Ο πρόεδρος της Fidal βάζει τέλος στις αντιπαραθέσεις: «Θα ξαναρχίσουμε να συνεργαζόμαστε, ο Μάρσελ θα έχει τις καλύτερες συνθήκες για να κερδίσει»

Η Ρώμη ξύπνησε χθες σε μια παγωνιά. Όχι όμως αυτός. Όταν τον συναντάμε το πρωί στο γραφείο του στη Fidal, ο Στέφανο Μέι είναι χαρούμενος, ακτινοβολεί. «Επιστρέφω από μια υπέροχη μέρα». Η αναφορά δεν αφορά τόσο το κλείσιμο της διαδικασίας που είχε ξεκινήσει εναντίον του η χήρα του Πιέτρο Μενέα («Όλα έχουν αρχειοθετηθεί»), όσο την ανανεωμένη αρμονία με τον Μάρσελ Τζέικομπς.

Πρόεδρε, τι συνέβη;

«Την Τετάρτη το βράδυ επικοινωνήσαμε και υπήρξε μια σημαντική διευκρίνιση. Είμαι πολύ χαρούμενος. Θα έχουμε την ευκαιρία να ξαναδουλέψουμε μαζί με συντονισμό, κάνοντας ό,τι είναι δυνατόν για να βάλουμε τον Marcell σε θέση να πετύχει τα αποτελέσματα που του αξίζουν. Πιστεύω ότι κατάλαβε την απόλυτη καλή μου πίστη, είναι σαφές ότι στη συνέχεια υπάρχουν επιλογές που πρέπει να γίνουν, αλλά είναι επιλογές στις οποίες μπορεί κανείς να παρέμβει αν υπάρχει τρόπος να μιλήσουμε. Στην περίπτωσή του υπήρξε ένα παρεξήγηση που οφειλόταν και στην επιλογή του να προπονηθεί στην Αμερική. Είχαμε δυσκολίες στην επικοινωνία, τελικά βρίσκεται στην άλλη πλευρά του ωκεανού, όλα είναι πιο περίπλοκα. Τώρα ξεκινάμε από την αρχή, με διαφορετικό πνεύμα».

Πείτε την αλήθεια, πώς σας έκανε να νιώσετε το να διαβάσετε τα πικρά λόγια του Jacobs σχετικά με τον υποβιβασμό που επέβαλε η Ομοσπονδία;

«Είναι σαφές ότι λυπήθηκα λίγο, και επειδή, ίσως λόγω της απόστασης και της διαφοράς ώρας, δεν καταφέραμε καν να συζητήσουμε μια πιθανή εναλλακτική λύση. Ας θυμηθούμε ότι οι ελίτ αθλητές της εθνικής μας ομάδας ευτυχώς αυξάνονται, ενώ τα χρήματα που λαμβάνουμε είναι σχεδόν πάντα τα ίδια. Τα χρήματα είναι αυτά που είναι, πρέπει να καταφέρω να τα διαχειριστώ όλα και προσπαθώ να το κάνω με τον πιο δίκαιο δυνατό τρόπο. Όσον αφορά τους χορηγούς, αύξησα τα έσοδα από τα 400.000 ευρώ σε μετρητά το 2021 στα 3 εκατομμύρια σήμερα, τι άλλο πρέπει να κάνω; Λάβετε υπόψη ότι από τη στιγμή που έφτασα, ήθελα επίσης μια βαθιά αναθεώρηση των δαπανών για όλα όσα δεν αφορούσαν την προετοιμασία των αθλητών μας: ήξερα ότι, ακόμη και από πολιτική άποψη, διακινδύνευα πολλά στους Αγώνες του Τόκιο. Δεν λέω ότι αυτά τα πέντε χρυσά μετάλλια είναι δικό μου επίτευγμα, γιατί σε λίγους μήνες δεν αλλάζει το σύστημα, αλλά από την αρχή έκανα σαφές στα παιδιά ότι μπορούσαν να βασίζονται σε εμάς. Δεν είναι τυχαίο που τα αποτελέσματα συνεχίζουν να έρχονται».

Επιστρέφοντας στον Jacobs, καμία κακία;

«Καθόλου, η απογοήτευση για την οποία μιλούσα διήρκεσε μια στιγμή, δεν είμαι ακριβώς ο τύπος που τα βάζει με τους αθλητές. Ήμουν κι εγώ αθλητής και ξέρω απόλυτα πώς νιώθεις όταν έχεις την αίσθηση ότι σε έχουν εγκαταλείψει, όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θα ήθελες παρά τις θυσίες που κάνεις. Ο Marcell έρχεται από μια δύσκολη χρονιά, είναι λογικό να είναι λίγο εκνευρισμένος και δεν έχω κανένα πρόβλημα να δεχτώ κάποιες εκρήξεις. Τώρα θα προσπαθήσουμε να του προσφέρουμε όλη τη βοήθεια που μπορούμε, παρόλο που το πλαίσιο δεν είναι εύκολο, δεδομένης της ασαφούς θέσης του προπονητή του».

Στην περίπτωσή του υπήρξε ένα παρεξήγηση που οφειλόταν και στην επιλογή του να προπονηθεί στην Αμερική. Είχαμε δυσκολίες στην επικοινωνία

Stefano Mei

Πώς μένετε;

«Μόλις επιστρέψει στην Ιταλία από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα συναντηθούμε και μαζί θα καθορίσουμε πώς μπορούμε να τον υποστηρίξουμε. Ένα πράγμα πρέπει να είναι σαφές: αν ο Jacobs δεν συμπεριλήφθηκε στους ελίτ αθλητές, δεν είναι επειδή θέλαμε να τον σταματήσουμε, ίσως για να εξοικονομήσουμε χρήματα. Ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται ως μια περιττή διευκρίνιση, αλλά ακούω τα πάντα, καλύτερα να είμαστε διαφανείς. Πιστεύω στον Marcell, είναι ένας πολύτιμος πόρος για εμάς και θα είμαστε δίπλα του όπως και περισσότερο από πριν».

Οπότε ο στόχος είναι το Λος Άντζελες 2028.

«Χαίρομαι που έχει καταρτίσει ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα, αλλά αν ήμουν στη θέση του θα προσπαθούσα πρώτα να ξανακερδίσω το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Είναι σαφές ότι δεν είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά είναι ούτως ή άλλως ένας άλλος σημαντικός στόχος για το παλμαρέ του, το οποίο, ας θυμηθούμε, δεν αποτελείται μόνο από τα δύο ολυμπιακά χρυσά: ο Marcell έχει κερδίσει ένα Παγκόσμιο και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου, δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, το ασημένιο μετάλλιο στο 4×100, και το έκανε ακόμη και σε στιγμές που δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Στο Παρίσι έτρεξε 9”85 στα 29 του χρόνια. Είναι ένας εξαιρετικός αθλητής και συμφωνώ μαζί του όταν λέει ότι δεν αξίζει 10”20, φάνηκε καλά στη σκυταλοδρομία. Αν σταθεροποιηθεί μεταξύ 9”80 και 9”90, μπορεί να έχει λόγο και για το Λος Άντζελες. Επαναλαμβάνω, πιστεύω σε αυτόν όπως πιστεύω και στον Tamberi. Είναι πολύ δύσκολο να κερδίσουν και οι δύο μετάλλιο, αλλά αν βάλουν το μυαλό τους, είμαι σίγουρος ότι μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα. Και ούτως ή άλλως, αν μιλάμε για τον Jacobs και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα ήθελα να πω κάτι άλλο”.

Πιστεύω σε αυτόν όπως πιστεύω και στον Ταμπέρι. Είναι πολύ δύσκολο να κερδίσουν και οι δύο μετάλλιο, αλλά αν το βάλουν σκοπό…

Στέφανο Μέι

Παρακαλώ.

«Εκείνη την 1η Αυγούστου 2021 στο Τόκιο έζησα την πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου, μετά τη γέννηση των παιδιών μου. Πρόσφατα είδα φωτογραφίες και βίντεο από τους εορτασμούς, ήμουν πραγματικά η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων! Δεν το πίστευα, όπως νομίζω κανένας Ιταλός, δεν μπορώ παρά να είμαι ευγνώμων σε ένα άτομο, έναν μεγάλο αθλητή, ικανό να μου χαρίσει τέτοια χαρά. Είναι ένας από τους μεγάλους θρύλους του ιταλικού στίβου, μάλλον θα έλεγα όλου του αθλητισμού. Δεν τον ξεχνάω».

Ακούγοντάς την, έχει κανείς συχνά την εντύπωση ότι θεωρεί ότι ο στίβος και η Fidal δεν έχουν την αναγνώριση που τους αξίζει;

«Μου συμβαίνει να το σκέφτομαι. Είμαι πενήντα χρόνια στον στίβο και δεν έχω δει ποτέ τόση κακία. Από την πρώτη μέρα που αναλάβαμε, υπήρξαν επιθέσεις, ακόμη και μπροστά σε αποτελέσματα που δεν είχαν ξαναγίνει. Κατάφεραν να διαμαρτυρηθούν για τα τρία μετάλλια του Παρισιού, παρά τις 5 τέταρτες θέσεις και τους 17 φιναλίστ. Τα βάζουν με τα παιδιά, που πραγματικά δεν το αξίζουν. Κερδίσαμε μάλιστα και δύο Κύπελλα Ευρώπης… Με ποιον έχω πρόβλημα; Με έναν συγκεκριμένο Τύπο, ευτυχώς μειοψηφικό, και με όσους ήταν στελέχη στο παρελθόν και συνεχίζουν να υπερασπίζονται ένα σύστημα που απέτυχε».

Υπάρχει επίσης το ζήτημα των εγγεγραμμένων αθλητών.

«Κάποιοι λένε ότι δεν είναι και τόσοι πολλοί, αλλά δεν μπορούμε να κυνηγήσουμε τα εκατομμύρια των ερασιτεχνών που τρέχουν στα δημόσια πάρκα… Άλλα αθλήματα έχουν διευκολύνσεις σε αυτό, αν χρειάζεται εγγραφή για πρόσβαση σε ιδιωτικό χώρο, είναι πιο απλό. Και δεν απαιτώ καν να εγγραφούν τρεις φορές όσοι θέλουν να κάνουν δρόμο, άλμα σε ύψος και άλμα σε μήκος, ενώ άλλες ομοσπονδίες εκμεταλλεύονται μάλιστα αυτές τις, ας πούμε, ευκαιρίες. Υπάρχει και κάτι άλλο που θέλω να πω, το οποίο αφορά κατά κάποιο τρόπο ένα πρόσωπο με το οποίο είμαι πολύ δεμένος: είμαι πραγματικά προβληματισμένος από το γεγονός ότι το Στάδιο dei Marmi Pietro Mennea είναι πλέον πρακτικά προορισμένο για το τένις. Μιλάμε για μια εγκατάσταση αφιερωμένη στον μεγαλύτερο αστέρα του ιταλικού στίβου, δεν καταλαβαίνω γιατί πηγαίνουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά σήμερα δεν θέλω πικρίες, καλύτερα να σκεφτούμε τα πολλά θετικά πράγματα αυτού του νέου έτους. Ξεκινώντας από το μέλλον μαζί με τον Marcell Jacobs”.