Ανακαλύπτουμε τις κύριες λεπτομέρειες του νέου μονοθέσιου της Cavallino: μεγάλη προσοχή στη διαμόρφωση των πλευρών που υποδηλώνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ροές. Στο μπροστινό προφίλ, οι ενεργοποιητές που αλλάζουν την επίδραση των πτερυγίων (ενεργή αεροδυναμική) είναι ενσωματωμένοι στα πλευρικά διαφράγματα

Η Ferrari αποκάλυψε τις γραμμές της νέας SF-26, της μονοθέσιας με την οποία η Scuderia θα αντιμετωπίσει τη σεζόν 2026, που χαρακτηρίζεται από την τεράστια κανονιστική επανάσταση σε επίπεδο αεροδυναμικής και μονάδας ισχύος. Οι πρώτες εικόνες του SF-26 αποκαλύπτουν, αν και είναι σωστό να θεωρήσουμε την τρέχουσα έκδοση ως μεταβατική σε σχέση με αυτή που θα δούμε στη Μελβούρνη κατά την πρώτη κούρσα, ήδη ορισμένα διακριτικά στοιχεία του σχεδιασμού. Όχι μόνο η υιοθέτηση του συστήματος push rod στο μπροστινό και στο πίσω μέρος, εγκαταλείποντας έτσι το σύστημα pull rod που στο SF-25 δεν έδωσε ποτέ στους οδηγούς την σωστή αίσθηση οδήγησης όσον αφορά την είσοδο στις στροφές.

Ξεκινώντας από το μπροστινό φτερό, είναι ενδιαφέρουσα η διαμόρφωση όχι τόσο των προφίλ όσο των στοιχείων όπως οι ενεργοποιητές που τροποποιούν την επίδραση των πτερυγίων ενεργοποιώντας την ενεργή αεροδυναμική, ενσωματωμένα στα πλευρικά διαφράγματα. Το ρύγχος συνδέεται με το πτερύγιο μέσω μικρών καμπυλωτών στηλών. Αλλά το πιο ενδιαφέρον μέρος, που αναδεικνύει λύσεις που δεν είναι πρόχειρες, αλλά βαθιά μελετημένες, είναι στα πλαϊνά, όπου οι εισαγωγές αέρα που βρίσκονται ψηλά, όπως και στο προηγούμενο αυτοκίνητο, κρύβουν στο βάθος του καναλιού κάτω από την είσοδο ενός bypass duct που στη συνέχεια εκκενώνεται στη βάση του καπό του κινητήρα. Αυτά τα στοιχεία μας δίνουν την εντύπωση, αν τα εξετάσουμε μαζί με την δυναμική εισαγωγή της μονάδας ισχύος, που έχει σχεδόν τριγωνικό σχήμα με στρογγυλεμένα άκρα, αλλά κυρίως εξαιρετικά μικρές διαστάσεις σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό, ότι η μελέτη της εσωτερικής ρευστοδυναμικής του SF-26 ακολούθησε πολύ διαφορετικές κατευθύνσεις σε σχέση με τα άλλα μονοθέσια που έχουμε δει μέχρι τώρα.

οδοντωτή πτερύγιο—  Ουσιαστικά, αυτό παρέχει μια πολύ σημαντική ένδειξη για την ακρίβεια που δόθηκε κυρίως στη συσκευασία της μονάδας ισχύος και των ψυγείων και εναλλακτών θερμότητας της. Το πίσω μέρος του αυτοκινήτου, ωστόσο, φαίνεται πολύ στενό, ειδικά στο επίπεδο της πίσω εξαγωγής του ζεστού αέρα,  υποδηλώνοντας μια προσοχή στη διαχείριση των ροών που στην πραγματικότητα θα είναι επίσης καθοριστικές για την εξαγωγή του αέρα από το κάτω μέρος του αυτοκινήτου μέσω του διαχύτη. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ογκώδης πτερύγιο στο καπό του κινητήρα, που στην πραγματικότητα αναπαράγει εν μέρει εκείνη του περασμένου έτους, η οποία χαρακτηριζόταν από ένα οδοντωτό προφίλ. Τέλος, η μείωση του μεταξονίου στα 3400 mm, σύμφωνα με τον κανονισμό, οδήγησε σε μια αισθητή, αν και όχι υπερβολική, μετατόπιση του θαλάμου του οδηγού προς τα πίσω. Τελικά, ένα μονοθέσιο που κρύβει πολλά εκλεπτυσμένα χαρακτηριστικά κάτω από μια προσωρινή εμφάνιση, η οποία θα υποστεί ουσιαστικές αλλαγές πριν από το Μελβούρνη.