Ο πρόεδρος της Fidal βάζει τέλος στις διαμάχες: «Θα ξαναδουλέψουμε μαζί, ο Μάρσελ θα έχει τις καλύτερες συνθήκες για να κερδίσει»
Η Ρώμη ξύπνησε χθες σε μια παγωνιά. Όχι όμως και αυτός. Όταν τον συναντάμε το πρωί στο γραφείο του στη Fidal, ο Stefano Mei είναι χαρούμενος, ακτινοβολεί. «Μόλις πέρασα μια υπέροχη μέρα». Η αναφορά δεν αφορά τόσο το κλείσιμο της διαδικασίας που είχε ξεκινήσει εναντίον του η χήρα του Pietro Mennea («Όλα αρχειοθετήθηκαν»), όσο την επαναφορά της αρμονίας με τον Marcell Jacobs.
Πρόεδρε, τι συνέβη;
«Την Τετάρτη το βράδυ μιλήσαμε και υπήρξε μια σημαντική διευκρίνιση. Είμαι πολύ χαρούμενος. Θα έχουμε την ευκαιρία να επιστρέψουμε στη συντονισμένη συνεργασία, κάνοντας ό,τι είναι δυνατόν για να βάλουμε τον Marcell σε θέση να πετύχει τα αποτελέσματα που του αξίζουν. Πιστεύω ότι κατάλαβε την απόλυτη καλή μου πίστη, είναι σαφές ότι υπάρχουν επιλογές που πρέπει να γίνουν, αλλά είναι επιλογές στις οποίες μπορεί να παρέμβει κανείς αν υπάρχει τρόπος να μιλήσει. Στην περίπτωσή του υπήρξε ένα παρεξήγηση που οφειλόταν και στην επίδρασή της της επιλογής να προπονηθεί στην Αμερική. Είχαμε δυσκολίες στην επικοινωνία, τελικά βρίσκεται στην άλλη πλευρά του ωκεανού, όλα είναι πιο περίπλοκα. Τώρα ξεκινάμε από την αρχή, με άλλο πνεύμα».
Πείτε την αλήθεια, πώς νιώσατε όταν διαβάσατε τα πικρά λόγια του Jacobs για την υποβάθμιση που θέλησε η Ομοσπονδία;
«Είναι σαφές ότι λυπήθηκα λίγο, ίσως και λόγω της απόστασης και της διαφοράς ώρας, δεν καταφέραμε καν να συζητήσουμε μια πιθανή εναλλακτική λύση. Ας θυμηθούμε ότι οι ελίτ αθλητές της Ιταλίας ευτυχώς αυξάνονται, ενώ τα χρήματα που λαμβάνουμε είναι σχεδόν πάντα τα ίδια. Η κατάσταση είναι αυτή που είναι, πρέπει να καταφέρω να διαχειριστώ όλους και προσπαθώ να το κάνω με τον πιο δίκαιο τρόπο. Όσον αφορά τους χορηγούς, αύξησα τα έσοδα από 400.000 ευρώ σε μετρητά το 2021 σε 3 εκατομμύρια σήμερα, τι άλλο πρέπει να κάνω; Λάβετε υπόψη ότι από τη στιγμή που έφτασα, ήθελα επίσης μια βαθιά αναθεώρηση των δαπανών για όλα όσα δεν αφορούσαν την προετοιμασία των Ιταλών αθλητών: ήξερα ότι, ακόμη και από πολιτική άποψη, στα Αγώνες του Τόκιο διακυβεύονταν πολλά για μένα. Δεν λέω ότι αυτά τα πέντε χρυσά μετάλλια είναι δικό μου επίτευγμα, γιατί σε λίγους μήνες δεν μπορείς να αλλάξεις το σύστημα, αλλά από την αρχή έκανα σαφές στους αθλητές ότι μπορούσαν να βασίζονται σε εμάς. Δεν είναι τυχαίο ότι τα αποτελέσματα συνεχίζουν να έρχονται».
Επιστρέφοντας στον Jacobs, δεν υπάρχει κακία;
«Καθόλου, η απογοήτευση που ανέφερα διήρκεσε μόνο για μια στιγμή, δεν είμαι ο τύπος που τα βάζει με τους αθλητές. Ήμουν και εγώ αθλητής και ξέρω πολύ καλά πώς νιώθεις όταν έχεις την αίσθηση ότι σε έχουν εγκαταλείψει, όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θα ήθελες παρά τις θυσίες που κάνεις. Ο Marcell έρχεται από μια δύσκολη χρονιά, είναι φυσικό να είναι λίγο θυμωμένος και δεν έχω κανένα πρόβλημα με κάποιες εκρήξεις. Τώρα θα προσπαθήσουμε να του δώσουμε όλη τη βοήθεια που μπορούμε, αν και το πλαίσιο δεν είναι εύκολο, δεδομένης της ασαφούς θέσης του προπονητή του».
Στην περίπτωσή του υπήρξε ένα παρεξήγηση που οφειλόταν και στην επίδρασή της της επιλογής να προπονηθεί στην Αμερική. Είχαμε δυσκολίες στην επικοινωνία
Stefano Mei
Πώς νιώθετε;
«Μόλις επιστρέψει στην Ιταλία από τις Ηνωμένες Πολιτείες, θα συναντηθούμε και θα αποφασίσουμε μαζί πώς μπορούμε να τον υποστηρίξουμε. Ένα πράγμα πρέπει να είναι σαφές: αν ο Jacobs δεν συμπεριλήφθηκε μεταξύ των ελίτ αθλητών, δεν είναι επειδή θέλαμε να τον σταματήσουμε, ίσως για να εξοικονομήσουμε χρήματα. Ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται ως μια περιττή διευκρίνιση, αλλά ακούω τα πάντα, οπότε καλύτερα να είμαστε διαφανείς. Πιστεύω στον Marcell, είναι ένας πολύτιμος πόρος για εμάς και θα τον στηρίξουμε όπως και πριν, αν όχι περισσότερο».
Έτσι, ο στόχος είναι το Λος Άντζελες 2028.
«Χαίρομαι που έχει κάνει ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα, αλλά αν ήμουν στη θέση του, θα προσπαθούσα πρώτα να κερδίσω ξανά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Είναι σαφές ότι δεν είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά είναι ένα άλλο σημαντικό επίτευγμα για το μετάλλιο του, το οποίο, να θυμηθούμε, δεν αποτελείται μόνο από τα δύο χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια: ο Marcell έχει κερδίσει ένα Παγκόσμιο και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου, δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, το ασημένιο μετάλλιο στο 4×100, και το έχει κάνει ακόμα και σε στιγμές που δεν ήταν καλά. Στο Παρίσι έτρεξε τα 100 μέτρα σε 9”85 σε ηλικία 29 ετών. Είναι ένας εξαιρετικός αθλητής και συμφωνώ μαζί του όταν λέει ότι δεν αξίζει 10”20, το είδαμε καλά στη σκυταλοδρομία. Αν σταθεροποιηθεί μεταξύ 9”80 και 9”90, μπορεί να έχει λόγο και για το Λος Άντζελες. Επαναλαμβάνω, πιστεύω σε αυτόν όπως πιστεύω και στον Tamberi. Είναι πολύ δύσκολο να κερδίσουν και οι δύο μετάλλιο, αλλά αν βάλουν το μυαλό τους, είμαι σίγουρος ότι μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα. Και ούτως ή άλλως, αν μιλάμε για τον Jacobs και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα ήθελα να πω κάτι άλλο».
Πιστεύω σε αυτόν όπως πιστεύω στον Tamberi. Είναι πολύ δύσκολο να κερδίσουν και οι δύο μετάλλιο, αλλά αν βάλουν το μυαλό τους…
Stefano Mei
Παρακαλώ.
«Εκείνη την 1η Αυγούστου 2021 στο Τόκιο έζησα την πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου, μετά τη γέννηση των παιδιών μου. Πρόσφατα είδα φωτογραφίες και βίντεο από τους εορτασμούς, ήμουν πραγματικά η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων! Δεν το πίστευα, όπως νομίζω ότι δεν το πίστευε κανένας Ιταλός, δεν μπορώ παρά να είμαι ευγνώμων σε ένα άτομο, έναν μεγάλο αθλητή, που μπόρεσε να μου χαρίσει μια τέτοια χαρά. Είναι ένας από τους μεγάλους θρύλους του ιταλικού αθλητισμού, θα έλεγα μάλιστα όλου του αθλητισμού. Δεν το ξεχνώ».
Ακούγοντάς σας, έχει κανείς συχνά την εντύπωση ότι θεωρείτε ότι ο αθλητισμός και η Fidal δεν έχουν την αναγνώριση που τους αξίζει;
«Μου συμβαίνει να το σκέφτομαι. Είμαι πενήντα χρόνια στον αθλητισμό και δεν έχω δει ποτέ τόση κακία. Από την πρώτη μέρα που αναλάβαμε τα καθήκοντά μας, υπήρξαν επιθέσεις, ακόμη και παρά τα αποτελέσματα που δεν είχαν ξαναδεί. Κατάφεραν να διαμαρτυρηθούν για τα τρία μετάλλια του Παρισιού, παρά τις 5 τέταρτες θέσεις και τους 17 φιναλίστ. Τα βάζουν με τα παιδιά, που πραγματικά δεν το αξίζουν. Κερδίσαμε επίσης δύο Κύπελλα Ευρώπης… Με ποιον έχω πρόβλημα; Με ορισμένα μέσα ενημέρωσης, ευτυχώς μια μειοψηφία, και με όσους ήταν διευθυντές στο παρελθόν και συνεχίζουν να υπερασπίζονται ένα σύστημα που έχει αποτύχει».
Υπάρχει επίσης το ζήτημα των μελών.
«Κάποιοι λένε ότι δεν είναι τόσοι πολλοί, αλλά δεν μπορούμε να κυνηγήσουμε τα εκατομμύρια των ενθουσιωδών που τρέχουν στα δημόσια πάρκα… Άλλες αθλητικές δραστηριότητες έχουν αυτό το πλεονέκτημα, αν χρειάζεται να γίνεις μέλος για να έχεις πρόσβαση σε έναν ιδιωτικό χώρο, είναι πιο εύκολο. Και δεν ζητάω να γίνουν μέλη τρεις φορές όσοι θέλουν να κάνουν τρέξιμο, άλμα σε ύψος και άλμα σε μήκος, άλλες ομοσπονδίες εκμεταλλεύονται επίσης αυτές τις, ας πούμε, ευκαιρίες. Υπάρχει και κάτι άλλο που θέλω να πω, που αφορά κατά κάποιο τρόπο ένα πρόσωπο με το οποίο έχω πολύ στενή σχέση: είμαι πραγματικά μπερδεμένος από το γεγονός ότι το Στάδιο dei Marmi Pietro Mennea είναι πλέον πρακτικά προορισμένο για το τένις. Μιλάμε για μια εγκατάσταση αφιερωμένη στον μεγαλύτερο αστέρα του ιταλικού στίβου, δεν καταλαβαίνω γιατί πηγαίνουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά σήμερα δεν θέλω πικρία, καλύτερα να σκεφτούμε τα πολλά θετικά πράγματα αυτού του νέου έτους. Ξεκινώντας από το μέλλον μαζί με τον Marcell Jacobs”.