Ο πρώην νούμερο 10: «Το πρωτάθλημα και το Σούπερ Καπ των Αζούρι είναι σύμβολα μεγαλείου. Ο Τσούβ είναι καλός και προετοιμασμένος»
Δεν υπάρχουν πια οι 10 του παρελθόντος, όμορφες ψυχές που σε παρασύρουν – ακόμα και με ένα ψίθυρο – σε παραμύθια που μόνο οι επίτιμοι αξιωματικοί του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Ο Sir Gianfranco Zola είναι το ποδόσφαιρο που σε τυλίγει με τις ονειρικές του παραβολές, είναι η ανάσα των ριζών, η Σαρδηνία, που αναδύεται ξανά, είναι μια ανάμνηση συναισθημάτων – η Νάπολι, η Πάρμα, η Τσέλσι, η Κάλιαρι, η Τόρες, η Νουόρεζε – που σε τυφλώνει, γιατί αντιπροσωπεύει την ευγνωμοσύνη για εκείνα τα χρόνια που έζησε. Ο Gianfranco Zola είναι εκείνο το «μαγικό κουτί» στο οποίο πηγαίνεις να ακούσεις αξέχαστες μελωδίες, στίχους ενός ποδοσφαίρου χωρίς ηλικία, ενός άνδρα χωρίς χρόνο, με άριστα.
Ένα 2025 φεύγει με το σημάδι της Νάπολι, Zola.
«Το Scudetto και το Supercoppa αντιπροσωπεύουν σύμβολα μιας μεγαλοπρέπειας που του ανήκει. Είναι αναμφισβήτητο και έχει γραφτεί τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, κατά τα οποία ο Aurelio De Laurentiis έχει επενδύσει με ισχυρό και κατάλληλο τρόπο».
Και το 2026 θα είναι το…;
«Η ισχυρότερη, αν και ελάχιστα, για μένα είναι η Ίντερ. Αλλά είμαι ρομαντικός, λέω Νάπολι για αυτό που έχει αντιπροσωπεύσει στη ζωή μου. Ο πρωτότοκος γιος μου γεννήθηκε εκεί και εκεί, δεν χρειάζεται να το θυμάμαι, έχω λάβει πάρα πολλά».
Επιλέξτε τους άνδρες της χρονιάς.
«Θα μπορούσα να πω τον Αντόνιο Κόντε, που κέρδισε. Αλλά θα έκανα άδικο στον Ντε Λαουρέντις. Θα μπορούσα να πω τον Beppe Marotta, που επιβεβαίωσε ότι είναι ο νούμερο 1, αλλά δεν θα έπρεπε να αγνοήσω τον Cristian Chivu, μια επιλογή του προέδρου της Νερατζούρι που με εκπλήσσει».
Προσπαθήστε να μαντέψετε αυτούς του μέλλοντος.
«Περίπλοκο, θα έλεγα αδύνατο. Ο Pio Esposito και ο Scamacca είναι δώρα για την Εθνική. ο Hojlund τρελαίνει τους πάντες, ακόμα και τους παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, που μετά τον McTominay παραχώρησαν και έναν τέτοιο επιθετικό λόγω των άσχημων ερμηνειών του Ten Haag. Και μετά ο Lautaro Martinez ή ο Thuram. Ή ο ίδιος ο Chivu. Ή ο Conte, που θα μπορούσε να γράψει ιστορία κατακτώντας δύο συνεχόμενους τίτλους στη Νάπολη».
Η Ίντερ πρώτη, σήμερα. Γιατί;
«Έχει δύο πολύ αξιόλογους παίκτες σε κάθε θέση, που την προβάλλουν σε διεθνές επίπεδο ως μία από τις πιο ισχυρές ομάδες. Ήξερε να ρισκάρει, ήθελε τον Chivu, πίστεψε σε αυτόν, και οι Marotta και Ausilio ανταμείφθηκαν για αυτή την διαίσθηση: πρέπει να αναγνωριστεί το θάρρος της επιλογής σε εκείνες τις περίπλοκες και οδυνηρές μέρες, τις συνέπειες της ήττας από την PSG, ένα κλίμα κάπως έτσι. Και ο Chivu κερδίζει την εκτίμηση όλων σε κάθε επίπεδο: τεχνικό, τακτικό, επικοινωνιακό. Μιλάει καλά, λέει σωστά και μελετημένα πράγματα. Η Ίντερ είναι επίσης η ομάδα των δύο τελικών του Champions League: το να φτάσει εκεί ήταν ένα επίτευγμα. Στη συνέχεια έχασε, αλλά, για να το πούμε απλά, μόνο ένας μπορεί να κερδίσει».
Ο Μιλάνο εκεί πάνω, θα το είχατε πει;
«Δεν θα τολμούσα να πω ότι θα ήταν πρωταγωνιστής στην κούρσα για το πρωτάθλημα. Έχει τον Αλέγκρι, που είναι ένας παράγοντας, απορροφά τις δυσκολίες και τις επιλύει. Έχει μια εμπειρία που μιλάει για αυτόν. Και ο Μαξ έχει την προσωπικότητα να βρίσκεται σε έναν σύλλογο με τόσο εντυπωσιακό παρελθόν. Θα αντέξει, δεν θα τα παρατήσει».
Η Νάπολι είναι σήμερα μια μορφή ποδοσφαιρικής «δύναμης» που έχει κατακτηθεί με την πάροδο του χρόνου και στο γήπεδο.
«Ισχύει ό,τι είπα για την Ίντερ, σε ορισμένα σημεία με μεγαλύτερη ένταση. Ο Ντε Λαουρέντις έχει μεγάλη συμβολή σε αυτό, που έγινε τεράστιο με την ικανότητα να πάρει τον Κόντε. Ένας σύλλογος που φέρει πίσω του χρόνια και χρόνια απόλυτης αυθεντίας, αν σκεφτούμε ποιοι ήταν οι προπονητές αυτής της εποχής και ποιοι οι παίκτες που εναλλάχθηκαν. Και μετά η αμεσότητα στην αγορά: ο Λουκάκου τραυματίζεται και πηγαίνουν να πάρουν με μετρητά τον Χόιλουντ».
Οι προπονητές μετράνε πολύ.
«Φυσικά και μετράνε. Σκεφτείτε τον Σπαλέτι που ανέβασε τη Γιουβέντους και τον Γκασπερίνι που με τη Ρόμα μπορεί να συνεχίσει τις επιτυχίες με την Αταλάντα. Ο τελευταίος Γκασπ έχει εξελιχθεί, πριν ήταν μόνο κάθετος, τώρα είναι και πασέρ, κάτι που δεν έλειπε και πριν. Αλλά είναι λύσεις που εμπλουτίζουν».
Υπάρχουν θετικά στοιχεία και στο Κάλιαρι, όχι μόνο για το αίσθημα του ανήκειν.
«Ο Fabio Pisacane έχει διαμορφώσει την ομάδα, η οποία χρησιμοποιεί πολύ το μυαλό της. Ακόμα και με ανώτερους αντιπάλους, παίζει και πάντα με νοημοσύνη. Ένας ωραίος τρόπος για να αποκτήσει μια σαφή, ξεκάθαρη και πολύ ευχάριστη ταυτότητα».
Γνώρισε τον Φάμπρεγας από κοντά, στη Τσέλσι.
«Την χρονιά με τον Σάρι, όταν κερδίσαμε το Europa League στο Μπακού εναντίον της Άρσεναλ. Εξαιρετικός ποδοσφαιριστής και προπονητής που θα κατακτήσει: η Κόμο δεν είναι έκπληξη, όχι για τον τρόπο που παίζει και για τον τρόπο που επενδύει. Ξοδεύει, αλλά έχει προοπτικές, με νέους τόσο όμορφους να βλέπεις. Και μετά προσθέστε τον Ιταλό και τη Μπολόνια, μια πραγματικότητα, με ένα θεαματικό ποσοστό που είναι πάντα αξιοσημείωτο».
Το 2026 είναι η χρονιά του Παγκοσμίου Κυπέλλου: δεν μπορούμε να το χάσουμε.
«Η ιστορία του ποδοσφαίρου μας δεν μπορεί να το επιτρέψει και, επομένως, όλοι, συμπεριλαμβανομένου του Τύπου, πρέπει να διαδραματίσουν τον ρόλο τους και να δημιουργήσουν την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Δεν είμαστε άχρηστοι, δεν ήμασταν ούτε πριν, αλλά πρέπει να είμαστε εκεί, γιατί το να έχουμε ήδη χάσει δύο φορές ήταν ένα σκληρό χτύπημα. Ο Gattuso πρέπει να υποστηριχθεί, ακόμη και από την τύχη: υπάρχουν επιθετικοί που μπορούν να ενισχύσουν την επιθετική δύναμη, που είναι ήδη σημαντική με τους Kean και Retegui».
Η ώθηση του προέρχεται από τα κάτω: στην C, ως αντιπρόεδρος με τον Marani πρόεδρο, αναπτύσσετε ιδέες…
«Ο Matteo είναι ένας εξαιρετικός μάνατζερ. Η δουλειά των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στη στρατηγική αλλαγή των συλλόγων και τώρα πρέπει να βοηθήσουμε όσους επενδύουν να βρουν πόρους. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα βιώσιμο μοντέλο, ξεκινήσαμε από την ποσότητα και τώρα επιδιώκουμε την ποιότητα. Πρέπει να δημιουργηθεί μια αλυσίδα και οι διευθυντές που είναι πρόθυμοι να κάνουν οικονομικές θυσίες να υποστηρίζονται, ώστε να πιστεύουν σε αυτό που κάνουν, να επιμένουν στους νέους και να τους εμπιστεύονται».