Ο πρώην Βραζιλιάνος μέσος: «Ο Μουρίνιο με ήθελε στην Ίντερ ήδη από το 2009, αλλά η Φιορεντίνα με έστειλε στο Τορίνο. Θέλω να γίνω προπονητής»

Ο Φελίπε Μέλο φοβήθηκε μόνο μία φορά. Σε ηλικία 15 ετών, στη Βραζιλία, βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με έναν ψηλό και τατουάζ ναρκομανή. «Περιστασιακά συχνάζω σε τέτοιους κύκλους. Μια μέρα, αυτός ο άντρας με πήρε στην άκρη, με κοίταξε με δύο μάτια που δεν έχω ξεχάσει ποτέ και μου είπε ότι αν με ξαναδεί να τριγυρνάω εκεί, θα με πυροβολήσει. «Έχεις μέλλον στο ποδόσφαιρο, δεν σε θέλω πια εδώ». Τον άκουσα. Τώρα δεν ξέρω τι απέγινε, νομίζω ότι πέθανε». Ο Φελίπε Μέλο είναι ο συνηθισμένος ορμητικός ποταμός. Ξεχειλίζει μιλώντας για την Ίντερ, τη Γιούβε, το μέλλον του ως προπονητής και το παρελθόν του.

Αν δεν είχε γίνει ποδοσφαιριστής, τι θα είχε κάνει;

«Ίσως θα είχα καταλήξει σε κακούς κύκλους, ευχαριστώ τους γονείς μου. Ο πατέρας μου ήταν εργάτης, η μητέρα μου νοικοκυρά. Μεγάλωσα καταπολεμώντας τη ζωή και τις δυσκολίες».

Άλλωστε, τον αποκαλούν Πιτμπουλ.

«Ένα παρατσούκλι που μου άρεσε. Ο κόσμος με θυμάται μόνο για τα άσχημα φάουλ, αλλά πάντα είχα ποιότητα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 έκανα την πιο όμορφη ασίστ όλης της διοργάνωσης: αυτή για τον Robinho εναντίον της Ολλανδίας, όπου αποβλήθηκα. Μια κάθετη πάσα είκοσι μέτρων που τον έβαλε μπροστά στο τέρμα…».

Juve-Inter, ο αγώνας της ζωής του.

«Ωραίες αναμνήσεις. Στην Juve έπαιξα σχεδόν εκατό αγώνες, αλλά ήμουν νέος και ανώριμος. Έκανα δεκάδες λάθη και τα πλήρωσα όλα».

Τι είδους λάθη;

«Μια φορά έχασα την μπάλα, το κοινό με αποδοκίμασε και τους έστειλα όλους στο διάολο. Όταν γύρισα σπίτι, η γυναίκα μου με επέπληξε. Ήμουν ένα παιδί: τσακωνόμουν με όλους, απαντούσα αγενώς, ήμουν κακόκεφος και νευρικός. Τσακώθηκα και με τον Κιελίνι, όπως είναι γνωστό. Τώρα έχουμε συμφιλιωθεί: χαιρετηθήκαμε με αγάπη στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ήταν εκεί και ο Ινφαντίνο. Είναι ιδιοφυής: αλλάζει το ποδόσφαιρο και τον εκτιμώ».

Η Ίντερ τον ήθελε ήδη από το 2009.

«Ναι, αλλά ο Corvino μου είπε: «Ή θα πας στο Τορίνο ή θα πας στο Τορίνο. Δεν έχεις άλλη επιλογή». Οι bianconeri πλήρωσαν τη ρήτρα των 25 εκατομμυρίων και έβαλαν τον Marchionni στη διαπραγμάτευση. Η Φλωρεντία δεν το πήρε καλά, μου έκανε πολλές αντιρρήσεις: εκεί γεννήθηκε η πρώτη μου κόρη, αγαπούσα το Franchi και την πόλη».

Δεν έχει νόημα να τη ρωτήσω ποια ομάδα υποστηρίζει.

«Η Ίντερ είναι στην καρδιά μου. Στο σπίτι έχω ακόμα την πρώτη σελίδα της Sports Prediction μετά από ένα γκολ που έβαλα στη Βερόνα, όταν πήγα να φιλήσω τη γυναίκα μου. Ήταν το 2015, γράφει «φυγή στο φιλί». Όταν ο Μαντσίνι μου ζήτησε να έρθω, δεν δίστασα, λυπάμαι που έμεινα λίγο».

Αν βρισκόταν μπροστά στον Φρανκ ντε Μπόερ, τι θα του έλεγε;

«Δεν κατάλαβε ποτέ τίποτα από ποδόσφαιρο, δεν είναι ικανός. Μίλησε άσχημα και για τον Γκαμπίγολ, αποκαλώντας τον «Γκάμπι-εξ-γκολ». Δεν μιλούσε ιταλικά, ήταν αντιπαθής σε όλους στα αποδυτήρια. Στην πραγματικότητα, έμεινε τρεις μήνες και μετά προκάλεσε καταστροφές παντού. Ευτυχώς που εκείνη τη χρονιά ήρθε ο Πιόλι».

Σας πείθει η νέα Ίντερ;

«Στο Παγκόσμιο Κύπελλο θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα, αλλά είναι εντάξει. Ο Τσιβού ήρθε πρόσφατα και προσπαθεί να χαράξει μια νέα πορεία μετά από τέσσερα χρόνια με τον Ιντσάγκι και, συνεπώς, με αυτοματισμούς. Μου αρέσει ο Σούτσιτς, νομίζω ότι μπορεί να γίνει καθοριστικός, και μετά λατρεύω τον Πίο Εσπόζιτο και τον Ντάμφρις. Είναι μια χρυσή περίοδος για αυτόν: η μπάλα τον χτυπάει και μπαίνει».

Ο Λαουτάρο Μαρτίνεζ είναι μεταξύ των πέντε καλύτερων επιθετικών στον κόσμο;

«Όχι… είναι μεταξύ των τριών καλύτερων! Το 2024, στο Ballon d’Or, θα άξιζε πολύ περισσότερο από την έβδομη θέση».

Ποιος είναι ο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου;

«Η Ίντερ είναι η πιο δυνατή, αλλά η Νάπολι έχει ποιότητα».

Ο απαραίτητος παίκτης για τους «μπιανκονέρι»;

«Ο Μπρέμερ. Πέρυσι έλειψε σαν τον αέρα».

Και για την Ίντερ;

«Ο Καλχανόγλου: εξακολουθεί να είναι ο εγκέφαλος».

Ένας παίκτης για τον οποίο θα έτρεχες τριπλάσια;

«Ο Καλχανόγλου και ο Γιλντίζ. Ο τρόπος με τον οποίο ο Τούρκος αγγίζει την μπάλα με τρελαίνει. Θα πάλευα για αυτόν μέχρι το τέλος».

Πριν από λίγους μήνες είπατε: «Το 2026 θα με δείτε στον πάγκο: ελπίζω να προπονήσω στη Serie A». Ποια είναι η ιδέα σας για το ποδόσφαιρο;

«Θέλω ανθρώπους με θάρρος και ποιότητα. Αν δεν βάζεις το πόδι σου σε μια μονομαχία, δεν παίζεις. Ήμουν σπουδαίος παίκτης, το λέω με σιγουριά. Έπαιζα σκληρά και έβαζα γκολ: δεν υπήρχαν πολλοί μέσοι σαν εμένα. Όπως λέω πάντα, με τον Φελίπε στο γήπεδο ήταν δύσκολο, αλλά χωρίς τον Φελίπε ήταν ακόμα πιο δύσκολο».