Ο προπονητής που κλήθηκε να σώσει τον σύλλογο της Καμπανίας στη Serie C: «Θα είμαι σαν χειρουργός. Θέλω να ξαναστήσω στα πόδια μια ομάδα που πριν από μένα δυσκολευόταν να περπατήσει. Αλλά για το θέαμα υπάρχει το τσίρκο».

Ο Eziolino Capuano επέστρεψε. Φοράει το μπλε καπέλο και τα συνηθισμένα καθρέφτη γυαλιά ηλίου. Περπατά βιαστικά στο γήπεδο ενώ διευθύνει την προπόνηση της Giugliano: παρατηρεί, ενθαρρύνει τους παίκτες, διορθώνει κάθε λεπτομέρεια. «Το ποδόσφαιρο είναι ενθουσιασμός. Μετά από 38 χρόνια στον πάγκο ήθελα να σταματήσω. Έζησα δέκα μήνες αγωνίας λόγω του τραυματικού χωρισμού με την Τραπάνι. Η οικογένειά μου με έπεισε να ξαναρχίσω. Σήμερα νιώθω αναγεννημένος. Ξυπνάω κάθε πρωί για να πάω στο γήπεδο και να κάνω την πόλη ευτυχισμένη». Ο σύλλογος της Καμπανίας επέλεξε να ποντάρει στον τεχνικό από το Σαλέρνο: είναι η τρίτη αλλαγή της σεζόν στην ηγεσία της ομάδας. Τώρα οι κιτρινομπλε είναι σταθεροί στους 12 βαθμούς στη ζώνη των πλέι-οφ του ομίλου C της Serie C: «Θα είμαι σαν χειρουργός. Θέλω να ξαναστήσω στα πόδια μια ομάδα που πριν από μένα δυσκολευόταν να περπατήσει. Θα φορέσω τη στολή, αλλά θα παραμείνω πάντα ένας προπονητής του λαού».

Η ήττα από τη Μονοπόλι, μετά οι δύο νίκες εναντίον της Μπενεβέντο στο Κύπελλο Ιταλίας και της Συρακούσας. Η θεραπεία του Καπουάνο φαίνεται να λειτουργεί.

«Βρήκα μια ομάδα ανδρών, πριν από τους ποδοσφαιριστές. Στο Τζουγκλιάνο υπάρχει ένα συμπαγές, ενωμένο αποδυτήριο. Στην καριέρα μου, συχνά έφτανα σε ομάδες που βίωναν δύσκολες καταστάσεις. Στα παιδιά είπα αμέσως ότι «η νίκη είναι επιθυμία όλων, αλλά το να ξέρεις πώς να προετοιμαστείς για τη νίκη είναι προνόμιο λίγων».

Από πού ξεκινά η Giugliano;

«Από το κάθετο και επιθετικό παιχνίδι. Πρέπει να τρέχουμε, να φτάνουμε πρώτοι στη μπάλα, να παλεύουμε. Το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό άθλημα: η ομάδα πρέπει να ξέρει να προτείνει και να διατηρεί τις θέσεις της. Για το θέαμα υπάρχει ο κινηματογράφος ή το τσίρκο».

Και αυτή τη φορά, στο 3-5-2 του δεν θα υπάρχει χώρος για την οικοδόμηση από κάτω.

«Εγώ το ονομάζω καταστροφή από κάτω. Ο σύλλογος είναι μια επιχείρηση και όπως κάθε εταιρεία θέλει αποτελέσματα. Το ίδιο ισχύει και για τους οπαδούς, ο κόσμος σκέφτεται μόνο τη νίκη. Μίλησα για το 3-5-2 στη διατριβή μου στο Coverciano πριν από 16 χρόνια, όταν λίγοι συνάδελφοι στην Ιταλία το χρησιμοποιούσαν».

Εκείνη την περίοδο παρακολούθησε από κοντά τον Μουρίνιο και την Ίντερ του Τριπλέτα.

«Ήμασταν μαθητές, υπήρξε μια παρεξήγηση με τον team manager και αυτός παρενέβη για να μας υπερασπιστεί. Θαυμάζω επίσης τον πραγματισμό του Κόντε και του Αλέγκρι. Δεν είμαι παίκτης. Ο προπονητής είναι σαν ζωγράφος».

Δηλαδή;

«Πρέπει να έχει ιδέες. Σκεφτείτε τον Βαν Γκογκ, ένα ιδιοφυές ταλέντο. Πόσες αντιγραφές των πινάκων του υπάρχουν; Πάρα πολλές. Ωστόσο, δεν ανήκουν στο πρωτότυπο, επομένως δεν είναι τέχνη. Στο ποδόσφαιρο χρειάζεται φαντασία, τόσο στη Σέριε Α όσο και στην Πρώτη Κατηγορία. Και για ένα διάστημα την είχα χάσει».

Η αποχώρησή του από την Τραπάνι τον σημάδεψε βαθιά.

«Πώς μπορούν να κοιμούνται και να αγκαλιάζουν τους αγαπημένους τους, σκέφτοντας αυτό που μου έκαναν. Το να δεχτώ να συνεργαστώ με αυτή τη διοίκηση ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου. Το πλήρωσα ακριβά. Με μια ντροπιαστική επιστολή με κατηγόρησαν για ψευδομαρτυρία. Πήγα το θέμα στο δικαστήριο και ο δικαστής μου έδωσε δίκιο. Δεν εύχομαι σε κανέναν να περάσει δέκα μήνες πόνου όπως εγώ. Τολμώ να κάνω τη σύγκριση, πιθανώς θα προτιμούσα να ήμουν σε νοσοκομείο».

Βρήκε όμως τη δύναμη να αντιδράσει.

«Χάρη στην αγάπη της οικογένειάς μου και στην εξαιρετική δουλειά των δικηγόρων. Δεν μπορούσα να αφήσω να κερδίσει μια ομάδα ανθρώπων που παίζουν ποδόσφαιρο εδώ και τρεις μέρες. Η Giugliano είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να ξεκινήσω από την αρχή».

Έζησε 38 χρόνια στον πάγκο, όλα μεταξύ ερασιτεχνών και Serie C. Έχει προπονήσει παντού: από τη Μόντενα μέχρι τη Μεσσήνη. Το πιο όμορφο επίτευγμα;

«Το τελευταίο έτος στο Τάραντο, η πόλη είναι στην καρδιά μου. Το 2024, χωρίς τους βαθμούς ποινής, θα είχαμε κατακτήσει την άνοδο στη Β’ Κατηγορία».

Χρησιμοποιείτε την τεχνολογία στη δουλειά σας;

«Καθόλου. Σκεφτείτε ότι δεν χρησιμοποιώ ούτε τα κοινωνικά δίκτυα». Ωστόσο, τα βίντεο με τις κλασικές σας φράσεις είναι παντού.

«Η γυναίκα μου και ο γιος μου μου το λένε συχνά, δεν έχω τέτοιες περισπασμούς».

Για τον Capuano υπάρχει μόνο το ποδόσφαιρο;

«Ζω για το ποδόσφαιρο και πάντα μιλάω με την καρδιά μου. Στη ζωή μου δεν έχω ποτέ μπλοφάρει. Έχω αρχές και λέω αυτό που σκέφτομαι, σε αντίθεση με πολλούς άλλους. Για μένα, οι παίκτες είναι σαν παιδιά μου. Πρέπει να τους φιλάς όταν κοιμούνται, ποτέ κατά τη διάρκεια της ημέρας».

Ποιος είναι ο στόχος σας;

«Να δουλεύω και να παραμείνω σε αυτόν τον κόσμο όσο έχω δύναμη».

Στην καριέρα σας δεν έχετε προχωρήσει ποτέ πέρα από τη Serie C. Έχει έρθει η ώρα;

«Παραμένω συγκεντρωμένος στο παρόν. Το να προπονούσα τη Giugliano αξίζει περισσότερο από το να οδηγούσα μια ομάδα στο Champions League».