Η καλύτερη παίκτρια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος επιστρέφει σήμερα στην Ιταλία για τον αγώνα του Champions League εναντίον της Νοβάρα: «Τις πρώτες μέρες χρησιμοποιούσα το Google Translate για να κάνω τα ψώνια μου. Με τις Τούρκες συμπαίκτριές μου δεν μιλάμε ποτέ για τον παγκόσμιο τελικό».
Η παγκόσμια βασίλισσα επιστρέφει στο σπίτι της. Σήμερα στις 18:00 η Alessia Orro θα παίξει τον πρώτο της αγώνα σε επίσημη διοργάνωση στην Ιταλία με τη φανέλα της Φενερμπαχτσέ. Η 27χρονη βιώνει ένα νέο κεφάλαιο στην λαμπρή καριέρα της. Αφού έφυγε από τη Narbolia το καλοκαίρι του 2013, η Σαρδηνή έζησε τις εμπειρίες με τις Club Italia, Busto Arsizio και Vero Volley μέχρι τη μεταγραφή της το καλοκαίρι στην Τουρκία. Εν τω μεταξύ, οι επιτυχίες με την Εθνική Ομάδα. Η τελευταία σε χρονολογική σειρά είναι το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2025 με το βραβείο της καλύτερης παίκτριας της διοργάνωσης. Από τον Σεπτέμβριο, η Κωνσταντινούπολη την «έκλεψε». «Η πόλη είναι πανέμορφη, νιώθω τυχερή. Στις ελεύθερες μέρες μου κάνω τουρισμό και ανακαλύπτω μια πόλη, μια χώρα, μια συναρπαστική κουλτούρα. Συμπεριλαμβανομένου και του φαγητού».
Ορό, δεν πρόλαβες καν να προσαρμοστείς στην Τουρκία και ήδη σήκωσες ένα τρόπαιο, το Σούπερ Καπ. Πώς το έζησες;
«Όλα έγιναν αμέσως, ξαφνικά. Ήξερα ότι ήταν δύσκολο, γιατί ως πασαδόρος δεν είχα ακόμα μεγάλη συνεννόηση με τις επιθετικές. Αυτές με εμπιστεύτηκαν και εγώ τις εμπιστεύτηκα. Χάναμε 2-0 από τη Vakifbank, αλλά μετά κάτι άλλαξε και ανατρέψαμε το σκορ».
Η δεύτερη ημέρα της φάσης των ομίλων του Champions League σας φέρνει αντιμέτωπες με μια ιταλική ομάδα: τη Novara. Τι σημαίνει αυτό το τουρνουά για τη Fener;
«Το Champions League είναι ο μεγάλος μας στόχος. Το ματς με τη Novara θα είναι πολύ δύσκολο, γιατί η Novara, σε σχέση με το πρώτο μέρος της σεζόν, έχει ανακτήσει τον Tolok. Θα είναι ένα σκληρό ματς».
Παίζεις σε έναν αθλητικό σύλλογο όπου η βόλεϊ είναι μόνο ένα από τα κορυφαία αθλήματα…
«Όσοι υποστηρίζουν τη Fenerbahce ζουν μια απόλυτη πάθος. Είναι μια μεγάλη οικογένεια που περιλαμβάνει από ποδόσφαιρο μέχρι μπάσκετ. Έχω ήδη πάει να δω την Euroleague. Είναι ο Melli, χάρηκα που τον είδα. Υποστηρίζουμε όλοι ο ένας τον άλλον».
Το πρωτάθλημά σας μοιάζει με το δικό μας A1. Εκτός από εσάς, υπάρχει και η Sylla. Και μετά υπάρχουν πολλοί Ιταλοί προπονητές…
«Το κίνημα στην Τουρκία μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο και σε αυτό το πρωτάθλημα καταφθάνουν όλο και πιο σημαντικές παίκτριες. Ήταν φυσιολογικό να έρθουν και Ιταλίδες, αφού η εθνική μας ομάδα είναι μια από τις ισχυρότερες στον κόσμο. Είμαι χαρούμενη που υπάρχει η Myriam, με την οποία έχω πολύ στενή σχέση. Συναντώ επίσης τους προπονητές μας, με τους οποίους μερικές φορές μοιραζόμαστε εμπειρίες και μιλάμε στα ιταλικά».
Παρεμπιπτόντως, πώς τα πας με τις γλώσσες;
«Πριν έρθω στην Τουρκία, δεν μιλούσα αγγλικά. Ήξερα τα βασικά, που είναι χρήσιμα στο γήπεδο. Τώρα πρέπει να ζω όλη μέρα με αυτή τη γλώσσα και αυτό με βοηθάει πολύ. Οι πρώτες μέρες δεν ήταν εύκολες. Ξεκινώντας από το να κάνω ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Με βοήθησε το Google Translate…».

Έχετε ξαναμιλήσει με τις παίκτριες της τουρκικής εθνικής ομάδας για τον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου;
«Όχι, ποτέ. Υπάρχει μεγάλος σεβασμός μεταξύ μας και είμαστε συγκεντρωμένες στον σύλλογο. Είναι καθημερινό κίνητρο το να δουλεύεις με παίκτριες αυτού του επιπέδου».
Εθνική ομάδα. Έχετε αποφασίσει τι θα κάνετε για το 2026; Θα κάνετε διάλειμμα 2 μηνών ή όλο το καλοκαίρι;
«Δεν έχω αποφασίσει ακόμα. Και όταν το κάνω, θα το συζητήσω πρώτα με τον προπονητή Velasco».
Στην πολιτιστική ανακάλυψη περιλαμβάνεται και το φαγητό.
«Όλα είναι πικάντικα και δεν με πειράζει, μου αρέσει να δοκιμάζω νέα πράγματα. Το κρέας είναι πολύ νόστιμο, ακόμα και το ρύζι είναι μια τέχνη. Και μετά τα γλυκά: το αγαπημένο μου είναι το μπακλαβά με παγωτό. Ένα από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει ποτέ».
Ζει αυτή την εμπειρία με τον φίλο της Matteo Picchio, που μέχρι πέρυσι ήταν ελεύθερος από την Vero Volley Monza στη Superlega. Πώς πάει; «Πολύ καλά. Είναι συγκεντρωμένος στην προετοιμασία της διατριβής του, μια σημαντική στιγμή στη ζωή του. Όταν τελειώσει, θα δούμε. Στόχος του είναι να γίνει προπονητής».