Ο Κίμι μιλάει για τον εαυτό του: «Όταν γυρίζω σπίτι, στο δωμάτιό μου, νιώθω την ανάγκη να αποσυνδεθώ από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Σύντομα θα πάω να ζήσω μόνος μου, αλλά ως νοικοκύρης είμαι καταστροφή. Τι έμαθα σε μια σεζόν; Να ακούω τον εαυτό μου»
Τα μάτια του, όταν μιλάει για τα όνειρά του, είναι πάντα τα ίδια. Όπως και τα σγουρά μαλλιά που πέφτουν πάνω στο πρόσωπό του, το οποίο αποκαλύπτει τα δεκαεννέα του χρόνια. «Δεν νιώθω ότι έχω αλλάξει, απλώς μεγάλωσα — παραδέχεται ο Andrea Kimi Antonelli, αποχαιρετώντας τη χρονιά του ντεμπούτου του στη Φόρμουλα 1 με τη Mercedes — έμαθα πολλά, και αυτό είναι μόνο η αρχή». Μια χρονιά μαραθωνίου, ανάμεσα στα σκαμπανεβάσματα που του επέτρεψαν «να γίνει ένας πραγματικός οδηγός της Φόρμουλα 1», υπό το βλέμμα των μέσων ενημέρωσης για όποιον καλείται να κάνει το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία σε μια κορυφαία ομάδα, κληρονομώντας τη θέση του Λιούις Χάμιλτον.
Πώς πήγε αυτή η πρώτη σεζόν;

«Μια χρονιά με σκαμπανεβάσματα. Πέρασα από μια θάλασσα γεγονότων, δυσκολιών, ικανοποιήσεων και κοιτάζοντας πίσω μπορώ να πω ότι είμαι ευτυχισμένος γιατί κατάφερα να βγω από δύσκολες στιγμές, όπως η πτώση των επιδόσεων στα μέσα της σεζόν. Ήταν ένα μάθημα που θα κουβαλάω μαζί μου σε όλη μου την καριέρα, γιατί μου επέτρεψε να κάνω ένα νοητικό άλμα που θα μου είναι χρήσιμο στο μέλλον».

Τι δεν ήξερε ο Κίμι για τη Φόρμουλα 1 πριν από ένα χρόνο;

«Δεν ήξερε να εμπιστεύεται το ένστικτό του. Έμαθα να ακούω περισσότερο τον εαυτό μου, ακόμα και όσον αφορά την οδήγηση, και να παραμένω συγκεντρωμένος χωρίς να σκέφτομαι μόνο το τελικό αποτέλεσμα. Μερικές φορές φέτος με οδηγούσε η απογοήτευση και έφτανα στις αποφασιστικές στιγμές με λάθος νοοτροπία, σκεπτόμενος περισσότερο την άμυνα παρά την επίθεση».

Ποιο ήταν το σημείο καμπής για να ξαναρχίσεις μετά τη δύσκολη περίοδο στα μέσα της σεζόν;

«Σίγουρα η επιστροφή στην παλιά πίσω ανάρτηση με βοήθησε πολύ, και μετά τη Μόντσα έκανα μια συνάντηση με τον Τότο και τον Μπόνο, τον μηχανικό μου, που μου είπαν τι δεν πήγαινε καλά σε αυτό που έκανα και με βοήθησαν να καταλάβω πώς να κάνω μια πραγματική ψυχολογική επανεκκίνηση».

Κλαίει κανείς στη Φόρμουλα 1;

«Εγώ κλαίω. Εκείνη τη δύσκολη περίοδο, κλάψαμε πολύ. Δυσκολεύτηκα πολύ, κυρίως ψυχολογικά, γιατί άρχισα να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου. Φτάνεις στη Φόρμουλα 1, είναι το όνειρο της ζωής σου, αυτό για το οποίο δούλεψες τόσο σκληρά, και μετά από ένα εξαιρετικό ξεκίνημα στη σεζόν αρχίζεις να μην πηγαίνεις όπως θα ήθελες. Ήταν δύσκολο. Και μου έλειψε επίσης η ψυχραιμία και η διαύγεια που έχουν πιο ώριμοι από εμένα οδηγοί στο να διαχειρίζονται μια δύσκολη στιγμή».

Υπήρξαν επίσης πολλές ικανοποιήσεις. Η πιο σημαντική;

«Υπήρξαν πολλές όμορφες στιγμές. Το πρώτο Σαββατοκύριακο στη Μελβούρνη ήταν ξεχωριστό: στη γραμμή εκκίνησης πριν την εκκίνηση συνειδητοποίησα ότι το όνειρό μου γινόταν πραγματικότητα. Μετά η πρώτη pole position στο Μαϊάμι στο Sprint, το πρώτο βάθρο στον Καναδά, αλλά και η Βραζιλία με τη δεύτερη θέση και θα πρόσθετα και το Λας Βέγκας, γιατί εκεί ένιωσα για πρώτη φορά ικανός να αντιμετωπίσω έναν αγώνα ακολουθώντας μόνο το ένστικτό μου, σχεδόν σαν να μην υπήρχε τίποτα άλλο».

Πώς κοιμάσαι τη νύχτα πριν από έναν αγώνα;

«Μερικές φορές, λόγω της αδρεναλίνης, κοιμάμαι πολύ λίγο: στη Βραζιλία, για παράδειγμα, ξεκινώντας από την πρώτη σειρά, γύριζα στο κρεβάτι για ώρες πριν κοιμηθώ. Τότε υπάρχουν φορές που, αντίθετα, είμαι τόσο θυμωμένος, για το πώς πήγαν τα πράγματα στα προκριματικά, που ανυπομονώ να πάω για ύπνο για να μην το σκέφτομαι».

Όταν επιστρέφει στο σπίτι, στο δωμάτιό του στη Μπολόνια, νιώθει ο ίδιος νεαρός που ήταν πριν από ένα χρόνο;

«Εν μέρει ναι. Στο τέλος, είμαι μόνο 19 ετών και το δωμάτιό μου, στο σπίτι με την οικογένειά μου, είναι εκεί όπου γεννήθηκαν τα όνειρά μου. Χρειάζομαι ακόμα ηρεμία, να νιώθω την εγγύτητα της μαμάς μου, του μπαμπά μου, της μικρής μου αδελφής. Και όταν είμαι στο σπίτι μου αρέσει να χαλαρώνω με τους φίλους μου, να μιλάμε για συνηθισμένα πράγματα, να αποσυνδέομαι από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, να κοιμάμαι και να τρώω μακριά από τα ξενοδοχεία. Μπορεί να είμαι οδηγός της Φόρμουλα 1, αλλά παραμένω ένας νεαρός της ηλικίας μου».

Και πώς τα πάει με τις δουλειές του σπιτιού;

«Είναι καταστροφή. Πρέπει να μάθω γιατί σύντομα θα πάω να ζήσω οριστικά μόνος μου, αλλά δεν ξέρω να βάζω πλυντήριο, να καθαρίζω, να μαγειρεύω… ελπίζω η μαμά μου να έρχεται να με βοηθάει γιατί δεν είμαι καθόλου πρακτικός ως «άντρας του σπιτιού». Βλέπετε, ο κόσμος λέει ότι είμαι πολύ ώριμος για την ηλικία μου, αλλά σε αυτά τα πράγματα έχω να μάθω τα πάντα».

Τι ρόλο έπαιξε φέτος ο πατέρας σου, τον οποίο είδαμε συχνά στο πλευρό σου;

«Μαζί του μεγάλωσα ως οδηγός, οπότε ήταν θεμελιώδες να τον έχω μαζί μου και στη Φόρμουλα 1. Του χρόνου δεν θα είναι πια μαζί μου, γιατί έχω ήδη αποκτήσει εμπειρία, αλλά το να ξέρω ότι μπορώ να βασίζομαι πάνω του, όπως και στη μαμά μου, την αδελφή μου και τη φίλη μου, είναι πολύ σημαντικό».

Έχει αλλάξει η σχέση σου με τον Toto Wolff;

«Ο Toto με ξέρει από τότε που ήμουν παιδί και έχουμε έναν ιδιαίτερο δεσμό που φέτος έχει ενισχυθεί. Ήξερε να με ωθεί, αλλά και να είναι αυστηρός μαζί μου, όταν το χρειαζόμουν. Είναι ο καλύτερος σε αυτό που κάνει, είμαι σίγουρος».

Και με τον συμπαίκτη σου, τον Τζορτζ Ράσελ;

«Έχουμε μια καλή σχέση που βασίζεται σε έναν υγιή ανταγωνισμό. Φυσικά, κατά τη διάρκεια της χρονιάς έχει αλλάξει, γιατί πάντα θέλεις να νικήσεις τον συμπαίκτη σου, αλλά ο υγιής ανταγωνισμός είναι πάντα κάτι καλό για την ομάδα».

Τι άποψη έχεις για το 2026;

«Υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα: ξέρουμε πού βρισκόμαστε ως ομάδα, αλλά δεν μπορούμε να ξέρουμε πού βρίσκονται οι αντίπαλοί μας. Περνάω πολύ χρόνο στο εργοστάσιο στην Αγγλία, στην αεροδυναμική σήραγγα και στον προσομοιωτή, για να δω την πρόοδο του μονοθεσίου. Είναι ωραίο να είμαι μέρος αυτής της περιόδου εξέλιξης και δημιουργίας του νέου σχεδίου, είμαι πολύ ενθουσιασμένος και ανυπομονώ να δω σε ποιο σημείο θα βρισκόμαστε σε σχέση με τους αντιπάλους μας».

Δεδομένου ότι θα ξεκινήσετε από το μηδέν με τους νέους κανονισμούς, πιστεύετε ότι μπορεί να είναι μια σημαντική ευκαιρία για εσάς τους νέους;

«Νομίζω ναι. Τα αυτοκίνητα με αεροδυναμική δεν είναι εύκολα στην οδήγηση, ειδικά στην αρχή: είναι δύσκολο να αποδώσουν το μέγιστο, είναι σωματικά απαιτητικά, πολύ περίπλοκα… οπότε η αλλαγή σε κάτι πολύ διαφορετικό, όπως θα είναι με τους επόμενους κανονισμούς, θα είναι ωραία γιατί θα απαιτήσει από όλους πνεύμα προσαρμογής, πολλή δουλειά και ευελιξία«.

Ο Verstappen σε χαρακτήρισε ταλέντο. Πώς νιώθεις γι’ αυτό;

»Είναι μεγάλη τιμή. Με αυτόν χτίσαμε μια υπέροχη σχέση φέτος και υπήρξε οδηγός για όλους εμάς τους νεοεισερχόμενους. Τον θεωρώ έναν εξαιρετικό οδηγό και το να λαμβάνω αυτά τα κομπλιμέντα ακριβώς από αυτόν είναι κάτι ξεχωριστό για μένα, το πιο όμορφο είναι ότι μπορούμε να μιλάμε για πολλά πράγματα που μας αρέσουν εκτός από τη Φόρμουλα 1, για παράδειγμα για το GT που είναι πάθος και για τους δύο μας».

Μεταξύ των μεγάλων ονομάτων που μπορεί να ονομάσει φίλους είναι και ο Βαλεντίνο Ρόσι. Σου έδωσε κάποια χρήσιμη συμβουλή;

«Μου είπε να κάνω το καλύτερό μου και να παραμείνω πάντα ο εαυτός μου. Το πιο ωραίο όμως είναι να μπορώ να περνάω χρόνο μαζί του: πήγαμε μαζί στο Μισάνο να δούμε το MotoGP και θέλω να του ζητήσω να ανταλλάξουμε τα κράνη μας στο τέλος του έτους, θα ήταν πολύ ωραίο για μένα. Στο παρελθόν έχουμε κάνει γύρους μαζί με τα καρτ με τα παιδιά της VR46 και θα προσπαθήσω να οργανώσω μια άλλη μέρα, γιατί μαζί διασκεδάζουμε πάρα πολύ».

Είναι προγραμματισμένη και μια μέρα στην πίστα με τον Σίνερ;

«Θα την οργανώσουμε! Θα ήταν ωραίο να πάμε τόσο με τα καρτ όσο και με τα GT, γιατί είναι μεγάλος λάτρης και λένε ότι είναι και αρκετά γρήγορος». 

Τι σας εκπλήσσει σε αυτόν;

«Η ψυχική του δύναμη και η ψυχραιμία του στις δύσκολες στιγμές του παιχνιδιού. Καταφέρνει να ανατρέψει τις καταστάσεις στο γήπεδο, βρίσκοντας μέσα του μια φοβερή δύναμη. Είναι κάτι που κάθε αθλητής θα ήθελε να έχει».

Είστε δύο νέοι Ιταλοί που προσφέρετε μεγάλες συγκινήσεις στη χώρα μας. Τι σημαίνει αυτό για εσάς;

«Είναι απίστευτο, είναι μεγάλη τιμή. Αλλά για μένα θέλω αυτό να είναι μόνο η αρχή, έχω ακόμα πολλά να αποδείξω».

Ως Ιταλός ονειρεύεστε να οδηγήσετε κάποια μέρα τη Ferrari;

«Για μένα η Mercedes είναι τα πάντα: πίστεψαν σε μένα και με βοήθησαν να εξελιχθώ. Θέλω να κερδίσω μαζί τους».

Η σεζόν ήταν μακρά και έντονη. Τώρα υπάρχει χρόνος για λίγες διακοπές;

«Ναι, αλλά θα μείνω στο σπίτι. Θα ξεκινήσουμε πολύ νωρίς την προετοιμασία για το 2026, οπότε θα είναι σημαντικό να γεμίσω τις μπαταρίες μου στο μέγιστο, να φάω καλό ιταλικό φαγητό, να καθαρίσω λίγο το μυαλό μου».

Τι δώρο θα ήθελες να βρεις κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο;
«Να έχω ένα αυτοκίνητο που θα μας επιτρέπει να παλεύουμε μπροστά. Να κερδίζουμε αγώνες και ίσως, ποιος ξέρει, να παλέψουμε και για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η ομάδα πιέζει πολύ για να μας δώσει το καλύτερο αυτοκίνητο και θα είναι δική μου ευθύνη να προσπαθήσω να κάνω τα υπόλοιπα».