έπρεπε να βραβευτεί με Νόμπελ θα πρέπει να είναι ένας αθλητής αριστείας που έχει επηρεάσει και την πολιτική ζωή: ο Bartali, ο Muhammad Ali, οι Ιρανές ποδοσφαιρίστριες… Ή ένας αθλητής που έχει γίνει εικονική μορφή του αθλήματός του (Pelé, Jordan…) ή που έχει αλλάξει την ιστορία του με εφευρέσεις (Fosbury, Sacchi…) ή μάχες (Bosman). Νόμπελ για τον Αθλητισμό 2025; Ένας υπέρμαχος της ένταξης. Κανείς δεν ήταν τόσο εμβληματικός όσο ο Πογκάρ και ο Ντουπλάντις. Γιατί όχι ο Σίνερ, ο μακροχρόνιος βασιλιάς του κόσμου, που έφερε το τένις στην εποχή της δυναμίτιδας, τόσο αγαπητή στον Άλφρεντ Νόμπελ;