Gdzie go wystawić? Kwestia pozostaje otwarta, a po dwóch bramkach Turka przeciwko Cagliari trener pogłębił ją jeszcze bardziej: gdzie numer 10 może dać z siebie wszystko?

Potrzeba większości plus jeden, aby ustalić, czy Yildiz powinien grać bardziej jako drugi napastnik, czy jako skrzydłowy. Spalletti, który „wcześniej słyszałem wszystko z zewnątrz, ale teraz jestem w środku”, próbuje pogodzić wszystkie strony, „robiąc po trochu”. Ma już swoje zdanie na temat piłkarza, ale teraz przed trenerem stoi trudne zadanie: przekonać Turka, aby postępował zgodnie z planem, być może skuteczniej niż jego poprzednicy Tudor i Thiago Motta. Debiut w pierwszej drużynie zawodnikowi urodzonemu w 2005 roku umożliwił Allegri, ale w tamtym momencie piłkarz miał za sobą dobry sezon w Primavera (gdzie grał głównie jako napastnik) i krótki okres w Next Gen, gdzie zdobywał doświadczenie wśród starszych kolegów.

Pierwszym trenerem Yildiza w Juve był Thiago Motta, który zawsze wymagał od gracza, aby grał bardziej jako skrzydłowy na lewej stronie. Wskazówki trenera zmierzały głównie w dwóch kierunkach: pierwszym było wejście w pole karne i próba strzału prawą nogą z narożnika pola karnego przeciwnika, drugim natychmiastowe atakowanie posiadania piłki przez przeciwnika, aby przerwać budowanie akcji. W obu przypadkach, które wymagały szybkiego i jasnego myślenia oraz znacznego nakładu energii, napastnik nie zawsze był w stanie wytrzymać dziewięćdziesiąt minut, co powodowało, że w strefie bramki nie był wystarczająco skuteczny. Aby lepiej zarządzać swoją wytrzymałością, Yildiz grał nieco bardziej z tyłu, na tyle, aby nie popadać w trudności.

Z TUDOREM —  Przybycie Tudora na ławkę Juve dało graczowi nieco więcej swobody w fazie bez posiadania piłki. Pod kierownictwem Chorwata Yildiz miał nieco mniej obowiązków w obronie i był zachęcany do bardziej agresywnej gry w środkowej strefie boiska, aby być bliżej bramki. W przeciwieństwie do Thiago Motty, który czasami wystawiała Turka na prawej stronie, Tudor zawsze wystawiała go na lewej stronie lub prosiła, aby grał jak najwyżej, aby mógł wspierać Vlahovica lub innego gracza w polu karnym. Yildiz zachował tendencję do swobodniejszego poruszania się i nie był monotematyczny: właśnie ta praca, mająca na celu nie dawanie pewności przeciwnikom w obronie, przekonała Tudora, aby nie ograniczać go zbytnio schematami taktycznymi, ale pozwolić mu grać od trzeciego pola do przodu.

Z SPALLETTIEM —  Znajdując gracza znacznie bardziej świadomego i już częściowo rozwiniętego (nie jest już surowym talentem do ukształtowania), Spalletti od razu wykorzystał jego swobodę ruchów. „Kiedy raz zagra do środka, mówisz, że jest drugim napastnikiem. Potem widzisz, jak gra na skrzydle i mówisz, że jest skrzydłowym. Potem wraca do środka. A potem? Potem idzie tam, gdzie chce, bo sam najlepiej wie, gdzie może znaleźć wolną przestrzeń – powiedział trener Juve. – Stawiam go na lewej stronie pola, żeby mógł grać w zależności od okoliczności. Oczywiście, jeśli jest w środku, jest bliżej bramki, a ja chciałbym, żeby tak właśnie grał, ponieważ jest dobry zarówno w obrotach prawą, jak i lewą nogą. Ale tam jest dużo ciasnych przestrzeni w porównaniu z bardziej otwartą pozycją, gdzie mija przeciwnika i stwarza okazję do strzelenia gola, ponieważ trudniej jest to zrobić z tak daleka”.

PERSPEKTYWA—  Spalletti chciałby, aby „grał bardziej centralnie, ponieważ kiedy się odwraca i patrzy na bramkę, dzwonią dzwonki, nawet podczas treningu”. Jednak tylko czas pokaże, jaką rolę odegra Yildiz, który w tej chwili jest dla Juve znacznie ważniejszy pod względem strzelonych bramek, zwłaszcza po kontuzji Vlahovica i słabych wynikach Davida i Opendy. Turczyk może stać się również kluczem do odblokowania dwóch nowych napastników, ale Spalletti potrzebuje pewności. Pod kierownictwem Thiago Motty, w 42 meczach Yildiz strzelił 6 bramek i zaliczył 5 asyst w lidze i pucharach. Pod wodzą Tudora zawodnik urodzony w 2005 roku poprawił swoje wyniki, strzelając 8 bramek i zaliczając 8 asyst w 22 meczach. Pod wodzą Spallettiego, zaraz po strzeleniu bramki przeciwko Udinese, gdy Brambilla siedział na ławce, zawodnik z numerem 10 strzelił 2 bramki i zaliczył asystę w 5 meczach.