Πού να τον βάλει να παίξει; Το ζήτημα παραμένει ανοιχτό και, μετά το νταμπλ του Τούρκου εναντίον της Κάλιαρι, ο προπονητής το εμβάθυνε περαιτέρω: πού μπορεί να αποδώσει στο μέγιστο ο 10;
Χρειάζεται η πλειοψηφία συν ένα για να αποφασιστεί αν ο Yildiz πρέπει να παίζει περισσότερο ως δεύτερος επιθετικός ή ως εξτρέμ. Ο Spalletti, που «πρώτα τα άκουγα όλα από έξω, αλλά τώρα είμαι μέσα», προσπαθεί να βρει μια συμβιβαστική λύση «κάνοντας λίγο από το ένα και λίγο από το άλλο». Έχει σχηματίσει τη δική του άποψη για τον ποδοσφαιριστή, αλλά το δύσκολο για τον προπονητή έρχεται τώρα: να πείσει τον Τούρκο να ακολουθήσει ένα σχέδιο, ίσως με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από τους προκατόχους του Tudor και Thiago Motta. Ο Allegri ήταν αυτός που έδωσε την ευκαιρία στον παίκτη της γενιάς του 2005 να κάνει το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα, αλλά εκείνη την εποχή ο παίκτης είχε μόλις ολοκληρώσει μια καλή σεζόν στην Primavera (παίζοντας κυρίως ως επιθετικός) και είχε περάσει για λίγο από την Next Gen για να αποκτήσει εμπειρία μεταξύ των μεγάλων.
Η πρώτη αναγνώριση του Yildiz στη Juve ήρθε με τον Thiago Motta, ο οποίος πάντα ζητούσε από τον παίκτη να παίζει περισσότερο ως εξτρέμ στην αριστερή πλευρά. Οι οδηγίες του προπονητή πήγαιναν κυρίως σε δύο κατευθύνσεις: η πρώτη ήταν να μπαίνει μέσα στο γήπεδο και να προσπαθεί να τελειώσει με το δεξί από την κορυφή της αντίπαλης περιοχής, η δεύτερη ήταν να επιτίθεται αμέσως στην κατοχή του αντιπάλου για να διακόψει την ανάπτυξη του παιχνιδιού. Στα δύο αυτά βήματα, που απαιτούσαν γρήγορη και σαφή σκέψη και σημαντική δαπάνη ενέργειας, ο επιθετικός δεν κατάφερνε πάντα να αντέξει τα ενενήντα λεπτά, με αποτέλεσμα να μην είναι αρκετά συγκεντρωμένος στην περιοχή του τέρματος. Έτσι, για να διαχειριστεί καλύτερα την αντοχή του, ο Yildiz έπαιζε λίγο πιο πίσω: όσο χρειαζόταν για να μην αντιμετωπίζει συνεχώς δυσκολίες.
ΜΕ ΤΟΝ TUDOR— Η άφιξη του Tudor στον πάγκο της Juve έδωσε περισσότερη ελευθερία στον παίκτη όταν η ομάδα δεν είχε την κατοχή της μπάλας. Υπό την καθοδήγηση του Κροάτη, ο Yildiz είχε λιγότερες ευθύνες στην άμυνα και τον ενθάρρυναν να επιτίθεται περισσότερο από το κέντρο, ώστε να βρίσκεται πιο κοντά στο τέρμα. Σε αντίθεση με τον Thiago Motta, ο οποίος είχε προτείνει τον Τούρκο μερικές φορές και στη δεξιά πλευρά, ο Tudor τον πρότεινε πάντα από τα αριστερά ή του ζήτησε να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο ψηλά, ώστε να μπορεί να στηρίζεται στον Vlahovic ή σε κάθε περίπτωση στον αναφορά στην περιοχή του πέναλτι. Ο Yildiz συνέχισε να κινείται πιο ελεύθερα και να μην είναι μονοθεματικός: ακριβώς η δουλειά του να μην δίνει σιγουριά στις αντίπαλες άμυνες έπεισε τον Tudor να μην τον περιορίσει υπερβολικά στα τακτικά σχήματα, αλλά να τον αφήσει να ανεβαίνει από το τρίτο τέταρτο του γηπέδου.
ΜΕ ΤΟΝ ΣΠΑΛΛΕΤΙ— Βρίσκοντας έναν παίκτη πολύ πιο συνειδητοποιημένο και ήδη εν μέρει εξελιγμένο (όχι πια ένα ακατέργαστο ταλέντο που χρειάζεται διαμόρφωση), ο Σπαλλέτι αξιοποίησε αμέσως την ελευθερία κινήσεων του. «Μια φορά κάνει μια ενέργεια μέσα και λες ότι είναι δεύτερος επιθετικός. Μετά τον βρίσκεις να κάνει μια ενέργεια στην άκρη και λες ότι είναι εξτρέμ. Μετά επιστρέφει στη μέση. Και μετά; Και μετά πηγαίνει όπου θέλει, γιατί ξέρει καλύτερα από όλους πού μπορεί να βρει χώρο», είπε ο προπονητής της Γιουβέντους. «Τον βάζω αριστερό χαφ, ώστε να μπορεί να πηγαίνει ανάλογα με τις περιστάσεις. Φυσικά, αν μένει μέσα, είναι πιο κοντά στο τέρμα, και αυτό θα προτιμούσα από αυτόν, γιατί είναι καλός στο να γυρίζει τόσο με το δεξί όσο και με το αριστερό. Αλλά εκεί υπάρχουν πολλά στενά διαστήματα σε σύγκριση με το να μένει πιο ανοιχτός, όπου ξεπερνά τον αντίπαλο και σε βάζει σε θέση να σκοράρεις, γιατί είναι πιο δύσκολο να το κάνεις από τόσο μακριά».
Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ— Η επιθυμία του Spalletti είναι να «παίζει πιο κεντρικά, γιατί όταν γυρίζει και κοιτάζει το τέρμα, χτυπούν οι καμπάνες, ακόμα και στην προπόνηση». Αλλά μόνο ο χρόνος θα ξεκαθαρίσει το ρόλο του Yildiz, ο οποίος αυτή τη στιγμή είναι πολύ πιο σημαντικός για τη Juve όσον αφορά τα γκολ: ειδικά μετά τον τραυματισμό του Vlahovic και την ασταθή απόδοση των David και Openda. Ο Τούρκος θα μπορούσε επίσης να γίνει το κλειδί για να ξεκλειδώσει τους δύο νεοφερμένους στην επίθεση, αλλά ο Spalletti χρειάζεται βεβαιότητες. Υπό την καθοδήγηση του Thiago Motta, σε 42 αγώνες, ο Yildiz σημείωσε 6 γκολ και 5 ασίστ μεταξύ πρωταθλήματος και κυπέλλων. Με τον Tudor, αντίθετα, ο παίκτης της γενιάς του 2005 αύξησε την προσωπική του απόδοση με 8 γκολ και 8 ασίστ σε 22 αγώνες. Ενώ με τον Spalletti – αμέσως μετά το γκολ που σημείωσε εναντίον της Ουντινέζε με τον Brambilla στον πάγκο – ο αριθμός 10 σημείωσε 2 γκολ και μία ασίστ σε 5 αγώνες.