Ήταν αρχηγός της ιταλικής ομάδας σκι αντοχής, τώρα είναι διευθυντής αθλητισμού στο Valle d’Aosta: «Πώς είναι δυνατόν να μην έχουν ληφθεί υπόψη και οι 141 Ιταλοί σε σχέση με τους 10.001 λαμπαδηφόρους; Δεν νομίζω ότι ο Albano έπρεπε να συμπληρώσει το έντυπο…».

Ο Marco Albarello ήταν ο αρχηγός της ιταλικής ομάδας σκι αντοχής που εντυπωσίασε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006 με δύο χρυσά και δύο χάλκινα μετάλλια. Αλλά είναι επίσης ένας από τους ξεχασμένους μύθους που αναφέρθηκαν από τους υπουργούς και, χάρη στο ρόλο του ως υπεύθυνος αθλητικών εκδηλώσεων της Περιφέρειας του Αοστά, τη Δευτέρα 12 Ιανουαρίου μπόρεσε να γίνει λαμπαδηφόρος μαζί με τους άλλους ήρωες της ιταλικής ομάδας σκι.

Albarello, πώς θα χειριζόσασταν αυτή την κατάσταση;

«Με μια ειδική λίστα αφιερωμένη σε 40 ολυμπιονίκες και 141 μεταλλιούχους, που θα απέφευγε τη διαδικασία των μη πρωταθλητών για το format που απαιτείται από τους άλλους. Για μένα, το χάος ξεκίνησε από εκεί. Θα αρκούσε ένα πάσο, να σκεφτούμε κάτι εύκολο για τις τελετές και θα αποφεύγαμε όλες αυτές τις αντιπαραθέσεις. Προσπάθησα να σταματήσω τον Fauner, που είχε βαρεθεί να περιμένει, αλλά είναι μια ιστορία που ξεκίνησε πριν από τρεις μήνες».

Τι συνέβη κατά τη γνώμη σας;

«Υπήρχαν τρεις θέσεις για τους δήμους, τρεις για το CONI, αυτές που προορίζονταν για τους χορηγούς. Πώς είναι δυνατόν να μην έχουν ληφθεί υπόψη και οι 141 Αζούρι σε σχέση με τους 10.001 λαμπαδηφόρους; Δεν νομίζω ότι ο Albano έπρεπε να συμπληρώσει το έντυπο… Μίλησα με τον Malagò πριν από δύο μήνες, μίλησα με τον Buonfiglio όταν τον προσκάλεσα στο Trofeo Coni giovanile, και μου είπε, «κάνουμε ενέργειες» για τους λαμπαδηφόρους, δεν ξέρω αν είχε κληρονομήσει κάτι που είχε ήδη καθοριστεί. Ίσως σκέφτηκε «τι να κάνω, τι να διαλέξω;» και σε σχέση με το Ίδρυμα Milano Cortina. Μου τηλεφώνησε ο πρόεδρος της Fisi, Roda, ο οποίος παραδέχτηκε ότι «έπρεπε να κάνουμε κάτι άλλο». Μετά δεν ξέρω τι συνέβη, δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν, αλλά…».

Τα μετάλλια που θα έπρεπε να είναι το αποκορύφωμα των Ολυμπιακών Αγώνων έχουν ξεχαστεί

Αποποίηση ευθυνών, γκάφα ή…;

«Έλειψε η ευαισθησία: τα μετάλλια που θα έπρεπε να είναι το αποκορύφωμα των Ολυμπιακών Αγώνων έχουν ξεχαστεί. Σκέφτομαι τον Giorgio Di Centa και τα 2 χρυσά του μετάλλια. Είχα πραγματικά την ελπίδα, όπως είπε ο Piller Cottrer, να ξαναδώ την παρέλαση της χρυσής σκυταλοδρομίας στο San Siro μετά από εκείνη του Τορίνο το 2006, και για να αναδείξω το σπουδαίο επίτευγμα των παιδιών».

Το σκι αντοχής έσωσε τους Αγώνες της Ιταλίας πριν από είκοσι χρόνια.

« Λοιπόν, ήλπιζα ότι αυτή θα ήταν η ευκαιρία να ξαναζωντανέψουμε λίγο τον ενθουσιασμό για εμάς: το 2006, αμέσως μετά από εκείνους τους θριαμβευτικούς Ολυμπιακούς Αγώνες, η Ιταλία κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου και ό,τι είχαν καταφέρει αυτά τα παιδιά ξεχάστηκε αμέσως. Μιλάμε για το δεύτερο ολυμπιακό άθλημα του χιονιού. Δεν είναι δίκαιο να μας ξεχνούν».

Δύο υπουργοί σας υπερασπίστηκαν.

«Στις 3 Ιανουαρίου ανέφερα αυτά τα λάθη στον υπουργό Abodi».

Πιστεύετε ότι η διαμάχη θα βοηθήσει να διορθωθεί κάτι;

«Μέχρι σήμερα όλα είναι σε στάση, ελπίζω ναι. Αλλά εμείς, οι χρυσοί σκυταλοδρόμοι του 1994, το ξέραμε τρεις μήνες πριν ότι θα συμμετείχαμε στην τελετή. Υπάρχει όλη μια τελετουργία που πρέπει να οργανωθεί».

Το να μεταφέρω τη φλόγα ήταν μια φανταστική συγκίνηση, μια μοναδική εμπειρία στη ζωή μου

Τι ένιωσες με τη φλόγα στα χέρια σου στην Αόστα;

«Μια φανταστική συγκίνηση. Μαζί μου ήταν ο Vuillermoz και η Arianna Follis, και όλοι όσοι την έφεραν σε αυτά τα 200 μέτρα μου μίλησαν για μια μοναδική εμπειρία στη ζωή. «Μας βιάζουν», έλεγαν. Α, ήταν και ο Pellegrino, που είχε εγγραφεί, χωρίς να ξέρει αν θα ήταν ο σημαιοφόρος. «Θα προχωρήσω», μου είπε ο Chicco».

Πού θα δείτε τους Αγώνες;

«Έχω φίλους με σπίτι στο Val di Fiemme, αλλά δεν έχω εισιτήρια. Νομίζω ότι θα καταλήξω να σχολιάζω τους αγώνες από το Μιλάνο για το Sky…