Στη Μίλαν, ο Κρίστιαν βιώνει – σύμφωνα με τα δικά του λόγια – την καλύτερη στιγμή της καριέρας του, σκέφτεται την ανανέωση του συμβολαίου του και είναι είδωλο των οπαδών. Στις ΗΠΑ, αντίθετα, δέχτηκε κριτική, ακόμη και από γνωστά πρόσωπα όπως ο Λάλας, για την «αποχή» του από τις τελευταίες κλήσεις. Αλλά ο προπονητής Pochettino δεν μπορεί να κάνει χωρίς αυτόν

Δεν έχουμε φτάσει στα επίπεδα του ευαγγελικού «nemo propheta in patria» – κανείς δεν είναι προφήτης στην πατρίδα του -, αλλά ένα είναι σίγουρο: οι δύο ποδοσφαιρικοί κόσμοι του Christian Pulisic δεν συμπίπτουν πλέον. Τουλάχιστον, όχι όπως συνέβαινε στο παρελθόν, όχι όπως θα έπρεπε θεωρητικά να είναι. Γιατί από τη μία πλευρά υπάρχει ο κόσμος του Μιλάνου, όπου ο Κρίστιαν είναι – μαζί με τον Μόντριτς και τον Ραμπιό – το απόλυτο είδωλο του κόσμου και ο στυλοβάτης της ομάδας, και από την άλλη υπάρχει ο κόσμος των αστέρων και των ρίγων, όπου το προσωνύμιο Captain America αρχίζει – όχι από σήμερα, στην πραγματικότητα – να δημιουργεί κάποια δυσαρέσκεια. Κροταλίζει λίγο. Ο δείκτης δημοτικότητας είναι σε πτώση, λόγω κάποιων απουσιών στις κλήσεις που δεν έγιναν αποδεκτές από τον αμερικανικό λαό, ο οποίος αυτή την περίοδο είναι ενθουσιασμένος με το Παγκόσμιο Κύπελλο που πλησιάζει.

Σε αυτό το τελευταίο βαλς των εθνικών ομάδων, ο Πούλισιτς έκανε μια σαφή επιλογή. Επέλεξε τη Μίλαν. Και το έκανε ουσιαστικά επειδή είναι μια διακοπή που οδηγεί στο ντέρμπι και επειδή μετά τη διακοπή του Οκτωβρίου επέστρεψε από τις ΗΠΑ με τραυματισμό στον δικέφαλο μηριαίο μυ, στο πλαίσιο μιας διαχείρισης από το αμερικανικό επιτελείο που θεωρήθηκε μάλλον αναθεωρήσιμη στο Μιλαρέλο και τα περίχωρα. Ένα περιστατικό που οδήγησε τον προπονητή Pochettino να υπερασπιστεί τις επιλογές του και του ιατρικού προσωπικού («Έπαιξε εναντίον της Αυστραλίας επειδή ένιωθε καλά και επειδή όλες οι εκτιμήσεις των γιατρών μας ήταν σωστές. Και ο παίκτης συμφωνούσε μαζί μας. Η Μίλαν δεν έχει λόγο να παραπονιέται»). Η εξαίρεση από τη λίστα των κληθέντων για τα δύο φιλικά των ΗΠΑ τις τελευταίες ημέρες προφανώς ευχαρίστησε τους οπαδούς των «ροσονέρι», γιατί, εν όψει του ντέρμπι, η «Διάβολος» χρειάζεται να ξαναβρεί τον σκόρερ της. Ο Κριστιάν, παρά τη διακοπή, παραμένει ο πρώτος σκόρερ των «ροσονέρι» στο πρωτάθλημα (4) και στη σεζόν (6, συν 2 ασίστ). Ο επιθετικός που δεν δίνει σημεία αναφοράς, ο παίκτης που μπορεί να αλλάξει την ισορροπία της επίθεσης. Προφανώς αισθάνεται άνετα με τη φανέλα των ροσονέρι, τόσο που τις τελευταίες ημέρες δήλωσε ότι «ζω την καλύτερη στιγμή της ποδοσφαιρικής μου καριέρας». Ο γάμος του με τη Μίλαν προορίζεται να συνεχιστεί: σύντομα θα ξαναρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για την παράταση του συμβολαίου του από το 2027 έως το 2030.

σπόντες—  Ένας ευτυχισμένος γάμος, αυτός με τη Μίλαν. Και στις Ηνωμένες Πολιτείες; Βασικά, δεν υπάρχει κανένας οπαδός στις ΗΠΑ που να μπορεί πραγματικά να αμφισβητήσει τον Πούλισιτς, αλλά χωρίς αμφιβολία, τον τελευταίο καιρό δεν έλειψαν οι κριτικές για αυτόν που στο τέλος της καριέρας του θα στεφθεί σίγουρα ως ο καλύτερος Αμερικανός παίκτης όλων των εποχών. Σημαντικές φωνές στον κόσμο του αμερικανικού ποδοσφαίρου, όπως ο Landon Donovan και ο Alexi Lalas, δεν έλειψαν από τα σχόλια για τον επιθετικό της Μίλαν, τα οποία αναπόφευκτα κατέληξαν να επηρεάσουν και ένα μέρος της κοινής γνώμης, ειδικά εκείνο που εκφράζεται πιο έντονα στα κοινωνικά δίκτυα. Το καλοκαίρι, ο Ντόνοβαν δεν συγχώρεσε τον Πούλισιτς για την άρνησή του να συμμετάσχει στο Gold Cup, χρησιμοποιώντας σκληρά λόγια που προκάλεσαν την αυστηρή απάντηση του Μαρκ Πούλισιτς, του πατέρα του Κρίστιαν, ο οποίος χαρακτήρισε υποκριτή τον πρώην αρχηγό της αμερικανικής εθνικής ομάδας. Ο Alexi Lalas, τώρα κορυφαίος σχολιαστής του αμερικανικού ποδοσφαίρου, δεν άρεσε η μη κλήση του για το παράθυρο του Νοεμβρίου, φτάνοντας να αμφισβητήσει την ηγεσία του. «Δεν νομίζω ότι ο Christian είναι ο αρχηγός που χρειάζεται αυτή η ομάδα, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις», είχε πει ο πρώην αμυντικός της Πάδοβας στο podcast State of The Union. Ο αρχηγός σου δεν πρέπει απαραίτητα να είναι ο καλύτερος παίκτης της ομάδας».
Δυσαρέσκεια—  Με το Παγκόσμιο Κύπελλο να πλησιάζει, ο Πούλισιτς πληρώνει κυρίως για τα σκαμπανεβάσματα μιας ομάδας που φαίνεται να είναι ακόμα υπό κατασκευή. Η απουσία του από το Gold Cup, η επιστροφή του στην Ιταλία πριν από τον αγώνα με τους αιώνιους αντιπάλους του Μεξικού πριν από ένα χρόνο και η μη κλήση του για ένα παράθυρο τον Νοέμβριο, το οποίο «αγνοήθηκε» από πολλούς άλλους βετεράνους, ενίσχυσαν την δυσαρέσκεια, η οποία όμως φαίνεται να είναι παροδική. Το παράδοξο έγκειται στο γεγονός ότι η καλύτερη επίδοση της εθνικής ομάδας στην εποχή του Ποτσετίνο, ήρθε χωρίς τον Captain America. Το 5-1 με το οποίο μια ομάδα γεμάτη από αναπληρωματικούς παίκτες νίκησε την Τρίτη το βράδυ την Ουρουγουάη, δεν αποτελεί μόνο ένα καλό σημείο εκκίνησης εν όψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά και μια ένεση αυτοπεποίθησης για μια ομάδα που τους τελευταίους μήνες σίγουρα δεν ενθουσίασε τους οπαδούς της. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, και ο Pochettino δεν σταματά να το τονίζει: η εθνική ομάδα των ΗΠΑ δεν μπορεί να αγνοήσει το ταλέντο του παίκτη της Μίλαν.