Ο Noah θέτει ένα νέο στόχο μετά τα δύο χρυσά μετάλλια στο παγκόσμιο πρωτάθλημα: «Το 2026 θέλω να σπάσω το ρεκόρ των 19”19 του Usain Bolt στα 200 μέτρα».

Καλύτερη από αυτόν ήταν η συμπατριώτισσά του Melissa Jefferson με το τρίπτυχο 100-200-4×100. Ο Noah Lyles, που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 100 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόκιο, κέρδισε στη συνέχεια το χρυσό μετάλλιο στην ίδια κατηγορία. Και στα 200 μέτρα, με 19”52, για τέταρτη συνεχόμενη φορά μετά το Ντόχα 2019, το Γιουτζίν 2022 και τη Βουδαπέστη 2023. Μόνο ο Usain Bolt, μεταξύ Βερολίνου 2009 και Πεκίνου 2015, έχει καταφέρει το ίδιο. Έτσι, ο Αμερικανός έχει πλέον 10 παγκόσμια μετάλλια: στους άνδρες, στην ιστορία, μόνο ο ίδιος ο Bolt έχει περισσότερα, με 14, και ο LaShawn Merritt, με 11. Τώρα ο Noah, χαλαρωμένος σε έναν καναπέ στο σπίτι της Adidas, του τεχνικού του χορηγού, μπορεί να γιορτάσει, στα 28 του χρόνια, μια άλλη διοργάνωση ως πρωταγωνιστής. Το πρόσωπό του, που εδώ και δύο εβδομάδες κοσμεί την πόλη, είναι όλο και περισσότερο ένα σύμβολο του παγκόσμιου στίβου.

Αμέσως είπε: «Περιμένω το 2027 για να γίνω ο μόνος με πέντε τίτλους στα 200 μέτρα». Επιβεβαιώνετε;

«Η επόμενη σεζόν θα είναι χωρίς μεγάλα παγκόσμια ραντεβού, χωρίς μεγάλο άγχος: μου έρχεται αυθόρμητα να κοιτάξω πιο μακριά. Αλλά στην πραγματικότητα έχω έναν πιο άμεσο στόχο».

Ποιος είναι αυτός;

«Πρέπει να το συζητήσω με τον προπονητή B (Lance Brauman, σ.σ.), αλλά θα ήθελα να δημιουργήσω την κατάλληλη ευκαιρία για να κυνηγήσω το 19”19 του παγκόσμιου ρεκόρ του Bolt».

Τι σκέφτεστε;

«Δύο ή τρεις διοργανώσεις που θα δημιουργηθούν ad hoc μέσα σε ένα μήνα, με τους καλύτερους, κατόπιν πρόσκλησης, να ανταγωνίζονται σε έναν αγώνα. Στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, όταν, όπως στην περίπτωσή μου, είσαι στον έκτο γύρο σε μια εβδομάδα, είναι δύσκολο να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό. Έτσι θα ήταν διαφορετικό».

Ψάχνετε για ακραίες συνθήκες, όπως πίστες σε υψόμετρο;

«Όχι, δεν μου αρέσει η ιδέα: σίγουρα θα χρειαζόμασταν γρήγορες επιφάνειες, όπως στο Λονδίνο, το Πεκίνο ή το Τόκιο, και ευνοϊκές καιρικές συνθήκες. Το ιδανικό θα ήταν να χρησιμοποιηθούν εγκαταστάσεις που έχουν ήδη φιλοξενήσει διάσημα πρωταθλήματα».

Γνωρίζετε ότι ο Pietro Mennea, το 1979, πέτυχε το 19”72 του τότε παγκόσμιου ρεκόρ στα 2250 μέτρα στο Μεξικό Σίτι;

«Ποιος;»

Ο Mennea, ο Pietro Mennea.

«Είμαι λάτρης της ιστορίας του στίβου, ακόμα και εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά δεν φτάνω μέχρι τη δεκαετία του ’70. Λυπάμαι, δεν ξέρω ποιος είναι».

Ας μείνουμε στα ιταλικά ονόματα: γνωρίζετε ότι ο Marcell Jacobs σκέφτεται να αποσυρθεί;

«Θα ήθελα να του μιλήσω προσωπικά για να καταλάβω πώς αισθάνεται πραγματικά. Είναι κάτι πολύ προσωπικό, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Μπορώ μόνο να του προτείνω να το σκεφτεί καλά. Και αν είναι πρόβλημα τραυματισμών, να μείνει ήρεμος, να θεραπευτεί και να ξαναδοκιμάσει. Ίσως χρειάζεται μόνο να αλλάξει κάτι στη στάση του στο τρέξιμο».

Εσείς, από το άσθμα μέχρι τη δυσλεξία, από τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας μέχρι την κατάθλιψη, έχετε ξεπεράσει πολλά προβλήματα στο παρελθόν.

«Περισσότερο ψυχολογικά: θυμάμαι πολύ καλά τις ημέρες των Αγώνων του Τόκιο το 2021. Και είναι θλιβερές αναμνήσεις: όχι επειδή δεν κατάφερα να κερδίσω κάτι καλύτερο από το χάλκινο μετάλλιο στα 200 μέτρα, αλλά επειδή ήταν η περίοδος του Covid και με σημάδεψε πολύ».

Πώς τα ξεπέρασες;

«Μιλώντας όσο το δυνατόν περισσότερο και χάρη στη βοήθεια των σωστών ανθρώπων, με πρώτη την μαμά μου, την Keisha. Για μένα και τα αδέλφια μου, είναι πάντα ένα πρότυπο».

Πώς νιώσατε όταν ξαναείδατε το ίδιο στάδιο γεμάτο κόσμο;

«Μου έδωσε τεράστια ενέργεια, τώρα νιώθω καλά, είμαι ευτυχισμένος και μου αρέσει αυτό που κάνω».

Στον τελικό των 200 μέτρων, όπως πάντα, έκανα τη διαφορά στο τελευταίο τρίτο του αγώνα: ήσουν πάντα σίγουρος ότι θα κερδίσεις;

«Απολύτως, ήμουν πάντα σε έλεγχο. Δεν ξεκίνησα καλά, όπως στον ημιτελικό με 19”51, αλλά μετά την είσοδο στην ευθεία, όταν ακόμα με προπορευόταν ένα ζευγάρι αντιπάλων, ήξερα ότι η αντοχή μου στην ταχύτητα, που έχτισα κάνοντας επαναλήψεις στα 400, θα έκανε τη διαφορά».

Κερδίζετε και σε ψυχολογικό επίπεδο;

«Οι αντίπαλοί μου αναγκάζονται να τρέξουν με όλη τους τη δύναμη από τα πρώτα μέτρα για να προσπαθήσουν να με ενοχλήσουν. Αλλά έτσι αυτοκτονούν. Αν περάσεις τα 100 μέτρα σε 10”03, όπως έκανε ο Levell, και δεν με νικήσεις, σημαίνει ότι κάνεις λάθη».

Περίμενες αυτή τη σύνθεση του βάθρου, με τον Bednarek να παίρνει το ασημένιο και τον ίδιο τον Levell το χάλκινο;

«Πίστευα ότι ο Τζαμαϊκανός θα έρθει δεύτερος και ο Kenny θα παλέψει για το χάλκινο μαζί με τον Tebogo (τέταρτος για 1/100, σ.σ.)».

Πριν από την εκκίνηση κράτησε τα χέρια του ψηλά για πολύ καιρό και μετά, καθώς τα κατέβαζε, με την κοτσίδα του βαμμένη ξανθιά να ανεμίζει, μιμήθηκε το βρυχηθμό ενός λιονταριού: όλα ήταν προμελετημένα;

«Ξέρετε πώς σκέφτομαι: ο αθλητισμός πρέπει να είναι και θέαμα, ψυχαγωγία. Μπορεί να μην αρέσουν οι συμπεριφορές μου, αλλά είναι ο τρόπος μου να δίνω ώθηση στον εαυτό μου και να εμπλέκω το κοινό».

Τηλεοπτικές σειρές, βίντεο, μουσικές εμπειρίες: τι άλλο έχεις στο μυαλό σου για να κερδίσεις νέους οπαδούς;

«Μερικά σχέδια με την εταιρεία παραγωγής μου, αλλά δεν μπορώ να αποκαλύψω ακόμα τις λεπτομέρειες. Περιμένετε ένα χρόνο, ενάμιση χρόνο…».