Η δημοσιογράφος από την Εμίλια, πρόσωπο του ποδοσφαίρου της Mediaset: «Στο γυμνάσιο ονειρευόμουν να γίνω αθλητική δημοσιογράφος: τα κατάφερα. Η δουλειά μου είναι ωραία, προνομιούχα, σίγουρα δεν πηγαίνω σε ορυχείο…»
Η ιστορία της Μόνικα Μπερτίνι ξεκινά από το Τραβερσετόλο, στην επαρχία της Πάρμας, όπου επιστρέφει για να ξεφύγει από την καθημερινότητα όποτε μπορεί και όπου η οικογένειά της έχει ένα εστιατόριο. Πλάκα με αλλαντικά και τηγανητή πίτα ως ορεκτικά και μετά μην αγγίξετε τα καπελάτι σε ζωμό. Μια πάθος όπως αυτή για το ποδόσφαιρο που την συνοδεύει από πάντα, από τον πρώτο αγώνα που είδε στο γήπεδο (έναν αγώνα του Μιλάνου για το Κύπελλο Πρωταθλητριών μαζί με τον πατέρα και τον παππού της) μέχρι αυτούς που περιγράφει μέσα στο μαγικό κουτί της που από όνειρο έγινε σπίτι. «Η τηλεόραση ήταν η μπέιμπι σίτερ μου όταν οι γονείς μου δούλευαν, με συνεπήρε. Στη δεύτερη γυμνασίου έγραψα σε μια έκθεση ότι ήθελα να γίνω αυτό: αθλητική δημοσιογράφος στην τηλεόραση». Η επιθυμία της πραγματοποιήθηκε. Ξεκίνησε από ένα τηλεοπτικό κανάλι της Εμίλια, μετά από το Sportitalia, το SkySport, και τώρα είναι το πρόσωπο της Mediaset, αλλά μην της ζητήσετε να παίξει ποδόσφαιρο, εκτός αν είναι για καλό σκοπό: «Δεν έχω αυτοσαρκασμό, αν πρέπει να γελάνε μαζί μου, το αποφεύγω. Το έχω κάνει μόνο σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Ως κορίτσι, ασχολήθηκα πρώτα με την ενόργανη γυμναστική και μετά με τον στίβο, ήμουν πάντα η πρώτη στην σκυταλοδρομία με εμπόδια, αρκετά καλή σε περιφερειακό επίπεδο, τίποτα περισσότερο. Τελικά, στη ζωή μου πάντα κυριαρχούσε το ποδόσφαιρο».
Ποια ήταν η πορεία της;
«Όταν ξεκίνησα, δεν υπήρχαν πολλές γυναίκες στις αθλητικές εκπομπές. Νομίζω ότι η αύξηση της γυναικείας παρουσίας στα στούντιο δεν πρέπει να είναι υποχρεωτική, αλλιώς αντί να επιβραβεύεται η αξία, γίνονται πιέσεις που δεν είναι καλές. Και, πιστέψτε με, το περιβάλλον στο οποίο εργάζομαι δεν είναι ανδροκρατικό, απλώς πιο ανδροπρεπές. Στα αγόρια και τα κορίτσια που θέλουν να κάνουν αυτή τη δουλειά λέω: μην έχετε ψευδαισθήσεις, αλλά αν τα κατάφερα εγώ, που ξεκίνησα από ένα μικρό χωριό και έκανα πολλά βήματα, μπορείτε να τα καταφέρετε και εσείς».
Σε μια παλιά συνέντευξη είπατε ότι η ομορφιά είχε παίξει ρόλο στην τηλεοπτική σας καριέρα.
«Ναι, αλλά πάντα είχα τη διαύγεια να γνωρίζω ότι η εμφάνιση είναι μόνο ένα μέρος και, πάνω απ’ όλα, είναι αυτό που εξαφανίζεται πρώτα. Με τα χρόνια θα έρθει πάντα κάποια πιο όμορφη και πιο νέα από εσένα, αλλά για να σε ξεπεράσει πρέπει να έρθει κάποια πιο ικανή. Ίσως ναι, με ένα πιο ανώνυμο πρόσωπο θα μου ήταν πιο δύσκολο να αφήσω το στίγμα μου στην αρχή, δεν είμαι υποκρίτρια, αλλά μετά οι ικανότητες βγαίνουν στην επιφάνεια. Για ένα διάστημα παρουσίαζα μια εκπομπή καθισμένη σε ένα σκαμπό και έλεγα στον εαυτό μου: εντάξει, ρισκάρω να με βλέπουν περισσότερο από ό,τι να με ακούν, αλλά με την φιλοδοξία που πάντα είχα, θα μπορούσε ποτέ ένα σκαμπό να με σταματήσει; Ήξερα ότι τελικά θα ξεχώριζα για το περιεχόμενό μου, που θα θαυμάζονταν περισσότερο από τα πόδια μου».
Σας έχει θεωρήσει κανείς πιο όμορφη από ό,τι ικανή;
«Πιθανώς ναι, αλλά ποτέ δεν μου το είπαν κατά πρόσωπο. Ακόμα και στα κοινωνικά δίκτυα βρίσκεις ηλίθια ή χυδαία σχόλια, αλλά ευτυχώς είναι λίγα, μάλιστα μου έχουν πει ότι είμαι σχεδόν μια «εξαίρεση», επειδή έχω ένα πολύ χαμηλό ποσοστό αρνητικών κριτικών».
Έχεις λάβει ποτέ ανάρμοστα μηνύματα από άτομα που ανήκουν στον κόσμο σου;
«Πάντα τα αντιμετώπιζα με ελαφρότητα και χαμόγελο, αλλά ναι, έχω λάβει τέτοια μηνύματα, ακόμη και από ποδοσφαιριστές».
Εσείς παντρευτήκατε τον Giovanni La Camera.
«Ήμασταν νέοι και μετά το γάμο άρχισα την «ανέβασή» μου, μπορεί να τον παραμέλησα, αλλά πάντα υποστηρίζαμε ο ένας τον άλλον. Τελικά συνειδητοποιήσαμε ότι ήμασταν περισσότερο φίλοι παρά σύζυγοι. Τώρα έχουμε άλλες ζωές, ο Giovanni έχει μια υπέροχη οικογένεια και είμαι χαρούμενη για αυτόν».
Είστε ευτυχισμένη και στην προσωπική σας ζωή;
«Πολύ. Η ζωή μου έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία και τώρα είμαι με ένα άτομο που με έχει βελτιώσει πολύ και μου επέτρεψε να δω ένα νέο ουράνιο τόξο μετά τη θύελλα».
Στο Google, οι χρήστες μαζί με το όνομά σας αναζητούν: προσωπική ζωή, ηλικία, μισθός, οπαδός.
«Η ηλικία μου δεν είναι μυστικό, είμαι περήφανη για τα 42 μου χρόνια. Όσον αφορά το μισθό, μου αρέσει να λέω ότι δεν διαπραγματεύομαι ποτέ, ό,τι αποφασίζουν να μου δώσουν, το κρατάω. Είναι θέμα ευγνωμοσύνης, νομίζω ότι έχω το καθήκον να είμαι έτσι για τους ανθρώπους που θα ήθελαν να είναι στη θέση μου. Η δουλειά μου είναι ωραία, προνομιούχα, σίγουρα δεν πηγαίνω σε ορυχείο…».
Το να είσαι δημόσιο πρόσωπο σημαίνει όμως και να εκτίθεσαι σε δυσάρεστα γεγονότα, όπως εκείνα τα προκλητικά φωτομοντάζ με το πρόσωπό σου. Πρώτη αντίδραση;
«Αρχίζω λέγοντας ότι όλα ξεκίνησαν πέρυσι με εικόνες μου με χειροπέδες, με μαύρο μάτι, ανάμεσα σε χαρτονομίσματα, συνοδευόμενες από παράλογους τίτλους: «Συνελήφθη η Μόνικα Μπερτίνι», «Έτσι έγινε πλούσια». Εκείνη την περίοδο βγαίναμε στον αέρα κάθε μέρα με το «Diario del giorno» και σκέφτηκα ότι ήταν προφανές ότι ήταν ψεύτικες. Ωστόσο, κατέθεσα μήνυση στην αστυνομία. Δυστυχώς, όμως, μετά από αυτές, οι επόμενες φωτομοντάζ έγιναν πολύ εξωφρενικές και το πρόσωπό μου εμφανιζόταν σε γυμνά γυναικεία σώματα. Εδώ φοβήθηκα και θύμωσα. Πήγα στους δικηγόρους, ξεκίνησε η έρευνα και βρήκαν τις εικόνες σε εκείνο το φρικτό site. Εκτέθηκα όταν μου το συνέστησαν οι αστυνομικές αρχές και το έκανα γιατί ξέρω ότι η μαρτυρία μου μπορούσε να κάνει καλό σε άλλες γυναίκες που ένιωθαν βρώμικες και φοβόντουσαν να καταγγείλουν. Αντίθετα, δεν είναι ποτέ πολύ αργά».
Υπάρχει φιλία στη δουλειά;
«Φυσικά. Έχω μια ομάδα συνομιλίας με συναδέλφους εδώ και χρόνια, είμαστε πολύ δεμένες και αλληλέγγυες, χαρούμενες για τις επιτυχίες των άλλων».
Ιούνιος 2014, η πρώτη σας ανάρτηση στο Instagram: εσείς με λευκό ταγιέρ στην παρουσίαση του Sky. Κοιτώντας πίσω, τι θα λέγατε σε εκείνη τη Μόνικα;
«Ότι ήταν καλή και δεν της το είπα αρκετά. Πάντα απαιτούσα πολλά, ίσως πάρα πολλά, από τον εαυτό μου. Σήμερα θα την χάιδευα και θα της έλεγα ότι τα συγχαρητήρια που της κάνουν τα κέρδισε με μελέτη, σοβαρότητα και πάθος».