Ο πρώην Αργεντινός επιθετικός που πριν από 33 χρόνια χάρισε στην Κρεμονέζε μια ιστορική νίκη στο Μεάτσα, λέει: «Κινδύνευαν να μην προκριθούν στην Ευρώπη, και όταν γυρίσαμε σπίτι… Φέτος θα σωθούμε εύκολα, ο Βάρντι θα κάνει τη διαφορά»

«Θυμάμαι τα πάντα από εκείνη την ημέρα, παρόλο που έχουν περάσει μερικά χρόνια: το Σαν Σίρο ήταν ένα χάος, η Ίντερ κινδύνευε να μείνει εκτός κυπέλλων, ενώ η Μίλαν ήταν έτοιμη να κερδίσει το πρωτάθλημα, εμείς νιώθαμε σαν να ήμασταν σε άλλο πλανήτη… Από εκείνη τη νίκη, ακόμα θυμάμαι τα πρόσωπα των συμπαίκτων μου και την υποδοχή που μας επιφύλαξαν όταν επιστρέψαμε στην Κρεμόνα»: έτσι ξεκινά η αναδρομή του Gustavo Abel Dezotti, γιατί η πρώτη φορά δεν ξεχνιέται ποτέ: εκείνη την 10η Μαΐου του 1992, η Κρεμονέζε είχε επιτέλους κατακτήσει το Σαν Σίρο, χάρη σε ένα δικό του νταμπλ.

Ο πρώην επιθετικός της Αργεντινής, σήμερα 61 ετών, φόρεσε τη φανέλα της Κρεμονέζε από το 1989 έως το 1994, κατόπιν επιθυμίας των Λουζάρα και Φαβάλι μετά από μια μέτρια σεζόν στη Λάτσιο. Ο Burgnich τον υποδέχτηκε απευθείας στη Σέριε Α, στη συνέχεια με τον Giagnoni πέτυχε πρώτα μια άνοδο και μετά έναν υποβιβασμό, μέχρι που ξεκίνησε η εποχή του Gigi Simoni, και με την Κρεμονέζε ο Dezotti έζησε τη χρυσή εποχή των γκρι-κόκκινων: το 1992 η ομάδα επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία, κερδίζοντας επίσης το τρόπαιο Anglo-Italiano στο θρυλικό στάδιο του Wembley και κατακτώντας στο τέλος της σεζόν την πρώτη ιστορική της παραμονή στη Σέριε Α. Περιττό να πούμε ότι ο Dezotti αποχαιρέτησε εκείνη τη χρονιά με ένα γκολ στην τελευταία αγωνιστική, εναντίον της Genoa. Ακολούθησαν τέσσερις ακόμη σεζόν στο Μεξικό, την Αργεντινή και την Ουρουγουάη, και στη συνέχεια ξεκίνησε την καριέρα του ως διευθυντής στον σύλλογο όπου ξεκίνησε, τη Newell’s Old Boys του Ροσάριο, πόλη όπου ζει μέχρι σήμερα.

Dezotti, τι σημαίνει για εσάς η Cremonese σήμερα;

«Η ανάμνηση των πέντε ομορφότερων χρόνων της καριέρας μου, με την Κρεμόνα να παραμένει το δεύτερο σπίτι μου. Επέστρεψα μια φορά, το 2005, με τον γιο μου Matias, που ήταν 8 ετών και μου έλεγε: «Μπαμπά, εδώ σε αναγνωρίζουν περισσότερο από ό,τι στην Αργεντινή!». Κάθε φορά που η σύζυγός μου Rosanna, η κόρη μου Lionella και εγώ σκεφτόμαστε να κάνουμε κάποιο ταξίδι, λέμε ότι πρέπει να περάσουμε από την Κρεμόνα… Εν τω μεταξύ, προσπαθώ να δω μερικά παιχνίδια της Κρεμόνα – δεν έχασα το νικηφόρο ντεμπούτο στο Σαν Σίρο! –, ενημερώνομαι για τα αποτελέσματα και έχουμε ακόμα μια ομάδα στο Whatsapp με την οποία διατηρούμε επαφή μεταξύ πρώην συμπαίκτων. Η ψυχή είναι πάντα ο ίδιος, ο Maestro Montorfano, γεννημένος οργανωτής!».

Η Κρεμόνese είναι σήμερα μία από τις τρεις αήττητες ομάδες της Σέριε Α, μαζί με τη Γιούβε και την Αταλάντα: πώς σας κάνει αυτό;

«Είναι κάτι απίστευτο, που μου δίνει τεράστια χαρά!».

Ποια είναι η άποψή σας για την σημερινή ομάδα; Θα καταφέρει να σωθεί;

«Φυσικά! Όχι μόνο θα σωθεί, αλλά θα κάνει ένα ήσυχο πρωτάθλημα, στη μέση της κατάταξης. Από ό,τι έχω δει, έχει καρδιά, μυαλό και πόδια, μου αρέσει. Και ο Vardy μπορεί να κάνει τη διαφορά».

Εν τω μεταξύ, αύριο στο San Siro παίζεται το Inter-Cremonese. Οι ομάδες είναι ισόπαλες με εννέα βαθμούς στην κατάταξη, κάτι που προκαλεί ρίγη. Η πρόβλεψή σας;