Ο θρυλικός αριστερός εξτρέμ της Φόρεστ έφυγε από τη ζωή την ημέρα των Χριστουγέννων σε ηλικία 72 ετών. Άφησε το στίγμα του στους τελικούς των δύο κορυφαίων ευρωπαϊκών διοργανώσεων που κέρδισε ο σύλλογος: μια ασίστ το 1979, το αποφασιστικό γκολ το 1980
Ο θρυλικός προπονητής Μπράιαν Κλαφ τον είχε χαρακτηρίσει «Πικάσο του παιχνιδιού μας». Το βρετανικό ποδόσφαιρο αποχαιρετά σήμερα έναν από τους μεγάλους πρωταθλητές του, τον Τζον Ρόμπερτσον, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 72 ετών. Θρύλος της Nottingham Forest (πριν από δέκα χρόνια οι οπαδοί τον επέλεξαν ως τον πιο αγαπητό παίκτη στην ιστορία του συλλόγου), άφησε το στίγμα του και με τη φανέλα της Derby County και της εθνικής ομάδας της Σκωτίας.
Με τη Nottingham Forest, ο εξτρέμ από τη Γλασκώβη κατέκτησε επτά τρόπαια, μεταξύ των οποίων δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών: αυτό του 1979, όπου έδωσε την ασίστ στον Trevor Francis στη νίκη επί της Malmoe, και αυτό του 1980, όπου ήταν καθοριστικός σημειώνοντας το γκολ εναντίον του Αμβούργου. Με τη Σκωτία (28 συμμετοχές και 8 γκολ) σκόραρε το νικητήριο γκολ στον περίφημο αγώνα εναντίον της Αγγλίας το 1981. Ο John McGovern, αρχηγός της Forest εκείνης της εποχής, έκανε μια σημαντική σύγκριση για αυτόν: «Ο Robertson είναι σαν τον Giggs, μόνο που δεν είχε μόνο το αριστερό πόδι, αλλά και τα δύο πόδια».
Η καριέρα— Μετά από μια καριέρα 16 σεζόν, 599 αγώνες και 99 γκολ, το 1990 έγινε βοηθός προπονητή του πρώην συμπαίκτη του Martin O’Neill, τον οποίο ακολούθησε για σχεδόν 20 χρόνια στους πάγκους των Wycombe, Norwich City, Leicester City (με την κατάκτηση του πρώτου τροπαίου στην ιστορία του συλλόγου) Celtic (που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου UEFA εναντίον της Πόρτο ενός νεαρού Μουρίνιο) και Aston Villa.
Η ανάμνηση— Συγκινητική είναι η ανάμνηση του Nottingham στα κοινωνικά του δίκτυα, που θυμάται «έναν μεγάλο του συλλόγου μας και δύο φορές νικητή του Κυπέλλου Πρωταθλητριών»: «Το απαράμιλλο ταλέντο του John — συνεχίζει ο σύλλογος —, η ταπεινότητά του και η ακλόνητη αφοσίωσή του στο Nottingham Forest δεν θα ξεχαστούν ποτέ. Οι σκέψεις μας είναι με την οικογένεια του John, τους φίλους του και όλους όσους τον αγαπούσαν».